کسانی که تجربه کوه نوری را داشته اند بهتر می دانند که این مهم فراتر از ورزش است چرا که جدای از تاثیرات خاص بر تقویت قلب و عضلات بر سلامت روان، سیستم ایمنی و تنفسی نیز موثر است تا بدانجا که در پیشگیری از بیماری ها هم بی نظیر است. در واقع کوهنوردی از کامل ترین فعالیت هایی است که توامان جسم و روح انسان را پرورش می دهد.

از سویی و با شنیدن نام کوه ها و قله های بلند کمتر کسی به ابعاد و زوایای متفاوت این جهان متفاوت فکر می کند. به عبارتی غالبا گمان می رود که قسمی از اتفاقات مربوط در این زمینه فقط مختص فیلم هاست ولی گفتنی است گاهی در جهان واقع نیز حوادثی رخ می دهد که بی شباهت به یک داستان نیست. یکی از این موارد در خصوص رویداد های مربوط به قله های اورست و کی دو است.

قله اورست که در مرز نپال و چین واقع شده تا به حال بیش از سیصد قربانی گرفته است که بسیاری از آنها همچنان در بالای کوه هستند و حتی سالم نیز مانده اند. قله اورست به دلیل تحرکات زمینی، سالیانه چهار میلی متر نیز افزایش ارتفاع دارد.

قله دیگر که در این کلاس جهانی قرار دارد قله کی دو است که هر چند ارتفاع پایین تری دارد ولی صعود به آن به مراتب مشکل تر است و حتی مسیرهایی در این کوه هست که به دلیل صعب العبوری هیچ کوهنوردی آن را تجربه نکرده است؛ جالب اینکه در نقاط نزدیک به این قله ها هیچ جانداری زندگی نمی کند.

کی دو که در رشته کوه های هیمالیا و در شمال شرقی پاکستان قرار گرفته، سخت ترین مسیر صعود در کره زمین است تا بدانجا که از هر چهار نفر کوه نورد، یک نفر جان خود را در این مسیر از دست داده است و برخی نام قاتل بر آن گذاشته اند.

در حقیقت کی دو کشنده ترین و پرتلفات ترین قله کره زمین است که حتی تا امروز نیز صعودی از جبهه شرقی آن صورت نگرفته است. ضمن اینکه کوهنوردان در ارتفاعات نزدیک به قله و به دلیل شرایط خاص آن بایستی تا قبل از ساعت دو پناهگاهی برای خود پیدا کنند که به آن قانون ساعت دو نیز می گویند.