به گزارش "ورزش سه"، رئال مادرید شنبه شب در چارچوب دیدارهای هفته دوم از فصل جدید رقابت‌های لالیگا در ورزشگاه خانگی اسپانیول روبروی این تیم به میدان خواهد رفت و امیدوار است که بتواند گام اول را در این فصل از این مسابقات و همچنین در بازگشت مورینیو به نیمکت این تیم با قدرت بردارد و با کسب سه امتیاز ارزشمند به خانه برگردد. 

مورینیو دقایقی قبل در نشست خبری پیش از این بازی حاضر شد و با خبرنگاران گفتگو کرد. 

«آنها تیم خوبی هستند. تیم‌هایی که برای مدت طولانی یک سرمربی داشته‌اند، به‌ خوبی آماده هستند و روتین‌ها و الگوهای مشخصی دارند. خوب بازی می‌کنند و جاه‌طلب هستند. من واقعاً از بازی اول آنها خوشم آمد. آنها حالا سه امتیاز دارند، سه گل زده‌اند، گلی دریافت نکرده‌اند و هواداران‌شان خوشحال هستند. ما برای چیزی که قرار است با آن مواجه شویم، آماده‌ایم.»

«حالم خوب است. آرام هستم. یک فصل دیگر. همان‌طور که گفتید، شروع کار با این ترکیب و بازیکنان در گروه‌های مختلف دشوار است. بعضی بازیکنان ۳۶ جلسه تمرینی و شش بازی داشته‌اند، در حالی که برخی دیگر چند بازی و پنج جلسه تمرینی داشته‌اند. توانسته‌ام برای همه تمرینات متفاوتی در نظر بگیرم. بعضی‌ها برای تمرینات انفرادی آمدند و شوخی می‌کردیم، چون برای هر ۱۰ نفر یک بازیکن وجود داشت! از شرایط خیلی راضی هستم. اگر از من بپرسید آیا یک هفته دیگر می‌خواهم، بله. اما دیگر از بازی‌های دوستانه خسته شده‌ایم. ما به خاطر بازی‌های دوستانه این شغل را دوست نداریم. بازی‌های واقعی می‌خواهیم.

بازیکنانی که فصل گذشته مصدوم شدند، مدت زیادی از میادین دور خواهند بود و انتظار ندارم طی دو یا سه هفته برگردند. تنها بازیکنی که برای این بازی در اختیار نداریم و فصل گذشته با تیم نبود، اندریک است. شوامنی شرایط خوبی دارد. او باید امروز، فردا و یکشنبه تمرین کند تا روند بهبودی‌اش سریع‌تر شود. او در شرایطی به تیم رسید که اجازه نمی‌داد برای این بازی کاملاً آماده باشد.»

«من اسمش را فشار نمی‌گذارم. اسمش را آدرنالین می‌گذارم. احساس مثبتی است. روزی که دیگر آن را احساس نکنم، یعنی مشکلی وجود دارد. من برای اولین بازی یا مسابقات فوتبال احساس فشار نمی‌کنم. به کاری که انجام داده‌ایم، اعتماد زیادی دارم. به جاه‌طلبی بازیکنان، ذهنیت آنها و اشتیاقی که به من نشان می‌دهند، اعتماد زیادی دارم. بازی سختی است، اما فردا وقتی سفر کنیم، با این باور خواهیم رفت که با سه امتیاز برمی‌گردیم.»

«اگر قرار نباشد کلمه‌ به‌ کلمه برداشت کنیم، این عبارتی است که دوستش دارم. ترجیح می‌دهم بگوید حاضر است برای این تیم، برای رئال مادرید بمیرد. اما می‌دانم وقتی اسم من را به کار می‌برد، منظورش چیست و چه ارتباطی با تیم و باشگاه دارد. گفتن حرف‌ها آسان است. عمل کردن سخت‌تر است. رفتار دیومانده هیچ تفاوتی با چیزی که در سایر بازیکنان می‌بینم ندارد. می‌بینم که همه متعهد هستند و می‌خواهند کارها را به بهترین شکل انجام دهند. تیم در حال پیشرفت است و متحد است. ما تیم کاملی نیستیم، هیچ تیمی کامل نیست. فکر نمی‌کنم بدون مشکل باشیم؛ مشکلات از راه خواهند رسید. اما در اصل، تیم قدرتمندی هستیم. حرف دیومانده درباره همه صدق می‌کند.»

