به گزارش "ورزش سه"، وقتی هانسی فلیک مارس گذشته ژاوی اسپارت را با فیلیپ لام مقایسه کرد، حرفش تعارف نبود. او گفته بود: «وقتی بازی او را می‌بینم، واقعاً اعتماد به‌ نفسش با توپ را دوست دارم. او من را یاد لام می‌اندازد، بازیکنی که می‌تواند هم به‌ عنوان مدافع و هم هافبک دفاعی بازی کند. تماشای بازی او، چه با توپ و چه بدون توپ، لذت‌بخش است.»

پنج ماه بعد و پس از این که اسپارت فصل ۲۷-۲۰۲۶ را به‌ عنوان بازیکن اصلی بارسلونا مقابل الچه آغاز کرد، فلیک همچنان تحت تأثیر عملکرد او قرار دارد. او گفت: «او فوق‌العاده است، می‌داند باید چه کاری انجام دهد و با توپ فوق‌العاده است.» اسپارت این بار در پست مدافع چپ بازی کرد که با آن آشنایی نداشت، اما بار دیگر عملکردی مطمئن ارائه داد.

او مقابل الچه یک پاس گل برای فرمین لوپز ارسال کرد، یک موقعیت بسیار خوب ساخت و یک پاس کلیدی نیز به ثبت رساند. اسپارت ۸۵ درصد پاس‌هایش را کامل کرد، در ۱۱ دوئل زمینی هفت بار پیروز شد و هر سه دوئل هوایی خود را نیز برد. او همچنین یک دریبل، دو تکل، دو قطع توپ، پنج دفع توپ و شش بازپس‌گیری توپ داشت.

اسپارت نمونه خوبی از این است که عملکردی یک سر و گردن بالاتر از دیگران در پیش‌ فصل می‌تواند چه تفاوتی ایجاد کند. اما چیزی که واقعاً او را متمایز می‌کند، این است که وقتی جریان بازی از او عبور می‌کند، کیفیت بازی همیشه بهتر می‌شود. این محصول آکادمی بارسلونا که هم‌نسل لامین یامال، پائو کوبارسی و مارک برنال است، در تابستان می‌دانست که فرصتی طلایی در اختیار دارد و پس از قهرمانی در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا از تعطیلاتش صرف‌ نظر کرد.

فلیک در پیش‌ فصل از او هم در پست مدافع راست و هم هافبک هجومی استفاده کرد اما در دیدار افتتاحیه لالیگا، پس از خط خوردن دیرهنگام بالده از فهرست این تیم، اسپارت در پست مدافع چپ به میدان رفت. او مقابل الچه بار دیگر با همان شخصیت و مهم‌تر از آن، با همان طبیعی‌ بودنی که از زمان حضورش در تیم اصلی همواره نشان داده است، بازی کرد.

راه حل‌های فلیک

فلیک می‌داند که با اسپارت ممکن است شرایطی مشابه اریک گارسیا داشته باشد، بازیکنانی که به دلیل درک بالایشان از بازی، گزینه‌های متعددی در اختیار مربی قرار می‌دهند و می‌توانند در پست‌های مختلف بازی کنند. برای درک شرایط فعلی ژاوی در تیم اصلی، باید فصل حضورش در تیم کادت آ تحت هدایت ایوان کاراسکو را به یاد آورد که او بازی در پست مدافع راست را آغاز کرد و عملکرد مثبتی داشت.

این که اسپارت برای چالش حضور در تیم اصلی آماده است، فصل گذشته و زمانی که در دقایق پایانی دیدار مقابل نیوکسل به میدان رفت، کاملاً مشخص شد. آن هم در شرایطی که این تیم انگلیسی با ریتمی در سطح لیگ برتر پرس می‌کرد. او از همان ثانیه اول نشان داد کاملاً درگیر مسابقه است و برای نیازهای لیگ قهرمانان آماده شده است. حتی در رختکن بارسلونا نیز ماه‌ها است او را «فیلیپ» صدا می‌زنند.

اسپارت سه فصل است که برای بارسلونا در پست مدافع راست بازی می‌کند، اما هوش فوتبالی یک هافبک کلاسیک لاماسیا را دارد. درک او از بازی باعث می‌شود بدون نیاز به انجام کارهای خارق‌العاده، دائماً برای تیم برتری ایجاد کند. او می‌داند باید کجا قرار بگیرد، پیش از دیگران تشخیص می‌دهد فضا قرار است کجا ایجاد شود و با سهولتی غیرمعمول راه‌ حل پیدا می‌کند.

دقیقاً همین ویژگی است که او را متفاوت می‌کند: مسئله چندان این نیست که در چه پستی بازی می‌کند، بلکه مهم این است که از هر پستی چه چیزی می‌تواند به تیم اضافه کند. سبک بازی او به یک نقش مشخص وابسته نیست. آلبرت بلایا، خبرنگار و تحلیلگر فوتبال، درباره او می‌گوید: «اسپارت نه مدافع کناری است و نه هافبک. او یک فوتبالیست است.»