به گزارش "ورزش سه"، کریم آلایبگوویچ هرگز حتی یک دقیقه هم در یک مسابقه رسمی برای تیم بزرگسالان بایرلورکوزن به میدان نرفت، اما این باشگاه اکنون با فروش او درآمدی چند ده میلیون یورویی کسب کرده است. این انتقال برای نخستین بار ثمره واقعی پروژه‌ای را نشان می‌دهد که سال‌ها در پشت صحنه روی آن کار شده بود.

فقط یک بازی، تنها یک بار آلایبگوویچ پیراهن باشگاه دوران نوجوانی‌اش را در زمین بای‌آرنا بر تن کرد. آن مسابقه، فینال لیگ زیر ۱۹ ساله‌های آلمان در سال ۲۰۲۵ بین بایرلورکوزن و کلن بود که در حضور حدود ۲۲ هزار تماشاگر برگزار شد. او سال گذشته درباره آن دیدار گفته بود:«فوق‌العاده بود. این همه تماشاگر، واقعاً یکی از بهترین لحظات زندگی‌ام بود.»

احتمالاً آن زمان تصور نمی‌کرد که همان روز، آغاز یکی از عجیب‌ترین داستان‌های نقل‌وانتقالاتی فوتبال آلمان باشد.

انتقالی تاریخی به یوونتوس

حالا، تنها یک سال بعد، آلایبگوویچ به یوونتوس پیوسته و بایرلورکوزن از این انتقال بیش از ۳۰ میلیون یورو مبلغ ثابت دریافت می‌کند. با احتساب بندهای پاداش، ارزش این انتقال می‌تواند به ۳۵ تا ۴۰ میلیون یورو برسد.

نکته شگفت‌انگیز اینجاست که این بازیکن بوسنیایی حتی یک دقیقه هم در مسابقات رسمی برای تیم بزرگسالان لورکوزن بازی نکرده است. از نگاه مدیران لورکوزن، این انتقال هم می‌تواند یک موفقیت بزرگ باشد و هم یک ریسک.

در نهایت، آن‌ها نه یک بازیکن ثابت و تأثیرگذار، بلکه یک استعداد آینده‌دار را از دست داده‌اند که شاید می‌توانست در آینده به ستاره‌ای بزرگ تبدیل شود. با این حال، تصمیم به فروش او منطقی به نظر می‌رسد.

استعدادی که زیر نظر ژابی آلونسو رشد کرد

در لورکوزن، آلایبگوویچ از مدت‌ها قبل یکی از بااستعدادترین بازیکنان نسل خود شناخته می‌شد. او حتی در دوران هدایت ژابی آلونسو بارها همراه تیم بزرگسالان تمرین کرد و چندین بار نیز در فهرست مسابقات قرار گرفت، اما هرگز فرصت حضور در میدان را پیدا نکرد. در نهایت، مدیران باشگاه به این نتیجه رسیدند که برای ادامه روند پیشرفتش باید راهی تیم دیگری شود. به همین دلیل، تابستان گذشته او را با مبلغی حدود ۲ میلیون یورو به ردبول سالزبورگ فروختند.

درخشش در اتریش

آلایبگوویچ در سالزبورگ خیلی زود شکوفا شد. او ظرف چند ماه به یکی از مهره‌های کلیدی تیم تبدیل شد، دقایق زیادی بازی کرد و با عملکردی درخشان، ۱۳ گل به ثمر رساند و ۴ پاس گل نیز ثبت کرد. همین نمایش‌ها باعث شد عنوان پدیده سال فوتبال اتریش را به دست آورد.

سایمون رولفس، مدیر ورزشی لورکوزن، در ماه مارس گفته بود:«کریم نه‌تنها انتظارات بالایی را که از او وجود داشت برآورده کرد، بلکه در مدت زمانی بسیار کوتاه از آن‌ها هم فراتر رفت.» مدتی بعد، لورکوزن بند بازخرید او را فعال کرد و این بازیکن را دوباره به خدمت گرفت.

بازگشتی کوتاه و فروشی پرسود

با این حال، از همان ابتدا مشخص بود که بازگشت او به لورکوزن احتمالاً طولانی نخواهد بود. باشگاه‌های متعددی، به‌ویژه از سری‌ A ایتالیا، علاقه خود را به جذب او نشان داده بودند و سمین آلایبگوویچ، پدر این بازیکن، نیز بارها از احتمال انتقال سریع پسرش به باشگاهی بزرگ صحبت کرده بود. این گمانه‌زنی‌ها ادامه داشت و نخستین پیشنهادهای رسمی به لورکوزن رسید.

تا تابستان، روند مذاکرات سرعت بیشتری گرفت و در نهایت مدیران باشگاه به این نتیجه رسیدند که فروش آلایبگوویچ بهترین تصمیم ممکن است که سود مالی هنگفتی را بدون حتی یک بازی رسمی برای تیم بزرگسالان نصیب لورکوزن کرد.