به نقل از ایرنا، مسعود پزشکیان رییس جمهور در پیامی به مناسبت روز شعر و ادب فارسی، با اشاره به پیشینه گسترده شعر و ادب فارسی، از فردوسی، سنایی، عطار، نظامی، خیام، مولانا، سعدی و حافظ به عنوان قله های این میراث فرهنگی یاد کرد و شهریار را ادامه دهنده این سنت دیرپا در روزگار معاصر دانست.

رییس جمهور، گستره شعر شهریار را از غزل عاشقانه و حکمت و معنویت تا روایت زندگی مردم و تحولات اجتماعی توصیف کرد و همراهی او با مردم ایران در مقاطع تاریخی، از جمله انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس، را جلوه ای از پیوند شعر با سرنوشت جامعه برشمرد.

پزشکیان همچنین بر جایگاه حیدربابایه سلام و دیگر آثار شهریار در پیوند میان زبان، فرهنگ و خاطره جمعی ایرانیان تأکید کرد و شهریار را شاعری دانست که ایران و آذربایجان و زبان های فارسی و ترکی را در چارچوب یک هویت تاریخی و فرهنگی به هم پیوند داد.

رییس جمهور با بیان اینکه تنوع زبانی و فرهنگی در ایران می تواند از سرچشمه های غنای فرهنگی و استواری پیوندهای ملی باشد، تصریح کرد که روز بزرگداشت شهریار، فرصتی برای بازشناسی نقش شعر و ادب در پاسداری از هویت تاریخی و فرهنگی ایران و تقویت پیوند نسل امروز با میراث معنوی این سرزمین است.

متن پیام رییس جمهور به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

زبان زیبا و شیوای فارسی، یکی از استوارترین ستون های هویت و فرهنگ ایرانی و گنجینه ای گران بها از میراث تمدنی این سرزمین است؛ زبانی قدرتمند که در گذر قرن ها، نه تنها اندیشه و احساس ایرانیان را به یکدیگر پیوند داده، بلکه در برابر تندباد حوادث و دگرگونی های تاریخی، حافظ پیوستگی فرهنگی و هویت تاریخی ایران بوده است. شعر و ادب فارسی، جان این زبان و آیینه تمام نمای روح ایرانی است؛ میراثی که در آن حماسه و حکمت، عشق و عرفان، اخلاق و معنویت، و روایت رنج و امید مردمان این سرزمین در کنار یکدیگر نشسته اند.

در پهنه این میراث زبانی و فرهنگی سترگ، که از آسیای صغیر تا آسیای میانه و از آسیای میانه تا شبه قاره هند را زیر نگین خود دارد، نام های بزرگی چون فردوسی، سنایی، عطار، نظامی، خیام، مولانا، سعدی، حافظ و ده ها و صدها شاعر و ادیب نام آور، هر یک چون قله ای برآمده از تاریخ فرهنگ ایران، بخشی از شکوه این گنجینه را به جهانیان شناسانده اند. این کاروان بلند اما در گذشته متوقف نمانده و در روزگار معاصر نیز فرزندانی شایسته و بی مانند در دامان خود پرورده است که استاد سیدمحمدحسین بهجت تبریزی، که به حق شهریار شعر ایران لقب گرفته است، بی تردید از درخشان ترین آنان است.

شهریار، میراث دار شایسته سنت دیرپای شعر فارسی و در عین حال فرزند زمانه خویش بود؛ شاعری که گستره شعرش از غزل عاشقانه تا حکمت و معنویت، و از ستایش تاریخ پرافتخار ایران تا روایت زندگی مردمان کوچه و بازار امتداد می یافت. شعر او از سرچشمه های زلال ایمان و ارادت به اهل بیت(ع) سیراب بود و در بزنگاه های تاریخ معاصر نیز از مردم و سرنوشت آنان جدا نماند. همراهی شهریار با نهضت عظیم انقلاب اسلامی و همدلی و هم صدایی او با ملت ایران در سال های دفاع مقدس، جلوه ای روشن از پیوند عمیق شاعر با مردم و زمانه خویش است؛ پیوندی که نشان می دهد شعر، در لحظات سرنوشت ساز، چگونه می تواند پژواک آرمان ها و امیدهای یک ملت باشد.

