به نقل از فرتاک نیوز، اما گزارش های پزشکی نشان می دهد این عارضه در برخی موارد می تواند پیام هایی جدی تر درباره وضعیت سلامت بدن داشته باشد، به ویژه اگر ادامه دار شود یا به طور آزاردهنده تکرار شود.

به گفته سوراب سِتی، پزشک بیماری های دستگاه گوارش و مدرس وابسته به دانشگاه های هاروارد و استنفورد، آنچه از نظر پزشکی ارتعاش پلک یا میوکیما نامیده می شود، نوعی انقباض غیرارادی عضلانی است که اغلب پلک پایین را درگیر می کند. او توضیح می دهد این حالت در بیشتر موارد بی خطر است، اما اگر طولانی شود یا به طور مکرر بروز کند، می تواند نیازمند ارزیابی پزشکی باشد.

بر اساس توضیحات ارائه شده، این وضعیت با مجموعه ای از عوامل شایع ارتباط دارد که در صدر آن ها استرس مزمن و کمبود خواب قرار می گیرد. مصرف بیش از حد کافیین، قرار گرفتن طولانی مدت در برابر نمایشگرهای دیجیتال و خستگی چشم نیز از دیگر عوامل موثر شناخته می شوند. علاوه بر این، کمبود برخی مواد معدنی، به ویژه منیزیم، می تواند در بروز ارتعاش نقش داشته باشد؛ ماده ای که نقش کلیدی در تنظیم پیام های عصبی و عضلانی ایفا می کند.

گزارش ها همچنین نشان می دهد عوامل دیگری مانند خشکی چشم، حساسیت به نور، تحریک سطح چشم، سیگار کشیدن و حتی مصرف برخی داروها که بر سیستم عصبی اثر می گذارند، ممکن است به تشدید این حالت کمک کنند. در چنین شرایطی، ارتعاش پلک می تواند نشانه ای از فشار بیش از حد واردشده به چشم ها یا اختلال موقت در تعادل عصبی بدن باشد.

سازمان خدمات سلامت ملی بریتانیا اعلام کرده است که تشنج های پلک معمولا شایع هستند و به ندرت نشانه یک بیماری جدی محسوب می شوند. با این حال، این نهاد تاکید می کند در برخی موارد مراجعه به پزشک ضروری است. از جمله این موارد می توان به ادامه دار شدن ارتعاش برای بیش از دو هفته، بسته شدن کامل پلک هنگام انقباض، یا گسترش انقباض ها به دیگر بخش های صورت اشاره کرد؛ نشانه هایی که ممکن است نیازمند انجام بررسی ها و آزمایش های تکمیلی باشند.

کارشناسان حوزه سلامت معتقدند توجه به سبک زندگی می تواند نقش مهمی در کاهش این عارضه داشته باشد. خواب کافی، کاهش مصرف نوشیدنی های کافیین دار، مدیریت زمان استفاده از نمایشگرها و حفظ رطوبت مناسب بدن از جمله اقداماتی هستند که به کاهش شدت ارتعاش پلک و حمایت از سلامت چشم و سیستم عصبی کمک می کنند.