به گزارش ورزش سه، فوتسالی‌ها شایسته جوایز فردی بیشتری هستند، چراکه این رشته یکی از سرآمدترین ورزش‌های ایران در سطح بین‌المللی بوده است. تیم ملی فوتسال ایران، ابرقدرت آسیا شناخته می‌شود و در عرصه جهانی نیز در صف غول‌های بزرگ قرار گرفته است. آوازه لیگ باشگاهی ایران به دلیل کیفیت، سرعت بازی و حضور ستاره‌های مطرح، در بین برترین لیگ‌های دنیا پیچیده است و همه این‌ها باعث شده است که توپا پس از به پایان رساندن پروسه برترین‌های فوتبال، به سراغ محبوب‌ترین ورزش ایران در سال گذشته برود: جعبه جادویی سالن!

حضور تیم ملی در تورنمنت‌های متعدد و موفقیت در مسابقات کشورهای اسلامی و قهرمانی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۶، در کنار یک لیگ هیجان‌انگیز و باشکوه، کار را برای داوران برجسته که همگی در تاریخ فوتسال از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند، سخت کرده بود. با این حال، کارشناسان و داوران ما به‌طور عمیق مسابقات ملی و باشگاهی را زیر نظر گرفتند و با بهره‌مندی از آمار و عملکرد نامزدها، آرای خود را برای انتخاب برترین‌ها اعلام کردند.

داوران توپا برای انتخاب برترین‌های سال، مجموعه‌ای از تجربه‌های ارزشمند مربیگری و بازیگری را نمایندگی می‌کنند. چهره‌های مطرحی چون حسین شمس، سید محمد ناظم‌الشریعه، علی صانعی، شهاب سفال‌منش، دیوید راموس، مجید مرتضایی، جواد اصغری‌مقدم، رضا لک، کاظم صادقی، یعقوب فیلگوش، اکبر تقوی و ستاره‌های بزرگی از جمله مصطفی نظری، مهدی جاوید، محمد طاهری، علی‌اصغر حسن‌زاده، فرهاد فخیم، احمد اسماعیل‌پور و محمدرضا سنگ‌سفیدی، برترین‌ها را مشخص کردند.

حالا، بدون هیچ مقدمه دیگری، به سراغ چهره‌هایی می‌رویم که به خاطر دستاورد و عملکردشان، جوایز فردی سال را به خود اختصاص داده‌اند:

بهترین مربی سال: محمد کشاورز (گیتی‌پسند اصفهان)

همین که او تمامی امتیازات ممکن بین همه نامزدها را به دست آورده، گویای عملکرد فوق‌العاده و موفقیت او در یک سال اخیر است. محمد کشاورز، با قهرمانی در فصل گذشته به همراه گیتی‌پسند، تنها مربی تاریخ لیگ باشگاهی لقب گرفت که سه قهرمانی متوالی را به دست آورده است. ستاره دیروز و مربی بزرگ امروز فوتسال ایران، به هیچ آمار و ارقامی رحم نکرده و بسیاری از رکوردها را به نام خود ثبت کرده است. چیزهای دیگری هم هستند که نمی‌توان آن‌ها را اندازه‌گیری کرد، از جمله تاکتیکی که او را صاحب سبک کرده، از (یک - دو - یک) تا (سه - یک) و (چهار - صفر). تیم او در ضربات ایستگاهی و پلن‌هایش در شروع مجدد، زهردار و گل‌ساز بوده و موفقیت‌های فصول گذشته را یکی پس از دیگری به ارمغان آورده است. تمامی ۲۵ داور یک رأی مشترک داشتند: محمد کشاورز.

