به نقل از ایرنا، لنزهای تماسی برای بسیاری از افراد راهی راحت برای اصلاح دید هستند و گاهی هم با هدف زیبایی استفاده می شوند. اما کوچک بودن لنز نباید باعث شود مراقبت از آن را ساده و کم اهمیت بدانیم. لنز مستقیما روی سطح چشم قرار می گیرد و بی توجهی به بهداشت آن، استفاده طولانی تر از زمان توصیه شده یا تماس لنز با آب می تواند احتمال بروز مشکلات چشمی را افزایش دهد.

یکی از مشکلات رایج در استفاده از لنز این است که فرد پس از مدتی به حضور آن در چشم عادت می کند و ممکن است مراقبت های لازم را جدی نگیرد. برای مثال ممکن است کسی به دلیل خستگی با لنز به خواب برود، هنگام دوش گرفتن آن را از چشم خارج نکند یا محلول قدیمی داخل جالنزی را با محلول تازه مخلوط کند. این رفتارها شاید در همان لحظه مشکل خاصی ایجاد نکنند اما می توانند شرایط مناسبی برای تحریک یا عفونت چشم فراهم کنند.

کارشناسان توصیه می کنند افراد جز در شرایطی که پزشک استفاده شبانه از لنز را تایید کرده است، با لنز نخوابند. همچنین شستن و خشک کردن دست ها پیش از لمس لنز و رعایت برنامه تعویض لنز از عادت های مهم برای کاهش خطر عوارض چشمی است.

شاید برای بعضی افراد عجیب باشد که آب لوله کشی برای شستن لنز مناسب نیست. مگر نه اینکه آب آشامیدنی برای مصرف انسان تصفیه شده است؟ مسئله اینجاست که آب آشامیدنی لزوما استریل نیست و می تواند حاوی میکروب هایی باشد که تماس آنها با لنز و سپس چشم، خطر عفونت را افزایش می دهد.

توصیه می شود لنزها هنگام دوش گرفتن، شنا یا استفاده از جکوزی از چشم خارج شوند. همچنین نباید لنز را با آب شست یا در ظرفی حاوی آب نگهداری کرد. تماس لنز با آب حتی می تواند باعث تغییر شکل یا چسبیدن لنز نرم به سطح چشم شود و در بعضی شرایط زمینه را برای آسیب سطح چشم و ورود میکروب ها فراهم کند.

بنابراین اگر فردی هنگام شستن صورت یا دوش گرفتن متوجه شود لنزش در چشم است، بهتر است آن را خارج کند. نگهداری لنز در آب یا مرطوب کردن آن با آب شیر نیز راه مناسبی برای تمیز کردن آن نیست.

قبل از برداشتن یا گذاشتن لنز، دست ها باید با آب و صابون شسته و کاملا خشک شوند. این کار ساده یکی از پایه های مراقبت از لنز است. دست های خیس یا آلوده می توانند آلودگی را مستقیما به لنز و سپس چشم منتقل کنند.

برای یک خانواده می توان این موضوع را به یک عادت روزمره تبدیل کرد، درست مانند شستن دست ها پیش از غذا خوردن. بهتر است فرد ابتدا دست هایش را بشوید، آنها را با حوله یا دستمال تمیز کاملا خشک کند و سپس سراغ لنز برود.

گاهی فرد بعد از یک روز طولانی، مهمانی یا سفر آن قدر خسته است که بدون خارج کردن لنز به خواب می رود. تکرار این اتفاق می تواند خطر عفونت چشم را افزایش دهد. حتی در مورد لنزهایی که برای استفاده طولانی طراحی شده اند، زمان و شیوه استفاده باید مطابق توصیه پزشک یا دستور محصول باشد.

کارشناسان بهداشت چشم خوابیدن با لنز را یکی از رفتارهای مرتبط با افزایش خطر عفونت های چشمی معرفی می کنند. بنابراین بهتر است خارج کردن لنز پیش از خواب به بخشی ثابت از برنامه شبانه تبدیل شود، نه کاری که فقط زمانی انجام شود که چشم ها ناراحت شده اند.

جالنزی نیز بخشی از مراقبت از لنز است و نباید آن را نادیده گرفت. یکی از اشتباهات این است که محلول باقی مانده در جالنزی دور ریخته نشود و مقداری محلول تازه روی آن ریخته شود. این کار به اصطلاح "پر کردن دوباره" محلول، جایگزین تمیز کردن جالنزی و استفاده از محلول تازه نیست.

نکته دیگر این است که هر محلولی کاربرد یکسانی ندارد. برای نمونه محلول سالین یا سرم نمکی برای همه مراحل شست وشو و ضدعفونی لنز مناسب نیست و نمی توان آن را خودسرانه جایگزین محلول مخصوص لنز کرد. انتخاب و استفاده از محلول باید بر اساس نوع لنز و دستور پزشک یا شرکت سازنده باشد.

