درگیری چند جوان در ورامین بر سر یک دختر آن قدر کشدار شد که چهار نفر جان خود را از دست دادند و سه نفر به اتهام قتل پای میز محاکمه رفتند.

به گزارش اعتمادآنلاین، سال 1403 بود که به پلیس ورامین خبر دادند درگیری خونینی در ورامین اتفاق افتاده و جوانی به نام یاشار جانش را از دست داده است. پلیس متوجه شد درگیری منجر به قتل بر سر یک دختر به نام آندیا بوده که چند سالی با یاشار رابطه عاطفی داشته است.

پلیس عامل قتل یاشار به نام وحید را بازداشت کرد. وحید به قتل اعتراف کرد و گفت: یکی از دوستان من به نام سینا با یاشار رقابت عشقی داشت و ما هم به همین دلیل آنجا بودیم. وقتی یاشار درگیری راه انداخت من قصد دفاع از خودم را داشتم و نمی خواستم او را بکشم اما متاسفانه یاشار جانش را از دست داد.

در حالی که رسیدگی به این پرونده ادامه داشت به پلیس گزارش رسید تیراندازی بین دو اتومبیل در حال حرکت در ورامین منجر به مرگ دو نفر شده است.

پلیس تحقیقات خود را آغاز کرد و مشخص شد فردی که تیراندازی کرده از پلاک جعلی استفاده کرده است. بعد از مدتی تحقیق ماموران عاملان تیراندازی را شناسایی و بازداشت کردند. متهمان در بازجویی ها به تیراندازی اعتراف کردند و یکی از آنها گفت: شفیق برادر یاشار به ما دستور تیراندازی داد.

او گفت: وقتی یاشار کشته شد شفیق صبر نکرد تا دادگاه درباره پرونده تصمیم بگیرد. او که خیلی ثروتمند است گفت کسانی در پرونده قتل برادرش هستند که قانون آنها را مجرم نمی داند و فقط کسی را که مرتکب قتل شده دستگیر کرده است پس پول داد که آنها هم تنبیه شوند. شب حادثه چهار نفری که شفیق مدعی بود به خاطر آنها برادرش کشته شده است در یک عروسی بودند، دو نفر از دوستان شفیق از آنها عکس گرفتند و برای ما فرستادند. ما هم که مسلح بودیم همگی آماده شدیم. وقتی آنها از عروسی بیرون آمدند شلیک کردیم و ماشین را به گلوله بستیم. دو نفرشان درجا فوت کردند.

ماموران شفیق و هر سه مرد را دستگیر کردند. تحقیقات در حال تکمیل بود که متهم جوان پرونده که درباره نقش شفیق صحبت کرده بود در زندان جانش را از دست داد و پرونده پس از طی مراحل قانونی برای رسیدگی به شعبه 13 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد. در جلسه رسیدگی اولیای دم هر دو مقتول درخواست قصاص کردند. سپس نوبت به شفیق رسید؛ او گفت: من در جریان نبودم متهمان قصد تیراندازی دارند و حرفی هم به آنها نزدم. من در ماشین بودم که شلیک کردند.

سپس متهم دیگر در جایگاه قرار گرفت و توضیح داد: ما ضارب نبودیم، ضارب شروین بود که حالا فوت کرده است. ما هیچ کدام در جریان کارهای او نبودیم و در تله افتادیم.

سپس متهم ردیف سوم که رامتین نام داشت در جایگاه حاضر شد. او گفت: من اصلاً به خاطر قتل عکاسی نکردم، از من پرسیدند کجا هستید من هم سلفی گرفتم و گفتم در عروسی هستیم. قصد من لو دادن کسی نبود.

در پایان بعد از اینکه وکلا دفاعیات خود را ادا دادند، قضات وارد شور شدند تا حکم صادر کنند.