«من با اطلاعات زیادی آمدم. سه سال است اینجا هستم، ارتباطات خودم را دارم و شما خبرنگاران هم ارتباطات خودتان را دارید. چیزهای زیادی را فهمیده‌ام، نه فقط درباره ماجرای شوامنی و فدریکو. تصمیم گرفتم همه چیز را از صفر شروع کنم. البته از جایگاهی ممتاز. نیازی نداشته‌ام با شوامنی صحبت کنم. همه چیز را عادی دیده‌ام. اگر به من بگویید که بدون اطلاع از مشکل، می‌بینم که آنها چگونه با یکدیگر رفتار می‌کنند، حتی نمی‌توانید تصور کنید فصل گذشته چه اتفاقی افتاده است. به من گفتند نباید صحبت کنم، این که نباید از نفوذ خودم برای ایجاد صلح استفاده کنم. موضوع صلح نیست. موضوع عادی بودن، دوستی و همکاری است. انگار هیچ اتفاقی هرگز رخ نداده است.»

«راه‌های زیادی برای نگاه کردن به این موضوع وجود دارد. تنها راه واقع‌بینانه، تمرکز روی نتایج است. شما می‌توانید از جنبه‌های مختلف پیشرفت زیادی داشته باشید، ساختار را گسترش دهید و چیزهای زیادی را تغییر دهید، اما چیزی که اهمیت دارد نتایج است. ما سه رقابت اصلی به‌علاوه یک رقابت کوچک‌تر داریم. تمام کردن فصل بدون جام در رئال مادرید، یک فصل موفق محسوب نمی‌شود.»

«سسترو، سیریا و ریواس فردا روی نیمکت خواهند بود. ما ترکیب خیلی عجیبی نداریم. این بازیکنان مدت زیادی دور از تیم بوده‌اند. من دوست دارم با حداکثر ۲۲ بازیکن کار کنم. آنها جای خالی موجود را پر کرده‌اند و خیلی خوب با ما کار می‌کنند. می‌خواهم با ایجاد این درک در بازیکنان جوان که درها باز است، آنها را باانگیزه کنم. این هفته نوبت این سه نفر است و بعد نوبت خیلی‌های دیگر خواهد بود. کاری هست که دوست دارم انجام بدهم و در آکادمی هم از آن استقبال می‌شود. فکر می‌کنم این موضوع می‌تواند به پسرها انگیزه بدهد.»

«از همه راضی هستم. فکر می‌کنم کاپیتان‌ها هم در حال شناختن من هستند. آنها توانایی مشاهده، تحلیل و درک خوب من را دارند. من صحبت نمی‌کنم که آنها از طریق حرف‌هایم من را بشناسند، می‌خواهم از طریق تحلیل خودشان من را بشناسند. کاپیتان‌ها در حال حاضر در نقش دفاعی هستند. آنها در این فرایند قرار دارند. اتحاد گروه و همدلی‌ای که احساس می‌کنید.

ما هر روز صبح ساعت هشت جلسه‌ای با اعضای کادر فنی داریم. اعضای کادری که از قبل اینجا بوده‌اند به ما می‌گویند که گروهی با نوع متفاوتی از همدلی می‌بینند. کاپیتان‌ها هنوز مجبور نشده‌اند در یک لحظه دشوار رهبری کنند. آن لحظه خواهد رسید. وقتی رسید، خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد. بازیکنان به من کمک می‌کنند تا از بروز مشکلات جلوگیری کنم. گروه به کاپیتان‌ها کمک می‌کند تا در دوره‌ای از مشاهده و آرامش باشند.»

«باید از مذاکره بر سر چیزهایی که غیرقابل مذاکره هستند، خودداری کنیم. تعهد در هر مسابقه ضروری است. باید لحظات ناکامی را پشت سر بگذاریم، چه به دلیل نتایج و چه به دلیل ناکامی شخصی. با بازیکنان صحبت می‌کردم و می‌دانم که برای بسیاری از آنها لحظه‌ای از ناکامی خواهد رسید، چون برای نخستین بار من مجبور خواهم شد تصمیم بگیرم.

