به نقل از ایسنا، بر اساس قانونی که از دو دهه قبل داشتیم دولت سالانه ساعت را یک ساعت به جلو می کشید و در ابتدای مهرماه نیز ساعت را به حالت اولیه بر می گرداند اما از سال 1401 طبق مصوبه جدید مجلس، اجازه شناورسازی ساعت کار ادارات به دولت داده شد. اکنون نیز با توجه به بررسی هایی که در توانیر و وزارت نیرو انجام شده و تاثیری که جابه جایی ساعت در صرفه جویی انرژی دارد، سازمان اداری و استخدامی لایحه دو فوریتی برای تغییر ساعت رسمی کشور را به مجلس ارائه کرد که روز گذشته اعلام شد که کمیسیون اجتماعی در جلسات هفته جاری خود به بررسی لایحه اختیار دولت در تغییر ساعت رسمی کشور و تغییر ساعت کاری کارمندان دولت می پردازد.

در این زمینه مصطفی صفاری در گفت وگو با ایسنا، با اشاره به بی توجهی نسبی به این موضوع در ایران به دلیل ارزانی انرژی، اجرای آن در کشورهایی مانند ترکیه را نمونه ای از عزم جدی برای کاهش هزینه های ملی برشمرد.

او ادامه داد: ساعت ها را جلو و عقب بردن به دلیل بهینه سازی مصرف انرژی و استفاده از روشنایی طبیعی روز است. در تابستان و زمستان، با هدف صرفه جویی در انرژی برق، ساعت های کاری در بسیاری از کشورهای جهان تغییر می کند. نکته اساسی این است که با تغییر ساعات اداری و تعیین زمان شروع کار، از روشنایی روز حداکثر استفاده شود.

او افزود: مثلا وقتی در تابستان ساعت پنج صبح هوا روشن است، ساعت را یک ساعت جلو می برند تا مثلاً به جای ساعت 8، ساعت 7 باشد و افراد در روشنایی روز کار خود را آغاز کنند و برعکس در زمستان. بنابراین، هدف اصلی این تغییر، مدیریت انرژی است نه بهره وری.

صفاری عنوان کرد: از این طریق، در ساعات کمتری از شب از انرژی برق برای روشنایی استفاده می شود. متأسفانه در ایران، به دلیل ارزان بودن انرژی، چندان به این موضوع توجه نمی شود.

وی در ادامه با مقایسه شرایط ایران و ترکیه بیان کرد: در بسیاری از کشورها، مانند ترکیه، با غروب آفتاب اغلب مغازه ها (به جز فروشگاه های مواد غذایی و رستوران ها) تعطیل می شوند. آن ها می گویند در روز خرید کنید و اگر کسی مانند ما مغازه خود را در شب روشن کند، باید هزینه بسیار بالایی بپردازد؛ چرا که انرژی گران است و هدف، استفاده از نور طبیعی و صرفه جویی در مصرف برق است.

این کارشناس اقتصادی به تأثیر عدم تداوم تغییر ساعت در ایران اشاره کرد و گفت: در ایران، در سال های اخیر که تغییر ساعت اجرا نشده، مجبور شده اند ساعات کاری ادارات را به طور مکرر تنظیم کنند. مثلا بانک ها در مراکز تجاری گاهی ساعت 6 صبح باز می شدند و سپس تا ساعت 9 تعطیل می ماندند تا درها باز شود و مراجعه کنندگان بیایند. در حال حاضر، آنچه تغییر نکرده، حداقل با طرح بهره وری جبران می شود.

صفاری خاطرنشان کرد: این موضوع به موقعیت جغرافیایی کشورها بستگی دارد. مثلا در کشورهای اسکاندیناوی ممکن است این کار انجام نشود، اما در کشورهای نزدیک به خط استوا یا همسایه ما که در عرض جغرافیایی مشابهی قرار دارند، این تغییر ساعت اجرا می شود. تا جایی که اطلاع دارم، در بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه ای که با چالش کمبود یا گرانی انرژی مواجهند، این سیاست به صورت گسترده یا محدود دنبال می شود.