فارس در متنی انتقادی نوشت عادل فردوسی‌پور در دردناک‌ترین روزهای ایران همچنان «وسط‌بازی» می‌کند؛ از کسانی می‌گوید که «بین ما نیستند»، اما نمی‌گوید چه کسی آن‌ها را از میان ما برد.

ماجرا به شروع گزارش فینال لیگ قهرمانان اروپا در آپارات اسپرت برمی‌گردد؛ جایی که فردوسی‌پور پس از ماه‌ها سکوت گفت: «به همه مردمی که مظلومانه از میان ما رفتند و می‌توانستند تماشاگر این بازی باشند تقدیم می‌کنم.» نقد فارس دقیقاً همین‌جاست: چرا نامی از قاتلان این مردم نیامد؟

فارس این ادبیات را شبیه همان شیوه رسانه‌های غربی دانسته که در مواجهه با جنایات اسراییل، عامل جنایت را از جمله حذف می‌کنند. وقتی اسراییل به لبنان حمله می‌کند، تیترها مبهم می‌شود؛ اما وقتی ایران پاسخ می‌دهد، نام ایران روشن و مستقیم در تیتر می‌آید.

نویسنده می‌پرسد «مردمی که بین ما نیستند» دقیقاً چرا بین ما نیستند؟ در جنگ آمریکا و اسراییل علیه ایران بمباران شدند؟ در مدرسه میناب شهید شدند؟ زیر آوار دانشگاه شریف ماندند؟ یا انگار در یک حادثه طبیعی و بی‌عامل از دنیا رفته‌اند؟

متن فارس تأکید می‌کند فردوسی‌پور که زمانی از سانسور گلایه داشت، حالا با حذف نام عامل جنایت، خود به نوعی سانسور رسیده است. همدردی با مردم وقتی قاتل مردم را پنهان کند، ناقص و گمراه‌کننده است.

فارس در ادامه می‌نویسد شاید روزی می‌شد از «وسط ایستادن» دفاع کرد، اما بعد از 40 روز بمباران ایران، حمله به مدرسه ابتدایی، سالن‌های ورزشی، دانشگاه و شهرهای مختلف، دیگر جایی برای وسط‌بازی نمانده است.

جمع‌بندی متن با همان کنایه فوتبالی تمام می‌شود: فردوسی‌پور یک‌بار به یحیی گل‌محمدی گفت «این چه وقت چیپ‌زدن بود؟» حالا پرسش فارس این است: این چه وقت وسط‌بازی است آقای فردوسی‌پور؟