یک بازیکن بازی را شروع می‌کند و دیگری روی نیمکت می‌نشیند و احساس ناکامی می‌کند. آنها باید این موضوع را به صورت فردی و گروهی مدیریت کنند. من نمی‌توانم بازی را با ۱۵ بازیکن شروع کنم. فقط ۱۱ نفر می‌توانند بازی کنند. انتظار دارم کار دشواری باشد، چون همه آنها به یک اندازه سخت تلاش می‌کنند. روزی که عملکرد یک نفر به دلیل ناکامی افت کند، تصمیم‌گیری برای من آسان خواهد بود. این تیم باید بلد باشد لحظات ناکامی را پشت سر بگذارد.»

«بسته به بازی و حریف متفاوت است. باید با ۱۱ بازیکن دفاع کنید. این یعنی چه؟ می‌تواند چیزهای زیادی باشد. اگر تیمی ما را تحت فشار قرار دهد و در نیمه زمین خودمان پرس کند، همه باید دفاع کنند. اگر در نیمه زمین آنها بازی می‌کنیم، باید بازی کنیم و پرس کنیم. باید سخت تلاش کنیم. یک راه، پرس کردن است و راه دیگر، بستن فضاها. بعضی بازیکنان باید واقعاً پرس کنند و بعضی دیگر باید فضاها را ببندند. این ایده که بعضی بازیکنان دفاع کنند و بقیه فقط منتظر توپ بمانند، جواب نمی‌دهد. همیشه از همه بازیکنان واکنش بسیار خوبی دیده‌ام. هیچ مشکلی وجود ندارد.»

«تعجب نکردم. وقتی موضوع را برایم توضیح دادند، اولین سؤالم این بود: آیا خودش می‌خواهد بماند یا نه؟ به من گفتند که می‌خواهد بماند و خیالم راحت شد. نمی‌خواهم درباره جایگاه او، این که در جمع ۱۰ نفر برتر هست یا نه، گمانه‌زنی کنم. اما او یکی از بهترین‌هاست و بهترین‌ها باید اینجا باشند.»

«من آدمی نیستم که در گذشته بمانم یا دلتنگ شوم. ۲۰ سال پیش پرتغال را ترک کردم و سال گذشته فقط برای چند ماه به آنجا برگشتم. چیز زیادی ندارم که دلتنگش شوم. به چیزهایی که پشت سر گذاشته‌ام فکر نمی‌کنم. هر جامی که رئال مادرید به دست آورد، رئیس باشگاه با من تماس گرفت. من همیشه پاسخ دادم: نه، این هیچ ارتباطی با من ندارد.

خوشحالم که کار من تأثیر مثبتی داشته اما جام‌ها متعلق به کارلتو، زیدان، بازیکنان و هواداران است. همیشه با خوشحالی. بدون این که دلتنگ شوم، اگر از من بپرسید آیا نسبت به رم، اینتر، چلسی و... احساس خاصی دارم، بله، دارم. همیشه می‌خواهم آنها موفق باشند. درباره بنفیکا صحبت نمی‌کنم، چون آنها چیزهای بیشتری نسبت به این باشگاه‌ها برای ارائه دارند.»

«دلیلش را نمی‌دانم، چون شاید قبلاً مشکلی داشته است. نمی‌دانم. چیزی که من می‌بینم این است که او می‌خواهد برنده شود. او بدون شک می‌داند من چه می‌خواهم. فکر می‌کنم خوشحال است، از نحوه آماده‌سازی ما برای بازی‌ها احساس راحتی می‌کند و می‌خواهد از همان روز اول برنده شود. پیش از این که قراردادش را امضا کند، هر گفتگوی کوتاهی که داشتیم با این جمله تمام می‌شد: ما پیشرفت خواهیم کرد، دوباره برنده خواهیم شد و خوشحال خواهیم بود. همیشه ذهنیتش همین بوده است.»

«این تیم حالا، چه خوب و چه بد، تیم من است. اگر درباره مفهوم یک تیم کامل صحبت کنیم، هیچ‌ وقت به آن نقطه نمی‌رسیم. فکر می‌کنم باید هر روز پیشرفت کنیم. من تیم‌هایی را دوست دارم که دو یا سه سال یک سرمربی ثابت داشته‌اند، چون با جمع شدن اطلاعات و ایجاد همدلی، رشد می‌کنید. یک تیم همیشه جا برای پیشرفت دارد. ما راه طولانی‌ای در پیش داریم.

