کارگرانی که به‌طور هم‌زمان در دو یا چند محل کار مشغول فعالیت هستند، می‌توانند با استفاده از یک ظرفیت قانونی در قانون تأمین اجتماعی، میزان مستمری بازنشستگی و برخی دیگر از مزایای بیمه‌ای خود را افزایش دهند.

خبرگزاری فارس: کارگرانی که به طور هم‌زمان در دو یا چند کارگاه فعالیت می‌کنند، ممکن است این پرسش را داشته باشند که حق بیمه، مستمری بازنشستگی، بیمه بیکاری و سایر مزایای آنان چگونه محاسبه می‌شود. بر اساس قانون تأمین اجتماعی، پرداخت بیمه از چند محل کار نه‌تنها منع قانونی ندارد، بلکه می‌تواند در میزان مزایای دریافتی در دوران اشتغال و بازنشستگی تأثیرگذار باشد.

بر اساس ماده 34 قانون تأمین اجتماعی، هرگاه بیمه‌شده برای دو یا چند کارفرما کار کند، هر یک از کارفرمایان مکلف‌اند به نسبت مزد یا حقوقی که می‌پردازند، حق بیمه سهم بیمه‌شده را از حقوق او کسر کرده و به همراه سهم خود به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کنند. به این ترتیب، سوابق بیمه‌ای فرد به صورت تجمیعی ثبت می‌شود.

کارشناسان حوزه کار می‌گویند در چنین شرایطی مجموع دستمزدهای فرد در محاسبه بسیاری از مزایا ملاک عمل قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، حقوق و مزایای بیمه‌ای بر اساس جمع حقوق دریافتی از دو یا چند کارگاه محاسبه می‌شود و این موضوع می‌تواند به افزایش سطح حمایت‌های بیمه‌ای منجر شود.

از جمله این مزایا می‌توان به مستمری بازنشستگی اشاره کرد که میزان آن بر مبنای میانگین حقوق مشمول کسر حق بیمه در سال‌های پایانی خدمت تعیین می‌شود. همچنین در صورت ازکارافتادگی یا استفاده از غرامت دستمزد ایام بیماری، مبنای محاسبه، مجموع حقوق مشمول بیمه خواهد بود.

در زمینه بیمه بیکاری نیز در صورتی که فرد شرایط قانونی را داشته باشد، میزان مقرری با توجه به میانگین حقوق مشمول کسر حق بیمه تعیین می‌شود. بنابراین پرداخت حق بیمه از چند کارگاه می‌تواند در میزان دریافتی فرد در دوران بیکاری نیز مؤثر باشد.

با این حال، رعایت سقف دستمزد مشمول کسر حق بیمه که هر سال از سوی سازمان تأمین اجتماعی اعلام می‌شود، در محاسبات لحاظ خواهد شد. در مجموع، اشتغال هم‌زمان در چند کارگاه و پرداخت حق بیمه از هر یک از آن‌ها می‌تواند به افزایش سطح مزایای کوتاه‌مدت و بلندمدت بیمه‌ای منجر شود؛ موضوعی که برای بسیاری از شاغلان دارای چند منبع درآمد اهمیت ویژه‌ای دارد.