داستان پرفراز و فرود حضور در استقلال برای رامین رضاییان، با پایانی ناخوشایند همراه بود. او اگرچه در قامت بمب نقل‌وانتقالات و با چاشنی کری و هیجان سنگین به اردوگاه آبی‌ها پیوست و فصل گذشته هم مجموعا آمار و عملکرد مؤثری داشت، اما در این فصل کلا شرایط متفاوتی را تجربه کرد. حضور یاسر آسانی در پست وینگر راست، عملا فرصت بازی در آن منطقه را از رضاییان گرفت. آسانی به‌قدری خوب بود که کادرفنی برای این پست به هیچ‌بازیکن دیگری فکر نکند. گزینه دیگر هم استفاده از رامین در پست مدافع راست بود. آنجا هم همان بحث قدیمی ضعف رضاییان در امور دفاعی پیش می‌آمد. به علاوه صالح حردانی هم در آن منطقه خیلی خوب ظاهر شد تا عملا رامین به نیمکت بچسبد.

در چنین فضایی، رضاییان در پنجره زمستانی نقل‌وانتقالات به فولاد پیوست؛ هرچند این باشگاه در نیم‌فصل اول شرایط خوبی نداشت و در بدو ورود رامین هم گل‌محمدی جدا شد و رفت. با این حال عملکرد رضاییان در ۲بازی نخستش برای تیم خوزستانی بسیار خوب بوده. در جریان تساوی ۲- ۲در خانه ملوان، گل اول فولاد روی شوت رضاییان، دفع گلر و استفاده محروقی از توپ برگشتی به ثمر رسید. گل دوم و تساوی‌بخش را هم که دقیقه۹۵، محمد قریشی روی کرنر ارسالی خود رضاییان به ثمر رساند تا رد پای رامین روی هر دو گل مشهود باشد.

درخشش رضاییان اما در بازی مهم و حیثیتی دربرابر پرسپولیس هم ادامه پیدا کرد؛ جایی که این بازیکن گذشته از عملکرد پرجنب و جوش خود در سمت راست، پاس گل دوم را برای فرشاد احمدزاده فرستاد و نقش مهمی در برتری ۳بر یک تیمش مقابل قرمزهای تهرانی ایفا کرد. به این ترتیب فولاد از زمان حضور رضاییان، ۵گل به ثمر رسانده که رامین روی ۳تا از آنها اثرگذار بوده. این در حالی است که فولاد در ۱۶بازی قبلی، کلا ۷گل زده بود!

اگرچه همچنان برای قضاوت زود است و باید صبورتر بود، اما در مجموع به‌نظر می‌رسد رضاییان در مورد ترک استقلال و پیوستن به فولاد تصمیم درستی گرفت. در اهواز او فرصت خوبی برای بازی کردن دارد و در ماه‌های منتهی به جام‌جهانی، با ادامه این روند می‌تواند از بخت خوبی برای دعوت به تیم ملی برخوردار شود. اگر رامین هنوز در استقلال مانده بود، کماکان باید روی نیمکت می‌نشست و به انتشار ویدئوهای دویدن خود زیر پل و وسط خیابان ادامه می‌داد!