رقابت منتظر ما نمی‌ماند. یک بازی بسیار مهم داریم. وقتی گفتم بهترین‌ها هنوز در راه هستند، شما فکر می‌کردید منظورم بازیکنان هستند. من درباره بازی‌ها صحبت می‌کردم. آنها از راه رسیده‌اند. ما بازی‌های دوستانه را جدی گرفتیم و حالا که امتیازات در میان است، باید با تمام توان وارد مسابقات شویم. هر امتیازی که به دست می‌آوریم، ما را یک قدم به سیبلس نزدیک‌تر می‌کند.»

«اولین ترکیب اصلی مورینیو... خواهیم دید چه کسانی بهترین ارتباط را با یکدیگر دارند. ببینیم چه کسانی بهترین ارتباط را دارند. بازیکنان از همین حالا می‌دانند چه کسانی بازی می‌کنند. من آدمی نیستم که چیزها را پنهان کنم. آنها می‌دانند. شاید اطلاعات شما هم تا چند ساعت دیگر به دست‌تان برسد. من چیزی نمی‌گویم. من ترکیب اصلی ایده‌آلی ندارم. حتی اگر داشته باشم، نمی‌خواهم چنین ترکیبی داشته باشم.

می‌خواهم در را به روی رقابت باز نگه دارم. بازی‌های زیادی داریم. هر سه روز یک بازی خواهیم داشت. بعد بازیکنان سه هفته به تعطیلات می‌روند و وقتی برمی‌گردند، نمی‌دانید در چه شرایطی خواهند بود. می‌دانیم چگونه می‌خواهیم بازی‌سازی کنیم، پرس کنیم و ساختار دفاعی فشرده‌ای داشته باشیم. می‌دانیم مقابل تیم‌هایی با سیستم‌های مختلف چگونه بازی کنیم.

در حال ایجاد درک تاکتیکی هستیم. نمی‌خواهم تحت فشار قرار بگیرم. وقتی درباره بازیکنان در بالاترین سطح صحبت می‌کنیم؛ ترنت الکساندر آرنولد، دنزل دومفریس، مارک کوکوریا، آلوارو کارراس و... غیرممکن است تصور کنیم یکی ۵۰ دقیقه بازی کند و دیگری ۱۰ دقیقه. امکان ندارد. کیفیت بسیار زیادی در اختیار داریم.»

«فکر نمی‌کنم کمبودی داشته باشیم. یک هافبک می‌تواند حکم آخرین قطعه پازل را داشته باشد. وقتی شوامنی، برناردو، آردا و... را دارید، در آینده او (آردا) می‌تواند در این پست‌ها بازی کند. ما مشکلی نداریم.»

«آنها بازیکنان فوق‌العاده‌ای هستند. خودشان هم می‌خواهند در کنار بازیکنان فوق‌العاده بازی کنند. بازیکنان سطح بالا وقتی کنار بازیکنانی بازی می‌کنند که در سطح آنها نیستند، احساس ناکامی می‌کنند. هماهنگی تاکتیکی می‌تواند دشوارتر باشد. آنچلوتی نسخه ایده‌آل برزیل را برای وینی پیدا کرده بود، دشان برای کیلیان و توخل برای جود. پیدا کردن نسخه ایده‌آل مورینیو برای هر سه نفر دشوارتر است. آنها باید این کار را انجام دهند، چون فکر می‌کنند می‌توانند آن را به خوبی انجام دهند. آنها بازیکنان بسیار باکیفیتی هستند. پست‌های آنها با یکدیگر ناسازگار نیست. ما با آنها فصل فوق‌العاده‌ای خواهیم داشت.»

«پیوستن به یک باشگاه جدید همیشه دشوار است. این که بگویم یک نفر قرار است ادامه ندهد، همیشه برایم حس خوبی ندارد. همیشه سخت است. سعی می‌کنم تا حد ممکن تغییرات کمی ایجاد کنم و افرادی را بیاورم که بتوانند به من در ایجاد یک ذهنیت و روش کاری کمک کنند. سعی می‌کنم افرادی را بیاورم که اعتماد زیادی به آنها دارم. ما با هفت آنالیزور کار می‌کنیم و من فقط یک نفر را با خودم آورده‌ام. خیلی خوشحالم که فقط یک نفر را آورده‌ام. آنها فقط لازم داشتند با روش کاری من هماهنگ شوند. در زمینه علوم ورزشی، داده‌ها، مدیریت میزان فشار و شخصی‌سازی تمرینات، فقط یک نفر را با خودم آورده‌ام. افرادی که از قبل اینجا بودند نیز پیشرفت کرده‌اند و خودشان را با شیوه کاری ما وفق داده‌اند.

