به نقل از صدآنلاین، کم کردن چند کیلوگرم اولیه وزن می تواند روحیه بخش باشد؛ اما ناگهان، عقربه ترازو دیگر تکان نمی خورد. به نظر می رسد همان رژیم غذایی و برنامه ورزشی که زمانی مؤثر بودند، دیگر کارایی ندارند. این وضعیت توقف کاهش وزن نامیده می شود. در اینجاست که باید به دنبال اشکالات کار و برطرف کردن آن ها بود.

یک وعده غذایی خانگی لزوما یک وعده غذایی کم کالری نیست. برنج، خورش و روغن همگی می توانند در یک رژیم غذایی سالم جای بگیرند، اما اندازه وعده ها و اندازه روغن مصرفی همچنان مهم است.

یک قاشق روغن اضافی یا یک وعده دوم برنج کم حجم نیز می تواند بی ضرر باشد. البته این افزودنی های کوچک، اگر به اندازه کافی تکرار شوند، می توانند کسری کالری را که باعث کاهش وزن می شود، کاهش دهند.

رژیم های غذایی کاهش وزن اغلب به مبارزه با برنج یا نشاسته تبدیل می شوند. هدف این نیست که کربوهیدرات ها را دشمن خود کنیم. هدف این است که وعده غذایی ای بسازیم که به اندازه کافی متعادل باشد تا ماه ها و نه فقط به مدت چند روز، دنبال شود. بعضی از این سطوح انرژی خارج از زمان صرف غذا ایجاد می شوند. بیسکویت با چای، در محل کار، یک شیرینی بعد از شام یا چشیدن مکرر غذا در حین آشپزی می تواند به آرامی به میزان مصرف روزانه مکالری اضافه کند.

شاید کاهش وعده های غذایی یا کاهش شدید وعده های غذایی، پاسخی بدیهی برای حل مشکل کاهش وزن به نظر برسد، اما می تواند ادامه رژیم غذایی را دشوارتر کند. اندازه وعده های غذایی، روغن پخت و پز، پروتیین، فیبر، نوشیدنی ها، میان وعده ها و تغذیه آخر هفته نیازمند بررسی دقیق تر است. همچنین مهم است به یاد داشته باشید که وزن روی ترازو به طور طبیعی در نوسان است و چند روز عدم کاهش وزن به طور خودکار به معنای ثابت ماندن وزن نیست.

این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که اضافه وزن با چاقی شکمی همراه باشد. چربی بیش ازحد در ناحیه شکم با بیماری هایی نظیر دیابت، فشار خون بالا و بیماری های قلبی و عروقی مرتبط است. توقف کاهش وزن لزوما به معنای شکست نیست؛ بلکه گاهی هشداری است برای اینکه به جای سخت گیرانه تر کردن رژیم غذایی، نگاه دقیق تری به آن داشته باشیم.