خیابان 1600 پنسیلوانیا یکی از مشهورترین نشانی های جهان است. این مکان توسط جرج واشینگتن انتخاب شد، اما او هرگز در اقامتگاهی که بعدها با نام کاخ سفید شناخته شد، زندگی نکرد. نخستین ساکنان رسمی آن، جان و ابیگیل آدامز بودند که تنها چند ماه در سال های 1800 و 1801 در خانه رییس جمهور زندگی کردند. آن ها درباره این مکان دیدگاه هایی کاملاً متفاوت داشتند، به طوری که جان آدامز در دومین شب اقامتش در آن خانه برای ابیگیل نوشت:

خداوندا، بهترین برکات را بر این خانه و تمام کسانی که از این پس در آن ساکن خواهند شد، نازل فرما. باشد که جز مردمان صادق و خردمند هرگز در زیر این سقف حکومت نکنند.

از سوی دیگر، ابیگیل آدامز ظاهراً خانه ای را ترجیح می داد که آماده سکونت باشد و با دلسردی آن چه یافته بود را توصیف کرد:

هیچ اتاقی تمام نشده است. ما کوچک ترین حصار، حیاط یا امکانات رفاهی دیگری در بیرون نداریم. من از اتاق بزرگ ناتمام پذیرایی [اتاق شرقی] به عنوان رختشوی خانه برای پهن کردن لباس ها استفاده می کنم.

صرف نظر از این، هیچ خانواده اولین مالک کاخ سفید نبوده است، بلکه به عنوان ساکنان و نگهبانان آن چه عموماً خانه مردم نامیده می شود، خدمت کرده اند.

کاخ سفید در نقطه تلاقی دیدگاه های جان و ابیگیل آدامز قرار دارد: همان طور که جان مشاهده کرد، مکانی بود که در آن تصمیمات تاریخی گرفته می شد، اما همان طور که ابیگل اشاره کرد، خانه ای بود که در آن از مهمانان استقبال می شد، غذا سرو می شد، درختان کریسمس تزیین می شدند و عزیزان مورد سوگواری قرار می گرفتند.

یکی از مواردی که کاخ سفید را منحصربه فرد می کند، این است که از آن هم به عنوان محل اقامت رسمی و هم به عنوان محل کار رییس جمهور استفاده می شود. اگر کاخ سفید یکی از مشهورترین خانه های جهان است، دفتر بیضی شکل نیز بی تردید یکی از مشهورترین دفاتر کار در جهان به شمار می آید. اما در روزگاری نخست، رییس جمهوران برای یافتن مکانی مناسب جهت رسیدگی به امور کشور با دشواری روبه رو بودند:

- توماس جفرسون در مکانی کار می کرد که امروزه اتاق ناهارخوری ایالتی نامیده می شود.

- آبراهام لینکلن در اتاقی کار می کرد که امروزه به نام اتاق خواب لینکلن شناخته می شود و میز خود را به گونه ای قرار داده بود که به بنای یادبود واشینگتن که هنوز در حال ساخت بود، مشرف باشد.

تئودور روزولت بود که تصمیم گرفت رییس جمهور واقعاً به یک فضای کاری اختصاصی نیاز دارد، اما بیش از 30 سال طول کشید تا در دوران ریاست جمهوری فرانکلین روزولت، دفتر بیضی شکلی که امروزه می شناسیم، طراحی و ساخته شود.

در قلب دفتر بیضی، میز کار رییس جمهور قرار دارد. از سال 1880 تاکنون، همه رؤسای جمهور به جز لیندون جانسون، ریچارد نیکسون و جرالد فورد از میز رِزولوت استفاده کرده اند؛ هدیه ای غافلگیرکننده از سوی ملکه ویکتوریا به رییس جمهور روترفورد که نشانه ای از دوستی پایدار میان ایالات متحده و بریتانیای کبیر بود. این میز در مرکز لحظه های تاریخیِ امضای اسناد و نیز بازی های شبانه ی قایم باشک قرار داشته است.

هنگامی که ابیگیل آدامز (Abigail Adams) به کاخ سفید نقل مکان کرد، از نبود حیاط شکایت داشت. این وضعیت تا قرن بیستم ادامه داشت تا این که ادیت روزولت (Edith Roosevelt)، بانوی اول وقت، توجهی به کاشت باغ نشان داد. یک دهه بعد، الن ویلسون (Ellen Wilson) اولین گل های رز را در آن جا کاشت و این باغ نام خود را از او گرفت.

در دوران ریاست جمهوری فرانکلین روزولت، فردریک لاو اولمستد جونیور (Frederick Law Olmsted, Jr.)، معمار منظرساز (پدرش نابغه طراحی پارک مرکزی بود)، برای طراحی باغ ها فراخوانده شد. طرح های او تضمین کرد که باغ همواره سرسبز و پر از گل باشد. طی سال ها، این باغ شاهد امضای قوانین مهم، کنفرانس های مطبوعاتی رؤسای جمهور و حتی مراسم عروسی بوده است.

در 17 اکتبر 1901 [25 مهر 1280]، رییس جمهور تئودور روزولت دستور داد که عنوان عمارت اجرایی (Executive Mansion) در تمام اسناد و مدارک رسمی که نیاز به امضای او داشتند، به کاخ سفید (White House) تغییر یابد...

منبع: خبرآنلاین