به نقل از همشهری آنلاین: سرمازدگی، از آن دسته مشکلات زمستانی پنهان است که زمانی ظاهر می شود که هوای سرد به بدترین شکل با پوست برخورد می کند. هر کسی که دستکش هایش را درآورده و لکه های بنفش را دیده که نوک انگشتانش را می سوزاند، می داند که ماجرا چیست. خوشبختانه سرمازدگی نیست، اما مطمئنا حس شخصی دارد، به ویژه در آب و هوای مرطوب و سرد که دما بدون اینکه خیلی پایین بیاید، نزدیک به انجماد است.

دمای نزدیک به صفر، اغلب با باد یا رطوبت، باعث می شود رگ های خونی کوچک نزدیک سطح پوست سفت شوند. بدن برای حفظ گرما، خون را از انگشتان دست، پا، گوش ها یا بینی دور می کند. اما با گرم شدن دوباره دست و پا برای پوست مشکل ایجاد می شود. رفتن به داخل خانه برای گرم کردن دست و پا یا فرو بردن دست های سرد در آب گرم باعث می شود این رگ ها خیلی سریع باز شوند. مایع به بافت های اطراف نشت می کند و باعث التهاب، قرمزی، تورم و آن خارش شدید و سوزش می شود.

افرادی که اندام لاغرتر یا چربی کمتری دارند، مثل این است که بدن شان عایق بندی ندارند، بنابراین اندام های آن ها کمتر در مقابل سرما مقاوم است و بیشتر رنج می برند. افراد سیگاری با احتمال بیشتری از اذیت شدن در برابر سرما مواجه هستند زیرا نیکوتین رگ ها را بیشتر تنگ می کند. بیماری هایی مانند رینود ( کم خونی)، دیابت یا گردش خون ضعیف مانع جریان روان خون می شوند. کفش های تنگ، جوراب های خیس یا خانه های بدون گرمایش مداوم، باعث بالا رفتن حس درد در ناحیه پا و دست بر اثر سرما و سوزش پوست می شوند. در مناطق تپه ای یا ساحلی با زمستان های خنک و مرطوب سرمازدگی سالانه رخ می دهد و لکه های جدیدی روی لکه های محو شده ایجاد می کند که برای هفته ها ناراحتی به همراه دارد.

علائم در پا و دست با تأخیر و 12 تا 24 ساعت پس از قرار گرفتن در معرض سرما ظاهر می شوند. ابتدا لکه های قرمز یا بنفش ظاهر می شوند که داغ و حساس مانند کبودی های تازه هستند. خارش به شدت افزایش می یابد و پوست با دوباره در معرض گرما قرار گرفتن سوزن سوزن می شود. تورم، انگشتان دست و پا را به شکل سوسیس در می آورد و خاراندن خطر تاول، ترک یا زخم را به همراه دارد. در موارد شدید، پوست باز می شود و عفونت همراه با چرک یا تب را به همراه دارد. انگشتان پا بیشترین آسیب را می بینند، انگشتان نیز دچار آسیب می شوند، در حالی که بینی، گونه ها یا لاله گوش برای برخی به هم می پیوندند. بی حسی ممکن است قبل از درد رخ دهد و در عرض چند روز به اوج خود برسد و سپس طی یک تا سه هفته کاهش یابد. کودکان نیز به آن مبتلا می شوند اغلب در حین بازی بدون دستکش مناسب، که ثابت می کند سرما سن و سال نمی شناسد.

گرم کردن تدریجی و مداوم مؤثرترین روش است. یک لایه پشم یا پارچه ای که هوا از آن رد می شود و مانند پوست پیاز است، سرما را بیرون نگه می دارد. برای نواحی مشکل دار، خشک کردن ملایم و استفاده لوسیون یا وازلین بی بو و فراوان، ناراحتی را تسکین می دهد مناسب است آن بخش از پوست یا اندام آسیب دیده در سرما را خشک نگه دارید و تحت هیچ شرایطی آن را نخارانید. با مراقبت مناسب، اکثر ضایعات در عرض چند هفته به طور کامل بهبود می یابند. با این حال، ایجاد چرک، تب یا ضایعه ای که بهبود نمی یابد، نشان دهنده نیاز به مشورت با پزشک برای داروهای قوی تر است.