به نقل از فرادید، قانون گذاران اروپایی ادعاهای بهداشتی را به آسانی صادر نمی کنند. شرکت های غذایی باید شواهد علمی محکم و داوری شده ارائه دهند و بیشتر درخواست ها رد می شوند. این بار، داده ها درباره کیوی سبز کافی بود تا از فیلتر آن ها عبور کند. کمیسیون اروپا اکنون رسماً اعلام کرده که مصرف کیوی سبز به حفظ عملکرد طبیعی روده کمک می کند و سبب افزایش دفعات اجابت مزاج می شود.

در آن سوی کانال مانش، خدمات بهداشت ملی بریتانیا به نتیجه مشابهی رسیده است. در راهنمایی های عملی برای افرادی که با یبوست دست وپنجه نرم می کنند، کیوی اکنون در کنار توصیه های دیرینه مانند آلو، غلات کامل و نوشیدن مایعات کافی قرار دارد.

یبوست ممکن است جزیی به نظر برسد، اما در صورت مزمن شدن، فشار زیادی به سیستم های بهداشتی وارد می کند. داده های فرانسوی که توسط متخصصان گوارش نقل شده، نشان می دهد یبوست طولانی مدت افراد را تحت تأثیر قرار می دهد:

یبوست مزمن همواره به شکل علائمی تعریف می شود که بیش از شش ماه طول می کشند و به ملین های گاه به گاه یا تغییرات ساده سبک زندگی پاسخ نمی دهند. این وضعیت می تواند موجب نفخ، درد شکم، همورویید و اضطراب در مورد وعده های غذایی و سفر شود.

در مواجهه با این مشکل، مقامات بهداشتی به دنبال راه حل های روزمره ای بودند که مردم بتوانند واقع بینانه آن ها را به کار گیرند، فراتر از داروها و محصولات داروخانه ای و این همان جایی است که کیوی وارد عمل می شود.

کیوی کلاسیک با گوشت سبز و پوست کرکی، پیش تر به خاطر ویتامین C شناخته شده بود. اما برای عملکرد روده، دو ویژگی دیگر اهمیت بیشتری دارند:

فیبر؛ حجم و نرمی طبیعی: کیوی سبز ترکیبی از فیبر محلول و غیرمحلول دارد. فیبر غیرمحلول به مدفوع حجم می دهد و به حرکت آن در روده کمک می کند. فیبر محلول آب را در خود نگه می دارد و مدفوع را نرم تر و عبور آن را آسان تر می کند. کیوی ترکیبی از آب، فیبر و قندهای طبیعی دارد، ترکیبی که معمولاً حرکت روده را تحریک می کند بدون اثرات شدید بسیاری از ملین ها. حتی اگر کیوی را بدون پوست بخورید، باز هم گوشت میوه با وجود کوچک بودنش، به تنهایی مقدار قابل توجهی فیبر دارد.

آکتینیدین؛ آنزیم آرام بخش عملکرد: آکتینیدین، آنزیمی که به طور طبیعی در کیوی سبز وجود دارد، کمتر شناخته شده است. مطالعات آزمایشگاهی و بالینی نشان می دهند این آنزیم به تجزیه پروتیین ها هنگام هضم کمک می کند. با آسان تر کردن این فرآیند، آکتینیدین در ظاهر احساس سنگینی را کاهش می دهد و ممکن است تخلیه معده را تسریع کند.

ترکیب فعالیت آنزیم با فیبر میوه احتمالاً به افزایش دفعات اجابت مزاج و کاهش زور زدن کمک می کند که قانون گذاران هنگام ارزیابی ادعای سلامت به آن توجه کردند.

دکتر ایرینی دیمیدی، پژوهشگر تغذیه پیشنهاد می کند افراد می توانند بین 2 یا 3 کیوی در طول روز یا مقداری آلو بسته به ذائقه و تحمل خود انتخاب کنند. هر دو گزینه فیبر قابل تخمیر دارند که باکتری های روده را تغذیه و حجم مدفوع را افزایش می دهد.

بسیاری از درمان های یبوست به یک دلیل ساده شکست می خورند: مردم نمی توانند آن ها را ادامه دهند. مصرف کیوی کمابیش آسان است بدون اینکه کل رژیم غذایی تغییر کند.

کارشناسان اغلب توصیه می کنند کیوی همراه سایر عادات شناخته شده برای حمایت از حرکت روده مصرف شود: نوشیدن 1.5 لیتر آب در روز، انتخاب نان چاودار به جای نان سفید تصفیه شده و گنجاندن حبوبات و غلات کامل به طور منظم.

کیوی یک معجزه نیست؛ بهترین نتیجه زمانی حاصل می شود که جزو یک برنامه غذایی با فیبر بالا و هیدراتاسیون مناسب باشد.

اگرچه کیوی در کل بی خطر است، چند گروه نیاز به توجه ویژه دارند:

آلو مدت هاست به عنوان ملین غذایی استاندارد شناخته می شود. آلو حاوی سوربیتول است که آب را به روده می کشاند. کیوی کمی متفاوت عمل می کند: از طریق فیبر، آب و آکتینیدین، با طعمی ملایم تر و شیرینی کمتر.

در مقایسه با ملین های بدون نسخه، کیوی عوارض کمتری مانند گرفتگی یا فوریت ناگهانی دارد. فرقش اینست که اثرات همواره تدریجی است و مطالعات بیشتر اثرات را طی چند روز تا چند هفته بررسی می کنند، نه یک شب فوری.

کیوی تعداد دفعات و سهولت دفع مدفوع را هدف می گیرد، نه اینکه به عنوان ملین قوی اضطراری عمل کند. برای بیشتر افراد، این درست همان چیزیست که نیاز دارند: یک محرک کوچک روزانه، نه پاکسازی شدید.