به نقل از همشهری آنلاین، پروانه بندپی: چه باور کنیم و چه نکنیم، تکرار روزانه بعضی عادت ها روی سلامت جسم و روان کودک اثرات منفی می گذارد. درمقابل، چند رفتار ساده وجود دارد که هر روز - از صبح تا شب - باید جدی گرفت تا به بخشی از سبک زندگی کودک تبدیل شود.

صبح هایی که کودک دیر بیدار شده یا والد فرصت آماده کردن صبحانه ندارد، معمولا صبحانه اولین وعده ای است که حذف می شود. اما حذف صبحانه می تواند کودک را به سمت خوراکی های کم ارزش و در نهایت اضافه وزن سوق دهد.

زهرا اولادی، کارشناس تغذیه و رژیم درمانی به همشهری می گوید: اگر به طور رندوم وارد حیاط یک دبستان شوید، تعداد زیادی کودک چاق یا دارای اضافه وزن می بینید که چاقی تعداد زیادی از این کودکان محصول رفتارهای نادرست والدین است؛ والدی که برای صبحانه وقت نمی گذارد یا به جای آن، کیک، بیسکویت، کلوچه و شکلات در کوله کودک می گذارد که ارزش غذایی ندارند و کودک را در معرض چاقی، دیابت و سایر بیماری ها قرار می دهند.

اولادی می گوید: بهتر است والد از شب قبل صبحانه را آماده کند. قرار هم نیست صبحانه مفصل باشد؛ نان و پنیر و گردو، ساندویچ تخم مرغ یا یک پاکت شیر گزینه های مناسبی هستند که پروتیین دارند و می توانند شروع خوبی برای روز کودک باشند.

کودک ممکن است بین وعده های اصلی گرسنه شود اما هر میان وعده ای مجاز نیست. چیپس، پفک، شکلات، پاستیل، بیسکویت ها و نوشیدنی های شیرین اگر به گزینه ثابت روزانه تبدیل شوند، کیفیت رژیم غذایی کودک را پایین می آورند و ذائقه او را به طعم های بسیار شیرین یا شور عادت می دهند.

اولادی می گوید: خیلی از والدین، کودک را در انتخاب میان وعده آزاد می گذارند! درحالی که مثلا کودک دبستانی که ارزش غذایی خوراکی ها را نمی داند. این والد است که باید خوراکی های سالم برای میان وعده کودک انتخاب کند؛ مثل یک عدد میوه به همراه هویج، نان و پنیر، یک پاکت شیر، تخم مرغ، مقداری از مغزها. این کارشناس تاکید می کند: مواد غذایی کم فرآوری شده مثل غلات کامل، سبزی ها و میوه ها باید بیشتر مصرف شوند و قندهای آزاد و نوشیدنی های شیرین باید محدود شوند.

گاهی چیزی که والدین، کم اشتهایی می بینند، نتیجه خوردن و نوشیدن مداوم در طول روز است. نوشابه، آبمیوه صنعتی و سایر نوشیدنی های شیرین می توانند بدون ایجاد سیری مناسب، مقدار زیادی قند وارد رژیم غذایی کودک کنند. درحالی که کافی است آب، نوشیدنی اصلی کودک شود. اگر کودک به نوشیدنی های شیرین عادت کرده، کم کردن تدریجی دفعات مصرف و در دسترس قرار دادن آب، راه عملی تری است تا ممنوعیت ناگهانی آبمیوه های صنعتی.

فعالیت بدنی کودک فقط در کلاس ورزش یا کلاس های آموزشی اتفاق نمی افتد. بازی در خانه، دویدن، پیاده روی، دوچرخه سواری، بازی در پارک و هر فعالیتی که کودک را از نشستن طولانی بیرون بیاورد، بخشی از فعالیت بدنی است. اولادی می گوید: یک کودک باید حداقل 60 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا زیاد در روز داشته باشد. برای کودکان کوچک تر هم بر بازی و تحرک در طول روز توصیه می شود. این کارشناس تغذیه و رژیم درمانی می گوید: اگر کودک به ورزش خاصی علاقه ندارد، لازم نیست او را با اجبار به کلاس ورزشی بفرستید.

خیلی از والدین وقتی خسته اند یا عجله دارند، موبایل و تبلت را ساده ترین راه برای آرام کردن کودک می دانند؛ اما مشکل از جایی شروع می شود که این راه حل موقت به عادت روزانه تبدیل شود. خیلی از کودکان بیشتر از 2 ساعت در روز پای تلویزیون و تبلت هستند و این زمان در تعطیلات بیشتر هم می شود. متخصصان می گویند راه حل، ممنوعیت کامل نیست. بلکه باید زمان استفاده را محدود کرد؛ مخصوصا موقع غذا خوردن و یک تا دو ساعت قبل از خواب.

کودکی که شب دیر می خوابد و صبح به سختی بیدار می شود، ممکن است در طول روز بی حوصله و پرخاشگر باشد و تمرکز، توجه و یادگیری اش هم افت کند. مقدار خواب مورد نیاز کودک با سن او تغییر می کند، اما یک اصل ثابت است؛ ساعت خواب و بیداری باید تا حد امکان منظم باشد. صفحه نمایش هم نباید آخرین چیزی باشد که کودک قبل از خواب می بیند. بهتر است بین استفاده از موبایل و تبلت و زمان خواب یک تا دو ساعت فاصله باشد و جای آن را فعالیت های آرامی مثل کتاب خواندن بگیرد.

کودک قرار نیست به تنهایی سبک زندگی سالم را یاد بگیرد. اگر صبحانه در خانه حذف می شود، والد مدام نوشیدنی شیرین می خورد، تلویزیون ساعت ها روشن است و تحرک خانواده به حداقل رسیده، نمی توان از کودک انتظار داشت به توصیه های سلامت عمل کند. عادت های سالم بیشتر از آنکه با دستور ساخته شوند، با تکرار و الگو گرفتن شکل می گیرند. باید ابتدا ببینیم آیا خودمان الگوی مناسبی برای کودک مان هستیم یا نه؟