مرور فهرست نامزدها نشان می دهد که جشنواره امسال بیش از هر چیز تحت تأثیر چند فیلم شاخص قرار دارد که توانسته اند همزمان در بخش های فنی، هنری و اصلی حضور پررنگی داشته باشند. اردوبهشت با گستره متنوع نامزدی ها ـ از چهره پردازی و طراحی لباس تا بازیگری، فیلمنامه و کارگردانی ـ مورد توجه داوران قرار گرفته است. چنین پراکندگی ای معمولاً شانس یک فیلم را برای درخشش در جوایز اصلی افزایش می دهد، چراکه حمایت در شاخه های مختلف می تواند به رأی آوری در بخش بهترین فیلم یا کارگردانی نیز منجر شود.

در مقابل، سرزمین فرشته ها نیز با 12 نامزدی، به ویژه در حوزه جلوه های ویژه، طراحی صحنه و بخش های اصلی مانند کارگردانی و بهترین فیلم، تصویری از یک پروژه پرهزینه و تکنیکی ارائه می دهد که احتمالا در شاخه های فنی رقیبی جدی برای اردوبهشت خواهد بود. رقابت این دو فیلم می تواند به دوگانه ای میان اثر همه جانبه و پروژه تکنیکی بزرگ تعبیر شود.

حضور کوچ و زنده شور با 11 نامزدی نیز معادلات را پیچیده تر می کند. کوچ با تمرکز بر جلوه های ویژه و بخش های فنی می تواند آرای تخصصی را جذب کند، در حالی که زنده شور با تأکید بر بازیگری، موسیقی و کارگردانی، ظرفیت غافلگیری در جوایز مهم را دارد. چنین ترکیبی از مدعیان باعث می شود آرای داوران میان چند فیلم تقسیم شود و احتمال نتایج غیرمنتظره افزایش یابد.

از سوی دیگر، پراکندگی نام فیلم ها در بازه 5 تا 8 نامزدی نشان می دهد بدنه جشنواره نیز پویا بوده و آثار متنوعی توانسته اند نظر هیأت داوران را جلب کنند.

در مجموع، اگرچه اردوبهشت از منظر آماری پیشتاز است، اما تجربه دوره های گذشته نشان داده که تعداد نامزدی لزوماً به معنای بیشترین سیمرغ نیست.

فیلم نیم شب با 8 نامزدی و اسکورت و پل هر کدام با 7 نامزدی، از دیگر آثار شاخص این دوره به شمار می روند. همچنین فیلم های قمارباز ، حال خوب زن و خواب هر یک با 5 نامزدی، در جمع مدعیان حضور دارند. در ادامه، فیلم قایق سواری در تهران با 4 نامزدی و آثار بیلبورد و غوطه ور با 3 نامزدی، در رتبه های بعدی قرار گرفته اند. فیلم های استخر ، خیابان جمهوری ، حاشیه و جانشین نیز هر کدام با 2 نامزدی در بخش های مختلف دیده می شوند. در میان آثاری که تنها یک نامزدی کسب کرده اند، فیلم های جهان مبهم هاتف ، غبار میمون ، مارون ، کافه سلطان و تقاطع نهایی حضور دارند.