به گزارش ورزش سه، پس از جلسه وزیر ورزش با مسئولان فدراسیون فوتبال و مدیران باشگاه چادرملو، سخنگوی فدراسیون اعلام کرد هیأتی مشترک از فدراسیون و باشگاه چادرملو راهی مقر کنفدراسیون فوتبال آسیا در مالزی خواهد شد تا درباره موضوع سهمیه لیگ قهرمانان آسیا ۲ با مسئولان AFC گفت‌وگو کند.

اما یک سؤال اساسی وجود دارد: قرار است درباره چه چیزی مذاکره شود؟
اگر مبنای تصمیم‌گیری، مقررات رسمی خود AFC باشد، پاسخ چندان پیچیده نیست. AFC Club Competitions Entry Regulations سازوکار معرفی نمایندگان کشورهای عضو را به‌طور دقیق مشخص کرده است و این موضوع به تصمیمات موردی یا مذاکرات بعدی واگذار نشده است.

بر اساس ماده ۷.۱، هر فدراسیون عضو اختیار دارد روش معرفی نمایندگان خود را تعیین کند، اما این اختیار مطلق نیست. همان ماده تصریح می‌کند که این روش باید بر پایه شایستگی ورزشی (Sporting Merit) باشد، لیگ و جام حذفی به‌صورت شفاف مشخص شوند، اصول عینیت، شفافیت و عدم تبعیض رعایت شود و مهم‌تر از همه، این اصول باید پیش از ارسال به AFC، توسط مراجع ذی‌صلاح همان فدراسیون یا سازمان لیگ به تصویب رسیده باشند.

ماده ۷.۲ فدراسیون‌ها را مکلف می‌کند که حداکثر تا ۳۱ مارس، روش معرفی نمایندگان خود را به دبیرخانه AFC اعلام کنند. همچنین همان ماده تأکید می‌کند مسابقات داخلی که مبنای معرفی نمایندگان هستند، باید حداکثر تا ۳۰ ژوئن به پایان برسند و اگر لیگ یا جام حذفی پس از آن تاریخ خاتمه یابد، روش معرفی ارائه‌شده فاقد اعتبار خواهد بود، مگر اینکه خود AFC تصمیم دیگری بگیرد.

ماده ۷.۳ نیز یک مرحله مهم دیگر را پیش‌بینی کرده است؛ فدراسیون‌ها باید حداکثر تا ۳۱ مه (۱۰ خرداد) فهرست باشگاه‌های واجد شرایط و سیدبندی آنها را به‌صورت کتبی به دبیرخانه AFC ارسال کنند. همان تاریخی که فدراسیون نام گل گهر را به عنوان نماینده ایران معرفی کرد.

بنابراین، برخلاف آنچه از قول فدراسیون مطرح می‌شود که تغییر در تصمیم AFC امکان پذیر است، از ماه‌ها قبل، زمان‌بندی، روش معرفی نمایندگان، نحوه تصویب آن در داخل فدراسیون و حتی زمان ارسال فهرست باشگاه‌ها را نیز مشخص کرده است.

در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که سفر به مالزی دقیقاً قرار است چه چیزی را تغییر دهد؟
اگر فدراسیون فوتبال معتقد است امکان تغییر نماینده ایران وجود دارد، انتظار می‌رود به‌صورت شفاف اعلام کند استنادش به کدام ماده از Entry Regulations است.

مقررات از ابتدا سازوکار معرفی نمایندگان، مهلت‌های زمانی و نحوه اعلام باشگاه‌ها را مشخص کرده و AFC نیز همان مقررات را اجرا کرده است، مذاکره حضوری چگونه می‌تواند نتیجه متفاوتی ایجاد کند؟ آیا قرار است مقررات تغییر کند یا درباره اجرای همان مقررات گفت‌وگو شود؟

شاید مهم‌ترین اقدام امروز، نه سفر به مالزی، بلکه انتشار همان هفت مکاتبه‌ای باشد که فدراسیون وعده انتشار آنها را داده است، زیرا تنها با انتشار این مکاتبات می‌توان فهمید فدراسیون دقیقاً چه روشی را به AFC معرفی کرده، چه فهرستی را ارسال کرده و اکنون بر اساس کدام بند از مقررات، خود را محق به تغییر نتیجه می‌داند.

پاسخ این پرونده، بیش از آنکه در اتاق‌های جلسه مقر AFC پیدا شود، در همان آیین‌نامه‌ای نوشته شده که فدراسیون‌های عضو موظف به اجرای آن هستند.

عادل عابدجوی- وکیل ورزشی