هر لنز برنامه مصرف مشخصی دارد. بعضی لنزها روزانه هستند و پس از یک بار استفاده باید دور انداخته شوند و بعضی دیگر طبق برنامه مشخصی تعویض می شوند. نگه داشتن لنز بیشتر از مدت توصیه شده با این تصور که هنوز سالم به نظر می رسد، کار درستی نیست.

همین موضوع درباره جالنزی نیز صدق می کند. ممکن است جالنزی از ظاهر تمیزی برخوردار باشد اما سطوح مرطوب آن می توانند محل مناسبی برای رشد میکروب ها باشند. رعایت زمان تعویض لنز و لوازم مربوط به آن، بخشی از مراقبت روزمره است.

لنزهای رنگی و تزیینی گاهی بیشتر به عنوان وسیله زیبایی تا یک وسیله پزشکی دیده می شوند، در حالی که این لنزها نیز مستقیما با چشم در تماس هستند و رعایت نکردن اصول استفاده از آنها می تواند به مشکلات چشمی منجر شود.

توصیه می شود لنزهای تزیینی نیز با نسخه و تحت نظر متخصص چشم تهیه شوند و افراد آنها را از فروشندگان نامعتبر یا مکان هایی که الزامات مربوط به نسخه را رعایت نمی کنند، خریداری نکنند. بنابراین صرفا رنگ یا ظاهر لنز نباید معیار انتخاب آن باشد، بلکه سلامت چشم اهمیت بیشتری دارد.

قرمز شدن چشم، احساس سوزش، اشک ریزش یا کمی ناراحتی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد، اما در فردی که لنز استفاده می کند نباید به سادگی از کنار آنها گذشت. درد چشم، قرمزی غیرمعمول، تاری دید، حساسیت به نور، ترشح یا افزایش اشک از نشانه هایی هستند که نیاز به توجه پزشکی دارند.

گاهی افراد در چنین شرایطی تنها لنز را خارج می کنند و دوباره پس از چند ساعت یا روز استفاده از آن را از سر می گیرند. در حالی که توصیه می شود در صورت بروز علائم غیرعادی، لنز خارج شود و فرد تا زمان دریافت نظر متخصص چشم، دوباره از لنز استفاده نکند.

اگر فردی که لنز استفاده می کند با درد چشم، قرمزی قابل توجه، تاری دید، حساسیت به نور، اشک ریزش غیرعادی یا ترشح چشم روبه رو شود، بهتر است موضوع را جدی بگیرد و برای بررسی پزشکی اقدام کند. این علائم می توانند در برخی موارد نشانه عفونت یا مشکل دیگری در سطح چشم باشند و تشخیص علت آن به معاینه نیاز دارد.

در چنین شرایطی استفاده خودسرانه از قطره های چشمی نیز راه حل مناسبی نیست. به خصوص اگر فرد نمی داند علت قرمزی یا درد چیست، بهتر است ابتدا با متخصص چشم مشورت کند. برخی مشکلات چشمی با تاخیر در درمان می توانند جدی تر شوند.

برای خانواده هایی که یکی از اعضای آنها از لنز استفاده می کند، داشتن یک عینک با نمره مناسب در دسترس، عادت مفیدی است. اگر چشم دچار ناراحتی شد، فرد می تواند لنز را خارج کند و برای دیدن مجبور نباشد دوباره آن را داخل چشم بگذارد. این موضوع به خصوص هنگام سفر، رفتن به مدرسه و دانشگاه، محل کار یا برنامه های طولانی خارج از خانه اهمیت بیشتری پیدا می کند.

لنز تماسی اگر درست و مطابق توصیه متخصص استفاده شود، می تواند وسیله ای کاربردی برای اصلاح دید باشد. مساله اصلی عادت های روزمره ای مثل خوابیدن با لنز، تماس آن با آب، دست زدن با دست آلوده، استفاده دوباره از محلول قدیمی یا ادامه دادن استفاده از لنز در زمان بروز درد و قرمزی است که گاهی به دلیل عجله یا بی توجهی کنار گذاشته می شوند.

برای خانواده ها می توان یک قاعده ساده مانند دست تمیز، لنز تمیز، محلول مناسب و توجه به علائم چشم در نظر گرفت. در کنار این موارد رعایت زمان تعویض لنز و جالنزی و مراجعه منظم به متخصص چشم نیز اهمیت دارد. مراقبت از لنز کار پیچیده ای نیست اما استمرار در همین عادت های ساده می تواند به حفظ سلامت چشم و پیشگیری از بسیاری از مشکلات قابل اجتناب کمک کند.