به گزارش "ورزش سه"، توتی در کتاب جدید خود با عنوان «فراتر» درباره این ماجرا که مربوط به حدود دو سال پیش است، می‌نویسد: «به سری آ پاسخ منفی دادم. به جنوا نه گفتم. به کومو نه گفتم. ۴۸ سال داشتم. سرمربی جنوا آلبرتو جیلاردینو بود، قهرمان جهان به همراه من در تیم ملی ایتالیا در سال ۲۰۰۶، در حالی که روی نیمکت کومو نیز سسک فابرگاس حضور داشت که یکی از بزرگان تاریخ فوتبال است.»

او می‌افزاید: «جیلاردینو ۴۲ ساله بود و فابرگاس ۳۷ ساله؛ بنابراین به ترتیب ۶ و ۱۱ سال از کسی که قرار بود به من بگوید چه کار کنم، بزرگ‌تر بودم. این‌ها داستان‌های ساختگی نیستند، حقیقت محض است. باورنکردنی اما واقعی. یک دیوانگی.»

توتی که در سال ۲۰۱۷ پس از ۲۵ سال حضور در رم از فوتبال خداحافظی کرده بود، در اعترافات خود تأکید کرد که جدی به احتمال بازگشت به فوتبال حرفه‌ای فکر کرده است، زیرا وضعیت بدنی‌اش این اجازه را می‌داد، اما نتیجه‌گیری همیشه یک چیز بود: «آیا می‌توان در تیمی غیر از رم بازی کرد؟»

او توضیح می‌دهد: «۴۸ سال داشتم، درست است، اما سن به نوعی مانع است؛ آدم کندتر می‌شود، اما پا پیر نمی‌شود. همه متفق‌القول بودند که پاها نیازی به بوتاکس ندارند. مسئله اصلی رم بود؛ نه اینکه رم مشکل باشد، که هرگز نخواهد بود. خیانت ورزشی سن و سال نمی‌شناسد، چه ۱۸ ساله باشید و چه ۴۸ ساله.

کاپیتان ابدی و شماره ۱۰ رم روایت می‌کند که پیش از پاسخ به مدیران جنوا و کومو، مدتی را برای فکر کردن زمان خرید و در این مدت به سختی تمرین کرد: «فوتبال هشت‌نفره روزهای دوشنبه را ادامه دادم، سه جلسه تمرینی هفتگی در باشگاه بدنسازی و دو جلسه با فیزیوتراپ اضافه کردم و مراقب رژیم غذایی‌ام بودم. خداحافظی با نان، خداحافظی با شیرینی‌جات، خداحافظی با همه‌چیز. دل کندن از شیرینی‌ها بسیار سخت بود. تمرین می‌کردم و خیلی برایم دشوار نبود، بدنم به خوبی پاسخ می‌داد، گذشته از دردهای طبیعی کسی که به سن پنجاه‌سالگی نزدیک می‌شود.»

او درباره نقش گذشته‌اش در رم در این تصمیم می‌گوید: «ذهنم می‌گفت می‌توانم بپذیرم، قلبم می‌گفت نه؛ سپس نقش‌ها عوض می‌شد، افکار متوقف می‌شدند و تپش قلب سرعت می‌گرفت.»

کتاب اعترافات توتی که با همکاری روزنامه‌نگار ایتالیایی، آلساندرو آلسیاتو، نوشته شده، روز سه‌شنبه با زیرعنوان «انسان بازنشسته می‌شود و هر اتفاقی برایش می‌افتد. و در نتیجه باید داستان را روایت کند» روانه بازار شد.