بهترین بازیکن سال: حسین طیبی (گهر زمین سیرجان)

این جایزه نه فقط به دلیل آقای گلی در رقابت‌های داخلی و نه برای درخشش در تورنمنت‌های ملی، بلکه به خاطر سلطه کامل او در یک سال شلوغ به طیبی می‌رسد. طیبی هر دو کفش طلایی سال را تصاحب کرده است. با گل‌های سرنوشت‌ساز، از جمله در فینال مسابقات کشورهای اسلامی برابر مراکش و همچنین توانایی‌های فنی آشکارش با آن قدرت دریبلینگ و تمام‌کنندگی، برای رسیدن به عنوان برترین بازیکن سال، به رقابت سخت و تنگاتنگی نیاز نداشت. نظم و انضباط و انگیزه او و همچنین عزمش برای بهترین بودن، شگفت‌انگیز است. او شش بار کاندیدای برترین بازیکن جهان شده و در سال ۲۰۲۲، علاوه بر حضور در ترکیب منتخب لیگ قهرمانان، بهترین رأس نیز شناخته شده است. اما باورکردنی نیست که طیبی ذره‌ای از اوج فاصله نمی‌گیرد و همه این‌ها باعث شده که او همچنان به غنای هنر فردی چنگ بزند. همیشه به گلزنان اعتبار داده می‌شود، به‌خصوص وقتی صحبت از جوایز فردی باشد، اما در این مورد، این ستایش کاملاً به حق بوده است.

بهترین دروازه‌بان سال: باقر محمدی (گیتی‌پسند اصفهان)

انتظار می‌رفت بیش از چند دهه باید صبر کرد تا نمونه‌ای از مصطفی نظری درون سنگر توری سالن متولد شود، اما باقر آمد و به این انتظارها پایان داد. دروازه‌بانی با انعطاف‌پذیری خاص، سبکی نوین در گلری که هنگام باز کردن پاهایش کل خط را پوشش می‌دهد و با دستانی بلند ضربات را هم مهار می‌کند. می‌گویند فیزیک او برای محافظت از قاب توری ساخته شده است. تلاش و استمرار باقر در نسلی پُر از دروازه‌بانان مطرح، بازنشستگی خیلی‌ها را به همراه داشت. او در قهرمانی‌های تیم ملی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۴ و ۲۰۲۶، از نفرات کلیدی بود. تصور سه قهرمانی گیتی‌پسند بدون او بسیار سخت به نظر می‌رسد و ربودن سه دستکش طلایی نیز نقش او را بیشتر برجسته می‌کند. رکورد کمترین گل خورده تاریخ لیگ باشگاهی را هم باید به دستاوردهای باقر اضافه کرد.

پدیده سال: سوران بالکانه (سن‌ایچ ساوه)

شمسایی هنگام دعوت او به تیم ملی، در گفت‌وگویی خصوصی به خبرنگار ما گفت بالکانه جزو معدود بازیکنانی است که زیبا و تمیز بازی می‌کند. منظور اسطوره فوتسال از معدود، «فوق‌ستاره‌ها» بود و در واقع او سوران را در بین بهترین‌ها جای داده است. سالنی‌باز شکوفاشده‌ای که در پست عقب‌گیر توپ می‌زند و در پخش توپ چنان بی‌نقص و راحت ظاهر می‌شود که گویا در ذهن خیال‌پردازی می‌کند و چشمان بیشتری روی سر خود دارد. پدیده ۲۱ ساله، یک فصل جذاب را در سن‌ایچ پشت سر گذاشت که می‌توانست با بازی در جام ملت‌های آسیا رویایی هم شود. سوران در اردوی تیم ملی دچار پارگی رباط صلیبی شد و با وجود اینکه هفته‌های پایانی را از دست داد، اما به دلیل عملکرد درخشانی که پیش از مصدومیت ارائه داده بود، بیشترین امتیاز را در بین نامزدهای پسر طلایی کسب کرد. پس باید ادعا کرد بهترین بودن تنها در گلزنی خلاصه نمی‌شود. گاهی باید مثل بالکانه، توپ را بگیری و پاس بدهی. مدام این کار را تکرار کنی. یعنی سادهِ ساده، چراکه به نقل از کرایوف افسانه‌ای، ساده بازی کردن بسیار سخت است.