به گزارش ورزش سه، الکسیس گندوز که پس از جدایی علیرضا بیرانوند از پرسپولیس، به این تیم پیوست، خیلی زود با مهار پنالتی ریاض محرز در دیدار مقابل الاهلی و سپس نمایش درخشان برابر تراکتور، جایگاه ویژه‌ای نزد هواداران پرسپولیس پیدا کرد و هر چند در ادامه روزهای پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت اما در نهایت فصل را با ثبت ۱۴ کلین‌شیت در لیگ برتر به پایان رساند. با این حال گندوز در پایان لیگ بیست و چهارم تصمیم به جدایی از پرسپولیس و بازگشت به فوتبال الجزایر گرفت تا شانس خود برای حضور در تیم ملی کشورش در جام جهانی ۲۰۲۶ را حفظ کند اما در نهایت این اتفاق نیز برای او رخ نداد.

این دروازه‌بان الجزایری امروز در گفت‌وگویی اختصاصی با ورزش سه درباره تجربه یک‌ساله‌اش در ایران صحبت کرده است. او از درباره دلیل جدایی خود از پرسپولیس و ارتباط خود با هواداران این تیم صحبت کرد و خاطراتی از دوران حضورش در ایران را بازگو کرد. او همچنین درباره شرایط زندگی در تهران صحبت کرد و تأکید داشت که روزی دوباره به فوتبال ایران بازمی‌گردد و بار دیگر پیراهن پرسپولیس را بر تن می‌کند. 

این گفتگو را در ادامه می‌خوانید:

* تو در پرسپولیس به عنوان جانشین علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان شماره یک تیم ملی ایران جذب شدی. چرا تصمیم گرفتی به پیشنهاد پرسپولیس پاسخ مثبت بدهی؟ 
زمانی که پیشنهاد پرسپولیس را بررسی کردم، اطلاعاتش را گرفتم و فهمیدم پرهوادارترین تیم آسیاست. ما در الجزایر هم هواداران زیادی داریم و باشگاه خودم هم طرفداران زیادی دارد. کشور الجزایر در بحث هواداران فوتبال خیلی معروف است و به همین دلیل خیلی برایم مهم بود که این باشگاه هم هواداران خیلی زیادی دارد و می‌توانم از فوتبال بازی کردن در این تیم لذت ببرم. من می‌دانستم بازی‌های آسیایی خیلی خوبی پیش‌رو داریم و می‌توانم که خودم را برای بازی‌های قاره‌های آفریقا نشان بدهم. به همین دلیل پرسپولیس را انتخاب کردم.

* در روزهای ابتدایی حضور در پرسپولیس، پنالتی ریاض محرز را در دیدار مقابل الاهلی مهار کردی. چه خاطره ای در مورد آن مسابقه داری؟
الاهلی با تمام زور و پول‌ها و بازیکنانی که داشت وارد این بازی شده بود. آمده بودند که ما را ببرند و پرسپولیس هم وارد یک دایره جدید از بازیکنان جدید شده بود. بازی خیلی هیجان‌انگیزی بود و پنالتی هم نقطه عطف من در آن بازی بود. حس خیلی متفاوتی بود. به هر حال ریاض بازیکن بزرگی در الجزایر، تیم ملی، اروپا و دنیاست و همه او را می‌شناسند و برای من خیلی هیجان‌انگیز بود.

* تو بعد از عملکرد عالی در دیدار مهم هفته دوم برای هواداران پرسپولیس مقابل تراکتور، محبوبیت زیادی پیدا کردی. واکنش هواداران بعد از آن بازی چگونه بود؟
هواداران پرسپولیس همین الان که من در الجزایر بازی می‌کنم، همچنان به من لطف دارند و پیام می‌دهند و برای من کامنت می‌گذارند و من را در فضای مجازی لایک می‌کنند. دوستان خیلی خوب زیادی در ایران دارم که با من در ارتباط هستم و من هیچوقت هواداران پرسپولیس را فراموش نخواهم کرد و فکر می‌کنم قطعا یک روز دوباره به پرسپولیس برمی‌گردم و کنار یکی از تیم‌های محبوبم که پرسپولیس است، بازی خواهم کرد.

* در تمام طول آن فصل همیشه شاهد مقایسه بین تو و علیرضا بیرانوند در بین هواداران فوتبال ایران بودیم. حالا که از پرسپولیس جدا شدی، نظرت در مورد علیرضا بیرانوند چیست؟
از نظر من همه دروازه‌بان‌ها قابل احترام هستند، چون پست دروازه‌بانی پست مهم و حساسی است و باید خیلی برای آن زحمت بکشی تا جایگاهت را به دست بیاوری. به همین دلیل دروازه‌بان‌ها برای من قابل احترام هستند و همه خوب بوده‌اند که به دروازه‌بان شماره یک تبدیل شده‌اند.

