به نقل از روزنامه قدس، خرچنگ لابستر کله پهن کیلویی 500 تا 800 هزارتومان قیمت دارد، یعنی تقریباً پنج خرچنگ کوچک که منتظر بخارپز شدن هستند؛ لابستر شاخک دار 700 هزار تا حدود یک میلیون تومان برای هر کیلو فروخته می شود و تعداد آن بین یک تا سه عدد است. هشت پا نیز با قیمتی در بازه 250 تا 350 هزار تومان برای هر کیلو عرضه می شود.

در کنار آن ها، صدف ها با پوسته های براق و قیمت های 300 تا 450 هزار تومان در هر کیلو روی یخ می درخشند. بلاگرها نیز با نورپردازی و حرکات نمایشی، تماشاگر را به صحنه ای می برند که گویی لقمه ای از این سفره باید حتماً تجربه شود و در این میان، قیمت ها هم داستان خود را دارند؛ قیمت یک پرس لابستر در رستوران های لوکس، با دورچین سبزیجات و سس های مخصوص، برای هر نفر معمولاً از حدود یک میلیون تومان شروع می شود و در برخی منوها به بیش از 1.5 میلیون تومان می رسد.

در فروش اینترنتی نیز لابسترهای درشت گاهی 1٫3 تا 1٫6 میلیون تومان قیمت گذاری می شوند. هشت پا در منو رستوران ها ممکن است بیش از 2میلیون تومان فروخته شود و خرچنگ آبی، بسته به وزن و محل عرضه، 600 تا 900 هزار تومان قیمت دارد.

اما این سفره فقط درباره غذا نیست؛ یک نمایش تمام عیار است. نورپردازی، حرکات نمایشی و موسیقی همه دست به دست هم داده اند تا صدف ها و هشت پاها مانند ستاره های صحنه بدرخشند و مخاطب در صحنه ای پرهیجان قرار گیرد که طعم و شکل غذا همزمان شوکه کننده و وسوسه انگیز است.

در پس این جلوه بصری، اما هویت واقعی غذا و رعایت حلال بودن آن تحت الشعاع قرار می گیرد. این تصاویر یادآوری می کنند غذا تنها برای سیر شدن نیست، بلکه انتخابی آگاهانه و متناسب با نیاز بدن و روح انسان است و هر لقمه ای که با هدف هیجان و جلب توجه دیگران آماده می شود، فاصله ای از ارزش های غذایی و فرهنگی ما ایجاد می کند.

حلال بودن برخی گونه های لابستر حقیقت دارد؟

رییس مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت درباره چگونگی نظارت این وزارتخانه بر عرضه مواد غذایی به خبرنگار ما می گوید: در میان ارزیابی های انجام شده در مسیر تولید و عرضه، نظارت بر رعایت الزامات حلال بودن محصولات به عنوان یکی از ضرورت های قانونی و شرعی، مورد توجه ویژه بازرسان قرار می گیرد.

محسن فرهادی ادامه می دهد: در راستای تضمین اصالت و سلامت محصولات، نظارت بر مفهوم حلال با بررسی دقیق اسناد و تأییدیه های رسمی سازمان دامپزشکی توسط بازرسان انجام می پذیرد. بدین منظور، تمامی فرایند مربوط به عرضه گوشت قرمز، از چرخه نگهداری دام تا مراحل ذبح در کشتارگاه ها و در نهایت، اعتبار و صحت مهر و تأییدیه سازمان دامپزشکی روی محصولات، به دقت کنترل و ارزیابی می شود.

در حال حاضر با توجه به استقبال گسترده رستوران ها از عرضه محصولات دریایی، نظارت بر این بخش نیز با دقت پیگیری می شود. بازرسان صرفاً بر آن دسته از فراورده های دریایی تمرکز دارند که از سوی سازمان دامپزشکی بلامانع اعلام شده اند؛ ازجمله برخی گونه های لابستر که دارای تأییدیه حلال هستند. در نهایت، چنانچه در این زمینه مشکلی مشاهده شود، اقدامات قانونی و ضروری برای رفع آن به عمل خواهد آمد.

به گفته او، اگرچه وظیفه اصلی و تخصصی ما، تفکیک محصولات حلال و حرام در سطح عرضه نیست، اما در جریان بازرسی های انجام شده بر واحدهای صنفی، مواردی که به ما اطلاع داده شده باشد را کنترل می کنیم. مراجع تشخیص و تصمیم گیری در این زمینه سازمان دامپزشکی و مرکز تحقیقات حلال وزارت بهداشت هستند که موارد تخلف را اعلام می کنند، همچنین، در مواقع لازم دستور نمونه برداری از کالاهای مشخص را صادر می کنند.

برای نمونه، ممکن است گزارش شود یک سوسیس وارداتی مشکل فراورده خام دارد و گوشت به کار رفته در آن، گوساله نیست. در صورت مشاهده و تأیید چنین مواردی، بلافاصله برخورد و اقدامات قانونی لازم اعمال می شود.

فرهادی در پاسخ به این پرسش که به جز ماهی و میگو، کدام نوع از آبزیان حلال هستند، بیان می کند: بر اساس آخرین اعلامیه ها، مقرر شده عرضه چند نوع لابستر مشکلی نداشته باشد؛ هرچند پیش از این در برخی مناطق، شبهاتی مبنی بر غیرحلال بودن آن وجود داشت که با مشخص شدن نوع مجاز آن، این ابهام رفع شد. در مقابل، برخی گونه های خرچنگ و سایر آبزیان مشابه، به عنوان فراورده های غیرحلال شناسایی و اعلام شده اند. به طور کلی، مصرف غذاهای دریایی حلال مانند ماهی و میگو، به دلیل برخورداری از خواص درمانی و ویتامین های ضروری، مورد تأیید و توصیه متخصصان تغذیه است؛ با وجود این، شیوه نگهداری این محصولات با سایر مواد خام دامی همچون مرغ و گوشت قرمز، تفاوت های ماهوی دارد که نیازمند رعایت اصول خاصی است.