به نقل از عصر ایران، یکی از روش هایی که برای تثبیت سلامت عمومی بدن مورد استفاده قرار می گیرد، کاهش معنا دار و حتی حذف کامل قند و کربوهیدرات های تصفیه شده به مدت دستکم 14 روز است.

کربوهیدرات تصفیه شده به کربوهیدراتی گفته می شود که طی فرایند تولید، بخش زیادی از فیبر و گاهی مواد مغذی موجود در ماده غذایی اولیه از آن جدا شده است. این کربوهیدرات ها معمولاً سریع تر هضم می شوند و ممکن است قند خون را سریع تر بالا ببرند، مانند شیرینی ها و تنقلات صنعتی شیرین، نان سفید، برنج سفید، عسل صنعتی، مربا و ....

در این 14 روز، شما قند و شکر نمی خورید و به کربوهیدارت های تصفیه شده هم لب نمی زنید. میزان مصرف قند های طبیعی مانند شیر (دارای قند است)، عسل، میوه ها و به ویژه آب میوه ها (حتی طبیعی) را هم به حداقل می رسانید.

همین اول مطلب یک نکته را مرور کنیم: کربوهیدرات ها یکی از سه منبع اصلی تامین انرژی اصلی هستند (به همراه پروتیین و چربی). در واقع بدن شما موتوری سه گانه سوز است که اولویت آن، سوزاندن کربوهیدرات است؛ یعنی وقتی قند زیاد مصرف می کنید، بدن عمدتاً قند را می سوزاند و کمتر چربی ها را و شما چاق می شوید. حال اگر باک قند را پر نکنیم، بدن بیش از پیش می رود سراغ سوخت های بعدی و مشخصاً چربی.

ضمن این که مصرف زیاد کربوهیدرات (مثل نان سفید، نوشیدنی های شیرین، شیرینی ها) باعث می شود قند خون سریع بالا رود، انسولین فعال شود و بدن برای جبران، ذخیره سازی چربی را افزایش دهد.

اگر دو هفته مصرف قند و کربوهیدرات های تصفیه شده را به صفر برسانید، چه اتفاقی در بدن می افتد؟

وقتی تصمیم می گیرید قند اضافه شده، نوشیدنی های شیرین، شیرینی ها و کربوهیدرات های سفید را کنار بگذارید، بدن شما ناگهان منبع سریع و سوخت شیرین خود را از دست می دهد.

به دلیل کاهش سریع گلوکز خون، ممکن است احساس خستگی، سردرد کنید.

سیستم سوخت بدن در این مرحله شروع به یادگیری می کند که دیگر قرار نیست عمدتاً با قند کار کند.

کاهش ناگهانی قند اضافه شده همچنین می تواند موجب کاهش سطح انسولین و کاهش نوسانات قند خون شود.

در این بازه زمانی، بدن به تدریج به سمت سوخت های جایگزین می رود؛ یعنی چربی ها و احتمالاً ترکیبات کتون (به ویژه اگر کربوهیدرات خیلی پایین آمده باشد).

بررسی ها نشان داده اند که رژیم های کم کربوهیدرات در کوتاه مدت می توانند کاهش چربی بدن، بهبود پروفایل چربی خون و کاهش انسولین را همراه داشته باشند.

حس سبک تر شدن بدن، ثبات بیشتر در انرژی و حتی افزایش تمرکز ذهنی گزارش شده است، چون قند و نوسان های آن کمتر شده اند.

ممکن است دهان خشک شود یا بوی خاصی در بازدم احساس شود که می تواند از نشانه های آغاز تولید کتون ها باشد.

در دومین هفته، بسیاری از تغییرات اول شروع به ثبات می کنند. بدن شما دارد به وضعیت جدید عادتی می یابد:

کاهش در سطح انسولین، کاهش ذخیره سازی چربی و کاهش التهاب های مزمن پنهان (بخش از مطالعات نشان داده اند که رژیم کم کربوهیدرات می تواند نشانگر های التهابی را کاهش دهد).

ذائقه تان ممکن است تغییر کند: چیز هایی که قبلاً خیلی شیرین بودند، حالا نه چندان شیرین اند و چیز هایی مثل میوه ممکن است طعم شیرینی تری پیدا کنند.

نوسانات خلقی و گرسنگی های ناگهانی کمتر می شوند؛ چون قند خون پایدارتر شده است.

اگر ادامه دهید، این می تواند زمینه ساز بهبود های طولانی تر در سلامت متابولیک شود و برنامه هایی مانند کاهش وزن، بهتر رقم می خورند. احتمال بهبود هایی در خواب، گوارش، اعصاب و حال عمومی نیز وجود دارد.

برای اینکه این تجربه برایتان امن، واقع گرایانه و سودمند باشد، چند توصیه علمی داریم:

بعد از تجربه 14 روزه، بکوشید تا حد امکان قند های مصنوعی را کنار بگذارید و صرفا گاهی و در حد تفنن از آنها استفاده کنید. نگاه تان به شیرینیجات مصنوعی و کربوهیدرات های تصفیه شده، این گونه باشد که گویی دارید سمّ می بینید. این نوع نگاه خیلی مفید است.

نکته مهم این است که اگر می خواهید کربوهیدرات را کم کنید، کیفیت کربوهیدرات ها را فراموش نکنید: در کنار کاهش مصرف نان سفید، نوشیدنی های شیرین، شیرینی ها، حتماً افزایش غلات کامل، فیبر، سبزیجات را در برنامه غذایی تان قرار دهید.

اگر برای دو هفته می خواهید مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده و قند اضافه شده را به حداقل برسانید، مطمئن شوید:

پروتیین کافی دریافت می کنید (به حفظ تودهٔ عضلانی کمک می کند).

چربی های سالم (مثل چربی های گیاهی و روغن زیتون، آووکادو) در رژیم تان باشند.

آب کافی بنوشید و فعالیت بدنی ملایم داشته باشید تا بدن هنگام سازگاری دچار کمبود نشود.

پس از دو هفته، به رژیم قبلی بازنگردید و مصرف کربوهیدرات های تصفیه شده را به حداقل برسانید و سبک جدیدی برای زندگی تان غذایی تان بسازید.