ویژگی ممتاز شهریار، اما در توانایی او برای دیدن جهان با چشم دل و آفرینش شورانگیز زیبایی در زبان و مضمون بود. او نشان داد که شعر می تواند هم زمان ریشه در سنت داشته باشد و با زمانه خویش نیز سخن بگوید؛ هم زبان فارسی را به خدمت گیرد و هم در زبان مادری، منظومه ای ماندگار چون حیدربابایه سلام بیافریند. حیدربابا تنها یک منظومه ادبی نیست؛ روایتی زنده از خاطره، طبیعت، فرهنگ و زندگی مردمان آذربایجان و جلوه ای درخشان از همان رنگارنگی فرهنگی است که در پیوند با یکدیگر، ایران را ایران کرده است.

شهریار، ایران و آذربایجان، و فارسی و ترکی را در تار و پود یک هویت تاریخی و فرهنگی به هم پیوسته می یافت. از همین رو، شعر او نمونه ای روشن از این حقیقت است که تنوع زبانی و فرهنگی در ایران، نه عامل گسست، بلکه از سرچشمه های غنای فرهنگی و استواری پیوندهای ملی است. چنان که علی ای همای رحمت او در حافظه ایرانیان جای گرفته و حیدربابایه سلام بخشی از خاطره جمعی مردم آذربایجان شده است، شعر شهریار نیز پلی میان زبان ها، نسل ها و خاطره های مشترک این سرزمین ساخته است؛ از همین روست که روز بزرگداشت استاد شهریار به درستی به عنوان روز شعر و ادب فارسی در تقویم ایرانی نام گذاری شده است.

این روز گرامی تنها بزرگداشت یک شاعر نیست؛ ادای احترام به میراثی است که قرن ها حافظ هویت و حافظه فرهنگی ایرانیان بوده است. امروز بیش از هر زمان، پاسداشت زبان فارسی و همه گویش ها و زبان های ایرانی و توجه به سرمایه های فرهنگی این سرزمین، می تواند زمینه ساز گفت وگویی عمیق تر درباره هویت، همبستگی و آینده ایران باشد. در این میان، تبریز و آذربایجان، با پیشینه درخشان فرهنگی و حضور پیوسته اندیشه ورزان و ادیبان بزرگ، می تواند جایگاهی شایسته در این گفت وگوی ملی داشته باشد.

اینجانب ضمن گرامی داشت روز شعر و ادب فارسی و ادای احترام به روان بلند استاد شهریار، از همه شاعران، ادیبان، پژوهشگران و خادمان فرهنگ و ادب ایران و نیز مردم فرهنگ دوست آذربایجان که در پاسداشت این میراث گران سنگ می کوشند، صمیمانه قدردانی می کنم.

امید آن دارم که این روز، فرصتی برای بازشناسی ژرف تر جایگاه شعر و ادب در پاسداری از هویت تاریخی و فرهنگی ایران و زمینه ای برای پیوند استوارتر میان نسل امروز و گنجینه عظیم معنوی این سرزمین باشد.

از درگاه حضرت احدیت، سربلندی و سرافرازی ایران عزیز و توفیق همه خدمتگزاران عرصه فرهنگ و ادب را مسئلت دارم.

سخن را با بیتی از شهریار، این فرزند بلندآوازه آذربایجان و شاعر بزرگ ایران، به پایان می برم که فرمود:

ما شهریار کشور عشقیم، هوش دار

نتوان شکست کوکبه شهریار را

مسعود پزشکیان

رییس جمهوری اسلامی ایران