به نقل از اطلاعات آنلاین، سی ان ان روز یکشنبه در مطلبی که بیشتر طنز به نظر می رسید تا جدی گزارش داد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (فرمانده جنگ با ایران) هفته گذشته ایمیلی به تحلیلگران نظامی ارسال و بی پرده اعلام کرده است که رهبران ارشد نظامی به دنبال راه های خلاقانه و غیرمتعارف جدید برای فشار و تنبیه ایران هستند . سی ان ان هنگام توصیف محتوای ایمیل، به منبعی آشنا با پیام و منبع دومی اشاره کرد که گفته است یک افسر ارشد نظامی ایالات متحده این پیام را ارسال کرده است.

MS NOW به طور مستقل این ایمیل را تأیید نکرده، اما کاپیتان تیموتی هاوکینز، سخنگوی سنتکام، به CNN گفت: فرماندهی مرکزی ایالات متحده سابقه طولانی در تفکر و کار به روش های نوآورانه دارد و گفت که دریاسالار برد کوپر، رییس سنتکام، با اعضای تیم عالی ما، صرف نظر از رتبه، برای دستیابی به بالاترین سطوح عملکرد عملیاتی ممکن تماس می گیرد.

این ممکن است صریح ترین اعترافی باشد که ما دریافت کرده ایم مبنی بر اینکه طرح این کشور در ایران در حال شکست است. تقلا برای کمک، مستقیماً نشاندهنده جستجوی ناامیدانه دولت ترامپ برای یافتن راهی برای خروج از جنگ ناموفق انتخابی خود است. تنگه هرمز همچنان بسته است، تلاش ایران برای دستیابی به سلاح های هسته ای بدون تغییر باقی مانده و تلفات نظامی آمریکا که به آرامی در حال افزایش است و هزینه حملات هوایی ناکارآمد، فشار بر کاخ سفید را برای پایان دادن به این درگیری افزایش می دهد.

از لحن این ایمیل، چنین ناامیدی سطح بالایی برای دستیابی به چیزی که دولت ترامپ می تواند آن را موفقیت در عین پایان دادن به جنگ جلوه دهد، در سلسله مراتب فرماندهی نظامی نفوذ کرده است. این ایمیل علاوه بر اذعان به بدیهیات - که جنگ به خوبی پیش نمی رود - از چند جهت نگران کننده است.

اول، نشان دهنده پذیرش این حقیقت بدیهی و شناخته شده است که همچنان صادق است: اینکه یک عملیات هوایی به تنهایی به اهداف راهبردی دست نخواهد یافت. چنین خردی باید قبل از اینکه ایالات متحده هزاران موشک و بمب را بر روی ایران پرتاب کند، مورد توجه قرار می گرفت.

نگران کننده تر اینکه، درخواست ایده های خلاقانه و غیرمتعارف نشان می دهد یک فرماندهی نظامی با بی دقتی فرآیندهای متفکرانه، نهادینه و حرفه ای برای تدوین برنامه های عملیاتی را به نفع یک درخواست بی هدف و موقت برای برنامه های جنگی مختل می کند. قرار است برنامه های نظامی تاکتیک ها و برنامه ها را با دستیابی به اهداف راهبردی و عملیاتی مرتبط کنند.

تاکتیک ها باید با نتایج راهبردی مرتبط باشند. تاکتیک ها و عملیات ها نیز باید به قوانین و رسوم جنگ پایبند باشند - قوانینی که کشور ما به ایجاد آنها کمک کرده است تا ارتش ها بتوانند حتی در عین کاهش رنج های اجتناب ناپذیر ناشی از جنگ، موفق شوند.

نمی توان اغراق کرد که درخواست از سربازان برای ایده پردازی در مورد چگونگی شکست دادن دشمن، روشی نیست که ارتش های حرفه ای و شایسته به موفقیت دست یابند. اما بدتر از آن، لفاظی در مورد مجازات است. قوانین جنگ، که عمیقاً در قوانین و سیاست های ایالات متحده ریشه دوانده است، در مورد مجازات نیست.

