به گزارش "ورزش سه"، تا پیش از این مسابقه، آمار فصل جاری نشان می‌داد که این نابغه ترکیه‌ای تقریباً همیشه پیش از دقیقه ۸۰ تعویض می‌شد؛ اما در ال‌کلاسیکو شرایط متفاوت بود و مورینیو او را بسیار بیشتر از حد معمول در زمین نگه داشت.

این تصمیم شجاعانه سبب شد تا گولر برای نخستین بار در مسابقات رسمی این فصل، مرز ۸۰ دقیقه بازی را رد کند و در دقیقه ۸۸ نقش اول گل پیروزی‌بخش تیمش شود. گولر پس از دریافت توپ از ادواردو کاماوینگا در کنار خط طولی، با هوشمندی منتظر استارت سریع این هافبک فرانسوی ماند و سپس با پاسی درخشان و دقیق او را در عمق خط دفاعی حریف صاحب توپ کرد؛ حرکتی که در نهایت به گل پیروزی‌بخش امباپه ختم شد. گولر پس از این اقدام در دقیقه ۹۴ تعویض شد تا یکی از بهترین و ماندگارترین ۹۰ دقیقه‌های دوران بازی خود را تجربه کند.

این مسابقه ثابت کرد که گولر می‌تواند از نخستین تا آخرین دقیقه بازی نقشی تعیین‌کننده ایفا کند و شایستگی ورود به جمع بازیکنان تعویض‌ناپذیر مورینیو نظیر فدریکو والورده، جود بلینگام و امباپه را دارد.

 با وجود اینکه گولر از مدت‌ها قبل جایگاه خود را در ترکیب اصلی تثبیت کرده بود، اما همواره یکی از نخستین گزینه‌های تعویض به شمار می‌رفت؛ موضوعی که در بازی‌های نزدیک و فشرده بحث‌های زیادی به راه می‌انداخت. او در دیدارهای قبلی برابر اسپانیول و رئال بتیس در دقیقه ۶۴، مقابل الچه در دقیقه ۶۸ و در شهرآورد برابر اتلتیکو مادرید در دقیقه ۵۴ تعویض شده بود و بیشترین میزان حضورش به ۷۸ دقیقه بازی در دیدار برابر سویا بازمی‌گشت.

در ال‌کلاسیکو، گولر نه تنها پاس گل کلیدی را پایه‌گذاری کرد، بلکه نشان داد در هر مقطعی از مسابقه می‌تواند تأثیرگذار باشد. تأثیرگذاری هجومی او در این فصل شگفت‌انگیز بوده است؛ به‌طوری که با ثبت چهار گل و سه پاس گل در ۱۲ مسابقه، پس از امباپه در رده دوم مؤثرترین بازیکنان هجومی رئال مادرید قرار دارد و آمار بهتری نسبت به بلینگام با سه گل و سه پاس گل، عثمان دیومانده با سه گل و یک پاس گل و کارلوس اسپی با سه گل به ثبت رسانده است. ستاره ترکیه‌ای حالا به یکی از ارکان اصلی پروژه جدید رئال مادرید تبدیل شده است.