چه با شریک عاطفی، خانواده، دوستان یا همکاران خود در ارتباط باشید، حفظ مرزهای سالم می تواند به شما در تقویت روابط، جلوگیری از ارتباطات ناسالم و بهبود عزت نفس و رفاه عمومی کمک کند.

ممکن است کلمه مرزها شما را به یاد دیوارهایی بیندازد که شما را از دیگران جدا می کنند، اما مرزها همیشه چیز بدی نیستند. در واقع، آنها جزو عناصر اصلی روابط سالم و متعادل هستند و نقش مهمی در حفظ هویت، سلامت روان و رفاه جسمی شما دارند.

مرزها می توانند شامل محدودیت های فیزیکی مانند درخواست از هم اتاقی یا شریک زندگی برای عدم مزاحمت یا نگاه نکردن به تلفن شما باشند، یا محدودیت های روانشناختی مانند درخواست پذیرش تفاوت اهداف و رویاهای شما با دیگران.

تشویق به استقلال و کاهش وابستگی متقابل

مشخص کردن انتظارات در تعامل با دیگران

تقویت حس قدرت و عزت نفس

تضمین آسایش جسمی و روانی

روشن کردن مسئولیت های فردی در یک رابطه

جدا کردن خواسته ها، نیازها، افکار و احساسات خود از دیگران

نبود مرزهای سالم می تواند روابط شما را سمی و ناخوشایند کند. به عنوان مثال:

دوستی که مداوم از شما پول می خواهد

احساس فشار برای حل تمام مشکلات عاطفی شریک زندگی

والدینی که به حریم خصوصی شما تجاوز می کنند

مرزها فقط در روابط شخصی مهم نیستند؛ آنها در محیط کار نیز ضروری اند. وقتی مرزهای کار و زندگی شخصی مبهم شوند، افراد بیشتر خسته و کمتر شاد هستند. تعیین مرزهای کاری می تواند حس توانمندی و کنترل بیشتری به شما بدهد.

مرزهای شخصی می توانند اشکال مختلفی داشته باشند، اما همه نوع مرز در هر رابطه ای لازم نیست. انواع اصلی مرزها شامل موارد زیر است:

مرزهای فیزیکی: احترام به فضای شخصی و راحتی فردی. مثال: ترجیح دست دادن به جای بغل کردن، یا نیاز به استراحت هنگام دوچرخه سواری طولانی.

مرزهای جنسی: شامل رضایت پیش از نزدیکی و هماهنگی در اولویت ها و روش های پیشگیری.

مرزهای عاطفی: حفظ سلامت روان و جلوگیری از فشار عاطفی دیگران. مثال: من نمی خواهم در محل کار درباره این موضوع صحبت کنم.

مرزهای مالی و مادی: شامل پول، لباس، وسایل و دارایی ها. مثال: می توانید شارژر تلفنم را قرض بگیرید اما لطفاً بعد از استفاده سر جایش بگذارید.

مرزهای زمانی: مدیریت زمان برای اولویت ها، استراحت و کار. مثال: محدود کردن مدت زمان حضور در یک مهمانی یا درخواست عدم تماس در ساعات کاری.

مرزها ثابت نیستند و با تغییر شرایط، رشد روابط و موقعیت های زندگی باید بازبینی شوند. ارتباط شفاف در زمان بازبینی و تغییر مرزها ضروری است.

مرزهای ناسالم یا خیلی سخت یا خیلی نفوذپذیر هستند:

مرزهای سخت: دیگران حتی عزیزان شما را از خود دور می کنند و گفتن احساسات دشوار می شود.

مرزهای ضعیف: ناتوانی در گفتن نه و پذیرش فشار دیگران بیش از حد.

دلایل شایع مرزهای ناسالم:

میل به کنترل و دستکاری دیگران

ترس از طرد شدن

کمبود تجربه در تعیین محدودیت ها

شخصیت سازگار و تمایل به راضی نگه داشتن دیگران

عزت نفس پایین و اولویت دادن به خواسته های دیگران

گاهی تغییر مرزها برای جلوگیری از تشویق رفتارهای ناسالم لازم است، مثل:

پرداخت هزینه های قانونی برای کسی که رانندگی در حالت مستی داشته است

پنهان کردن اشتباهات فرد معتاد

این اقدامات ممکن است مفید به نظر برسند، اما در واقع مانع یادگیری فرد از اشتباهاتش می شوند. توانمندسازی می تواند در سایر مشکلات سلامت روان نیز اعمال شود.

ارزش ها و نیازهای خود را شناسایی کنید.

از خود سوال کنید: چه ویژگی هایی در دیگران برای من مهم است؟ چه رفتارهایی آزاردهنده است؟

زمان مناسب را انتخاب کنید.

احساسات خود را با جملاتی که با من شروع می شوند بیان کنید.

واضح و شفاف درخواست خود را مطرح کنید.

به بازخورد طرف مقابل گوش دهید و توضیح دهید در صورت نیاز.

ممکن است برخی افراد مرزها را رعایت نکنند؛ نیازهای خود را دوباره بیان کنید.

عواقب منطقی برای نقض مرزها مشخص کنید و فقط آنهایی را اجرا کنید که آماده هستید.

زمان بگذارید و گوش دهید.

احساسات منفی را مدیریت کنید و از تکنیک های کاهش استرس استفاده کنید.

پذیرش و احترام به مرزهای دیگران، روابط سالم تر ایجاد می کند.

مرزهای مؤثر و سالم باعث ایجاد روابط محترمانه، امن و رضایت بخش می شوند. یادگیری مرزگذاری به شما قدرت می دهد و از سوءتفاهم، استرس و فشار عاطفی جلوگیری می کند.