چنین قوانینی که ایده های انتقام قرون وسطایی را در گذشته به جا می گذارند، تمایز دقیقی بین رزمندگان و غیرنظامیان و بین اهداف نظامی و غیرنظامی محافظت شده قائل می شوند. این قوانین به ارتش ما امتیاز قانونی برای تخریب اهداف نظامی و کشتن پرسنل نظامی می دهند و از آنها می خواهند همیشه مراقب باشند غیرنظامیان و اشیاء غیرنظامی، مانند خانه ها و زیرساخت ها، از آسیب در امان بمانند.

این قانون اذعان می کند که تنها هدف مشروعی که کشورها باید در طول جنگ برای دستیابی به آن تلاش کنند، تضعیف نیروهای نظامی دشمن است. مجازات نباید وارد معادله شود. در واقع، کنوانسیون های ژنو، اعمال مجازات جمعی - مجازات ایرانیان به خاطر اشتباه دولت شان - را اکیداً ممنوع می کند.

در نهایت، قانون فقط اقدامات محدود تلافی جویانه خصمانه را برای وادار کردن دشمن به رعایت قانون جنگ مجاز می داند. چنین اقدامات محدودی به عنوان مجازات یا انتقام توجیه نمی شوند. آنها باید از یک پروتکل دقیق پیروی کنند و نمی توان از آنها، به عنوان مثال، علیه غیرنظامیان و اسیران جنگی استفاده کرد.

بنابراین، مجازات در جنگ حقوقی مدرن کلمه ای کثیف است و با حرفه ای بودن یا جنگیدن با افتخار سازگار نیست. این ایده که ایالات متحده باید ایران را مجازات کند، به معنای کنار گذاشتن دستکش های قانونی و صدور احکام عادلانه است. این امر قانون جنگ و حمایت های آن را برای کسانی که در جنگ گرفتار شده اند، از بین می برد.

حمله به اماکن نظامی ایران و کشتن اعضای نظامی ایران، اقدامات جنگی هستند که برای دستیابی به اهداف عملیاتی و راهبردی طراحی شده اند. این مجازات نیست. اما درخواست برای ایده های خلاقانه و غیرمتعارف - پس از هزاران حمله قبلی ایالات متحده به اماکن نظامی - به طرز خطرناکی مانند تمایل به نابودی نیروگاه های برق و آب شیرین کن ایران به نظر می رسد، همانطور که ترامپ قبلاً تهدید کرده است.

در کل مجموعه قوانین جنگ، مجازات فقط در رابطه با کشورهایی مطرح می شود که به طور مناسب کسانی را که از احکام آن سرپیچی می کنند، مجازات می کنند. برای مثال: قانون جنگ مستلزم آن است که ایالات متحده تحقیق کند چرا ارتش در ماه فوریه یک مدرسه دخترانه ایرانی را تخریب کرد و بیش از 120 دختر و معلمان آنها را کشت و بر این اساس ایالات متحده را موظف می کند که هر گونه رفتار به شدت بی ملاحظه یا عمدی را که ممکن است باعث آن فاجعه شده باشد، مجازات کند.

لفاظی های مجازات در ایمیل سنتکام، روند دولت ترامپ را در واژگون کردن نظام بین الملل و حاکمیت قانون که پس از جنگ جهانی دوم برای کاهش تأثیر جنگ بر غیرنظامیان ایجاد شده منعکس می کند. در چارچوب لفاظی های ترامپ در مورد حذف غیرنظامی سازی ایران و بمباران ایران بازگشت به عصر حجر و در وهله اول غیرقانونی بودن جنگ با ایران، توسل به تاکتیک های نظامی برای تنبیه ایران، بی توجهی به چنین ضمانت های عملی را تداعی می کند.