روزنامه جوان نوشت:در روزهای اخیر، خبر اجرای حکم قضایی علیه یکی از فعالان سیاسی و نمایندگان مجلس، فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور را تحت‌تأثیر خود قرار داده است.

طبیعی است که در هر پرونده قضایی و طرح شکایت، دو طرف شاکی و متشاکی وجود دارند و ممکن است هر فردی نسبت به یکی از این طرفین موضع حمایتی یا انتقادی داشته باشد.

مسئله این است که در شرایطی که دشمن غدار در مقابل ما مترصد تضعیف کشور و ضربه زدن به آن از طریق اختلافات داخلی و فشار بیرونی است، آیا باید واقعاً این موضوع به مسئله اول کشور تبدیل شود؟

آیا باید تجمعات ملت انقلابی تحت‌تأثیر این موضوع قرار گیرد و بخشی از تمرکز معدودی از تجمعات، متأثر از این حکم و احیاناً موضع‌گیری در مورد آن شود؟

بصیرت در این دوران و در همه‌ی دوران‌ها به‌معنای این است که شما خط درگیری با دشمن را تشخیص دهید؛ کجا با دشمن درگیری است؟

بعضی‌ها نقطه‌ی درگیری را اشتباه می‌کنند؛ خمپاره و توپخانه‌ی خودشان را آتش می‌کنند به سمت یک نقطه‌ای که آنجا دشمن نیست، آنجا دوست است.

اگر نسبت به یک فعل یا فردی انتقادی داریم، نباید باعث شود دشمن اصلی‌مان، یعنی نظام سلطه، را فراموش کنیم و انرژی و توان انقلابی خود را صرف اختلافات سیاسی در داخل بکنیم.

هیچ اشکالی ندارد که فعالان سیاسی، احزاب و رسانه‌ها در چارچوب خود به نقدونظر بپردازند؛ البته با حفظ حرمت مقام قضایی و پرهیز از تخریب دستگاه قضایی.