به نقل از ایندیپندنت فارسی، بازدیدکنندگان سال هاست با تصور خوش یمنی یا به تقلید از انداختن سکه در چاه آرزو، سکه ها را در شکاف میان سنگ ها فرومی کنند. رفتاری که اخیرا شدت گرفته و نگرانی ها درباره آسیب دائمی به ساختار صخره ها را افزایش داده است.

گذرگاه غول ها (Giant’s Causeway) در شهرستان انتریم، یکی از آثار ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو است و از بیش از 40 هزار ستون بازالتی تشکیل شده که حدود 60 میلیون سال پیش در نتیجه فعالیت های آتشفشانی شکل گرفته اند.

در جریان پاک سازی، بیش از 20 کیلوگرم سکه، معادل حدود 10 هزار قطعه، از میان سنگ ها بیرون آورده شد. تنها حدود پنج درصد سکه های خارج شده هنوز قابل استفاده بودند و بقیه یا به شدت خم شده یا در اثر خوردگی از بین رفته بودند. مشکل فقط ظاهر ناخوشایند سکه ها نیست. رطوبت و نمک موجود در محیط ساحلی باعث خوردگی فلز می شود و سکه پس از زنگ زدن و منبسط شدن، به دیواره های شکاف فشار وارد می کند. فرو کردن هر سکه، سکه قبلی را به عمق شکاف هل می دهد و آسیب را تشدید می کند.

حتی پس از پایان عملیات گسترده پاک سازی، چند هزار سکه همچنان در میان سنگ ها باقی ماندند.

مقامات تابلوهایی در محل نصب کرده و از بازدیدکنندگان خواسته است دیگر پولی در شکاف سنگ ها قرار ندهند و اگر قصد کمک دارند، سکه های خود را به صندوق های خیریه بیندازند.

رفتارهایی ازاین دست باعث شده در سال های اخیر در بسیاری از مقاصد پرطرفدار گردشگری، اعتراض ساکنان محلی به بی ملاحظگی گردشگران، آسیب به میراث، فشار بر منابع و تغییر کیفیت زندگی شدت گرفته و موج های موسوم به ضد گردشگری شکل بگیرند.