سامی؟ من در هر باشگاهی دوست دارم یک نفر از داخل همان مجموعه داشته باشم. در دوره اول حضورم، آن فرد آیتور بود که حالا قهرمان جهان است. به بازیکنان رئال مادرید از دوران خودم فکر کردم که پروفایلی را که دوست دارم داشته باشند. ژابی، یک مربی در سطح بالا است. آلوارو، یک مربی در سطح بالا بود. مودریچ که هنوز بازی می‌کند و گرانرو که یک تاجر است.

در نهایت فهرست را به دو یا سه اسم محدود کردم. اولین بار که با او صحبت کردم، دوست داشتم ببینم شرایط چطور است. او به من گفت: اگر لازم باشد فردا بروم، فردا می‌روم. او ذهنیت من را درک می‌کند. رابطه درستی با بازیکنان دارد و در زمین هم بسیار پیشرفت کرده است. افراد دیگری که در بنفیکا با من بودند نیز کسانی هستند که به آنها اعتماد دارم. یکی بیشتر روی سازماندهی هجومی تمرکز دارد و دیگری روی ضربات ایستگاهی.

لوپیس و نونو به من لطفی نکردند. من شخصاً لوپیس را نمی‌شناسم و نمی‌دانم روش کاری‌اش چگونه است. شاید کاری انجام داده باشم که نباید انجام می‌دادم. این بخش بسیار مهمی از تیم بود و می‌خواستم کسی را داشته باشم که همین حالا با من کار کند. این شرایط مثل ۱۰ سال پیش نبود. تیم از ۱۱ بازیکن تشکیل می‌شود و به همین دلیل تصمیم گرفتم تغییر ایجاد کنم. فکر کردم پینتوس و سیلوا می‌توانند ترکیب بسیار خوبی باشند. آنها مهارت‌های متفاوت، حوزه‌های تخصصی متفاوت و سبک‌های متفاوتی دارند. از نحوه کارمان بسیار راضی هستم. کادر فنی خوب، بازیکنان خوب... اگر نتیجه ندهد، مربی بدی هستم.»

«برای آن بازی در پارکنیگ ماندم. بازی را از داخل اتوبوس تماشا کردم. شوخی را کنار بگذاریم، هیچ تماسی با من گرفته نشد. آن بازی برای هم رئال مادرید و هم بنفیکا مهم بود. من با هیچ‌کس تماسی نداشتم. ابتدا شایعات مطرح شدند و بعد تماس شکل گرفت. معمولاً ابتدا تماس برقرار می‌شود، کسی صحبت می‌کند و بعد شایعات و اخبار منتشر می‌شوند. این بار برعکس بود. هر سال یک شایعه وجود دارد و من چندان به آن توجه نکردم. زمانی که رئال مادرید با من تماس گرفت، ما دیگر حذف شده بودیم و به پایان فصل نزدیک می‌شدیم. آن زمان از من پرسیدند که آیا علاقه‌مند هستم یا نه. فکر می‌کنم این اتفاق در دو بازی پایانی بنفیکا رخ داد.»

«سؤال خوبی است. فلسفی است. سؤال دشواری است. ببینید... موضوع این است که مورینیوی امروز کسی است که می‌تواند به مورینیوی سال ۲۰۱۳ توصیه کند. مورینیوی سال ۲۰۱۳ در جایگاهی نیست که چنین کاری انجام دهد. آیا شما به پدرتان توصیه می‌کنید یا پدرتان به شما توصیه می‌کند؟ شما همیشه باید بسیار آرام باشید. برای من، آرام بودن امروز بسیار آسان‌تر از پنج، ۱۰ یا ۲۰ سال پیش است.

خواهید گفت که هنوز هم هر فصل کارت قرمز می‌گیرم. من درباره آن نوع آرامش صحبت نمی‌کنم. اگر ۲۴ را در ۷ ضرب کنید، تعداد زیادی ساعت فوتبال به دست می‌آید. در طول همین ساعت‌هاست که باید آرام بمانید. من نسبت به زمانی که آمدم و زمانی که از اینجا رفتم، بهتر شده‌ام. اصل ماجرا همین است. متوجه شدید؟ ما در همین نقطه قرار داریم.»