صبح نو نوشت: امیرعلی ابوالفتح، تحلیلگر مسائل بین‌الملل با تأکید بر اینکه هنوز هیچ اتفاق ملموسی در روند مذاکرات ایران و آمریکا رخ نداده است، گفت: «هم‌زمان با ادعای آمادگی برای گفت‌وگو، تهدید، تحریم و حتی احتمال اقدام نظامی همچنان روی میز دولت ترامپ قرار دارد.»

امیرعلی ابوالفتح، تحلیلگر مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با «صبح نو» با اشاره به فضای پرتنش ماه‌های اخیر اظهارکرد: «حدود هفت تا هشت ماه جنگ در جریان بود و در یک ماه اخیر نیز اتفاقات تلخی رخ داد. ترامپ مرتب تهدید می‌کرد که «کمک در راه است حمله می‌کنیم» و از مجازات صحبت می‌کرد. بااین‌حال، حداقل می‌توان گفت به اندازه گذشته که تهدیدات نظامی محتمل بود، اکنون نیست.»

وی افزود: «آنچه امروز شاهد آن هستیم، نوعی سیاست «یکی به نعل و یکی به میخ» یا سیاست متناقض است؛ از یک طرف می‌گویند آماده گفت‌وگو و مذاکره هستند و از طرف دیگر تهدید و تحریم می‌کنند و تعرفه‌ها را افزایش می‌دهند. این موضوع جدیدی نیست و جزو سیاست‌های روتین دولت ترامپ بوده، با این تفاوت که شدت آن بیشتر شده است.»

کارشناس مسائل بین‌الملل تصریح کرد: «هر لحظه ممکن است جنگ هم اتفاق بیفتد؛ هیچ حساب و کتاب مشخصی وجود ندارد که اگر مذاکرات در جریان باشد، حمله نظامی صورت نگیرد. این اتفاق قبلا هم افتاده و ممکن است دوباره تکرار شود. بنابراین، روند کلی از یک سو رو به جلو است، هرچند کُند، اما درعین‌حال کاملا متناقض است.»

ابوالفتح با تأکید بر اینکه هنوز هیچ تحول مشخصی رخ نداده، گفت: «هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده، حتی سر هیچ سوال مشخصی با هم صحبت نشده است. هیچ چیزی وجود ندارد که بتوان گفت عقب‌نشینی صورت گرفته؛ نه مواضع ایران تغییر کرده و نه مواضع آمریکا. اگر قرار باشد توافقی حاصل شود، باید تا لحظه آخر صبر کرد، چون ممکن است همه چیز به‌ هم 

بخورد.»

وی افزود: «اگر توافقی حاصل شد و سندی منتشر شد، آن‌ وقت می‌شود ارزیابی کرد که آیا طرفین نسبت به مواضع قبلی خود عقب‌نشینی کرده‌اند یا نه. در شرایط فعلی نه ایران عقب‌نشینی کرده و نه آمریکا. اگر عقب‌نشینی وجود داشت، توافق تا الان حاصل شده بود.»

تحلیلگر مسائل بین‌الملل با اشاره به بحث «توافق پایدار» گفت: «این سوال مطرح است که آیا آمریکا واقعا به دنبال یک توافق پایدار واقعی است یا صرفا یک عملیات فریب برای گرفتن امتیازات بیشتر روی میز مذاکره. در شرایط فعلی، آمریکایی‌ها به‌ دنبال چیزی هستند که خودشان اسمش را «توافق پایدار» گذاشته‌اند.»

وی توضیح داد: «آنچه ما از توافق مطلوب می‌فهمیم، با آنچه آمریکایی‌ها توافق مطلوب می‌دانند، از زمین تا آسمان فرق دارد. آمریکایی‌ها توافقی می‌خواهند که ایران موشک نداشته باشد، نفوذ منطقه‌ای نداشته باشد، روابطش با روسیه و چین گرم نباشد و حتی در شیوه حکمرانی‌اش تغییراتی ایجاد کند. بله، اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد، آمریکایی‌ها بسیار خوشحال خواهند شد.»

ابوالفتح تأکید کرد: «از نگاه جمهوری اسلامی ایران، چیزی که آمریکا به آن «توافق پایدار» می‌گوید، در واقع نوعی تسلیم است. بالعکس، ایران هم می‌گوید ما دنبال توافق هستیم، اما به شرطی که آمریکایی‌ها به برنامه هسته‌ای، توان موشکی و مسائل دفاعی ما کاری نداشته باشند.»

وی خاطرنشان کرد: «تاکنون هیچ محدودسازی در غنی‌سازی پذیرفته نشده، هیچ چیز رسمی اتفاق نیفتاده و هیچ چیزی از سوی ایران پذیرفته نشده است. همه این‌ها در حد گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای است؛ رسانه‌ها می‌نویسند آمریکا می‌خواهد فلان کار را کند یا ایران می‌خواهد فلان کار را انجام دهد، یا پیشنهاد و توصیه مطرح می‌کنند.»

کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: «تنها چیزی که مشخص است این است که هفته آینده میلادی اتفاقاتی خواهد افتاد، اما غیر از این، هیچ چیز روشنی وجود ندارد. اینکه ایران درصد غنی‌سازی را کم می‌کند یا زیاد می‌کند، رقیق‌سازی انجام می‌دهد، کنسرسیوم می‌پذیرد یا نه، همه در حد حرف، پیشنهاد و گمانه‌زنی است و هیچ‌کدام به‌طور رسمی از طرف ایران اعلام نشده است.»