به گزارش "ورزش سه"، رئال مادرید با کوله‌باری از دو پیروزی با نتایج متفاوت به استقبال دیدار روز یکشنبه در بارسلونا می‌رود. کسب سه امتیاز در بازی با رم به آنها اجازه می‌دهد تا در لیگ قهرمانان اروپا عملکرد بی‌نقصی داشته باشند. اما پیروزی روز یکشنبه، در مقایسه با صدرنشین لالیگا، همچنان یک عقب‌ افتادن قابل توجه را نشان می‌دهد، وضعیتی که در صورت موفقیت رئال در کاتالونیا، می‌تواند تغییر کند.

هر دو پیروزی رئال مادرید با مجموع هشت گل زده، نشان‌ دهنده سبک شخصی و منحصر به‌ فرد ژوزه مورینیو است که هم از طریق تغییرات در طول بازی، همانطور که در پایتخت ایتالیا رخ داد و هم از طریق انتخاب ترکیب اولیه، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرده است.

سرمربی رئال مادرید در مقابل سویا تصمیمات مهمی گرفت، دقیقاً همان چیزی که از او در زمان بازگشتش به رئال انتظار می‌رفت. دو تغییر بسیار تعیین‌کننده بودند. اول، قرار دادن فده والورده در پست مدافع راست، تغییری که به نظر می‌رسد در میان بخش بزرگی از هواداران به خواسته‌‌ای جدی تبدیل شده است. این تصمیم، همکاری این ستاره اروگوئه‌ای‌ با اورلین چوامنی را که تا به حال بیشتر تردید ایجاد کرده است تا اطمینان، متوقف می‌کند و همچنین نقاط قوت پستی را تقویت می‌کند که در آن، نه ترنت الکساندر آرنولد و نه دنزل دومفریس نتوانسته‌اند به طور کامل درخشش داشته باشند.

دومین تصمیم مورینیو، قرار دادن آردا گولر در پست دو هافبک دفاعی بود. تغییری که خود این سرمربی در بازی‌های ابتدایی فصل در برابر آن مقاومت می‌کرد چون او معتقد بود که گولر در نزدیکی محوطه جریمه، تاثیرگذاری بیشتری دارد. اما کمبودهای آشکار این تیم در خط میانی باعث شد که سرمربی تصمیم خود را تغییر دهد و تیمش از این تغییر استقبال کرد. بازی بهتر شد و گولر حتی تاثیر مستقیمی در گلزنی داشت و گل اول رئال را به ثمر رساند.

تغییر سوم، اجباری بود، اگرچه به نظر می‌رسد که یکی از موضوعات مورد بحث در طول فصل خواهد بود. با محرومیت وینیسیوس، پست وینگر چپ به یان دیومانده رسید که احتمالاً بهترین بازی خود را به عنوان بازیکن رئال به نمایش گذاشت. این بازیکن اهل ساحل عاج با دریبل‌های فوق‌العاده خود موقعیت‌های خطرناک متعددی ایجاد کرد، اگرچه تقریباً همه‌ آنها در پاس آخر، از دست رفتند.

بدون شک، این جنبه‌ای است که دیومانده باید آن را بهبود بخشد اما در عوض، او یک گل خوب به ثمر رساند و به پیروزی رئال کمک کرد. گلی که با یک پاس گل دومین پاس گل متوالی او پس از بازی با رم همراه شد، آمارهایی که نشان‌دهنده تاثیر روزافزون این بازیکن سابق لایپزیش در خط حمله رئال است.

انقلاب رم

ترکیب جدید رئال در برابر سویا چهار روز پس از بازی با رم به میدان آمد، جایی که رئال با جبران عقب‌ افتادن دو گله در 10 دقیقه‌ پایانی پیروز شد. مورینیو در برابر تیم سابق خود، ترکیبی «آکادمیک‌تر» را به میدان فرستاد اما پس از نتیجه ۱-۳ تردید نکرد و به سرعت ترکیب را تغییر داد. خروج دومفریس و جایگزینی او با گولر، ترکیب این تیم را تغییر داد، به طوری که گولر مستقیماً به خط میانی رفت و فده به پست مدافع راست بازگشت، همان فرمولی که در این دیدار نیز به کار گرفته شد.

علاوه بر این، او شوامنی را با برناردو سیلوا عوض کرد و در نهایت، ترکیب را با بازیکنان هجومی پر کرد، با حضور اندریک و اسپی که هر دو در جبران نتیجه نقش تعیین‌کننده‌ای داشتند. این بازیکن برزیلی جایگاه خود را در ترکیب اصلی برای بازی با سویا به دست آورد اما تاثیر او کمتر از تاثیری بود که در ورزشگاه المپیکو داشت، جایی که او کابوسِ خط دفاعی رم بود. به طور خلاصه، دو بازی با دو مداخله‌ تعیین‌کننده از مورینیو در طول بازی. رئال به دنبال یک «تحریک‌کننده‌ تاکتیکی» بود و به نظر می‌رسد که این اتفاق خوب در نهایت به برنابئو رسیده است.