* تنها بازیکن خارجی تاریخ فوتبال ایران هستی که در دو دربی اول خود برابر استقلال به پیروزی رسیدی. فضای دیدار با استقلال با دیگر مسابقات برای تو متفاوت بود؟
دربی ایران شرایط متفاوتی داشت. البته بازی‌های بزرگ الجزایر هم پرهوادار است و این حس و تجربه را داشتیم اما دربی تهران خیلی متفاوت و قوی و پر از انرژی بود و خیلی خوشحالم که توانستم اولین بازیکن خارجی باشم که دو دربی را برده‌ام.

* تو موفق به ثبت ۱۴ کلین‌شیت شدی و یکی از بهترین دروازه‌بان‌های لیگ برتر آن فصل بودی. آیا خودت علاقمند ماندن در پرسپولیس بودی؟
بله، خیلی علاقمند بودم بمانم اما سال منتهی به جام جهانی بود و مشکلی هم با رقابت نداشتم و آمارم هم خیلی خوب بود، اما از آنجایی که باید همه مسابقات را بازی می‌کردم و اینجا فضای رقابتی متفاوتتری بود و من یکسری مسائل را متوجه می‌شدم، تصمیم گرفتم برگردم و در الجزایر هم با تیمم هم با اختلاف زیادی قهرمان شدم و عملکردم هم خیلی خوب بود و سال خیلی خوبی را گذراندم.

*در مورد زندگی در ایران صحبت کن. بسیاری از بازیکنان خارجی پیش از سفر به ایران، مسائل و متفاوت و ضد و نقیضی در مورد زندگی در این کشور می‌شنوند. تجربه زندگی در ایران و رابطه‌ تو با مردم در کوچه و خیابان چطور بود؟
قبل از حضور در ایران همه به من می‌گفتند نرو، آنجا جنگ است و هزار و یک اتفاق رخ می‌دهد و مشکلاتی وجود دارد اما وقتی آمدم متوجه شدم فقط در مدیا این صحبت‌ها وجود دارد و هیچکدام از این اتفاقات که به من می‌گفتند، رخ نداد. من خیلی از زندگی در تهران راضی بودم و شرایط خیلی خوبی داشتم. البته موارد خاص و محدودی بودند که زندگی در ایران را سخت می‌کردند اما چنین مشکلاتی شاید بیشتر جاهای دنیا باشد و چیزهای عجیبی نبوده است. همین الان هم اگر به من بگویند به ایران بیا، می‌آیم، چون می‌دانم شاید بیست درصد صحبت‌هایی که درباره جنگ در مدیا مطرح می‌شود، واقعیت داشته باشد و بقیه خبرها فیک است.

* با حضور لوکا زیدان کم کم از تیم ملی کنار رفتی و در جام جهانی بازی نکردی. آیا استحقاقشو داشتی در جام جهانی باشی یا نه؟
در مورد جام جهانی و تیم ملی، حرف زیادی برای گفتن ندارم. نمی‌دانم، این تصمیم کادر فنی است.

* با تغییراتی که در تیم ملی اتفاق افتاد، آیا دوباره شانس داری در تیم ملی حضور داشته باشی؟
بله، درهای تیم ملی همچنان به روی من باز است. باید در سطح باشگاهی شروع خوبی داشته باشم و بازگشت به تیم ملی هم به‌ طور طبیعی اتفاق خواهد افتاد. کادر فنی جدیدی در راه است، بنابراین باید سخت تلاش کنیم تا بازگشت به تیم ملی هم رقم بخورد.

* از تیم جدیدت که به آن منتقل شدی بگو.
به پرافتخارترین باشگاه الجزایر، چه در سطح داخلی و چه در قاره آفریقا، پیوسته‌ام. باشگاه در حال بازسازی است و هدفش این است که دوباره به صدر برگردد و جام‌های قهرمانی کسب کند. آنها سرمایه‌گذاری زیادی انجام می‌دهند تا باشگاه را به جایگاهی که شایسته آن است برگردانند و همین پروژه برای من جذاب بود.

* هواداران فوتبال در ایران از تو به عنوان یک دروازه‌بان باکیفیت، حرفه‌ای و خوش‌اخلاق یاد می‌کند. صحبت پایانی تو با طرفداران فوتبال ایران چیست؟ آیا ممکن است دوباره روزی در فوتبال ایران بازی کنی؟
هواداران فوتبال در ایران به من لطف داشتند و دارند و همانطور که گفتم با من در ارتباط هستند و از همینجا به تمام هواداران پرسپولیس سلام می‌کنم. همیشه در ذهن من حضور دارند و من قطعا دوباره آنها را خواهم دید. باعث افتخارم بود که یک سال در پرسپولیس بودم. پرسپولیس تیم بزرگی است و امسال نقل‌وانتقالات‌ خوبی داشته است. امیدوارم امسال به راحتی قهرمان بشوند و به آسیا و جایگاهی که حق‌شان است، برگردند.