همان طور که پیش بینی می شد، ایالات متحده آمریکا برای همه افرادی که قصد داشتند همراه تیم ملی راهی جام جهانی شوند، ویزا صادر نکرد. خبر ابتدا توسط رویترز منتشر شد و سپس نیویورک تایمز نیز به آن پرداخت. در داخل کشور اما باز هم این رسانه های دیگر بودند که جزییات ماجرا را منتشر کردند و فدراسیون فوتبال ترجیح داد سکوت کند.

نکته عجیب ماجرا البته خودِ عدم صدور ویزا نیست. واقعاً چه کسی تصور می کرد همه اعضای کاروان همراه تیم ملی بدون هیچ مشکلی وارد آمریکا شوند؟ این اتفاق نه غیرمنتظره بود و نه دور از ذهن. پیش از این نیز مهدی تاج در ماجرای سفر به کانادا با مشکلات مشابهی روبه رو شده بود و طبیعی بود که احتمال تکرار چنین اتفاقی وجود داشته باشد.

با این حال، پرسش اصلی جای دیگری است؛ چرا فدراسیون فوتبال به عنوان متولی فوتبال کشور و نخستین مرجع مطلع از این مسائل، درباره چنین موضوع مهمی اطلاع رسانی نمی کند؟ سکوت در این باره دقیقاً چه مشکلی را حل می کند؟ اگر مسئله به عدم صدور ویزا برای برخی مدیران یا مسئولان مرتبط است، پنهان کردن خبر که واقعیت را تغییر نمی دهد.

تسنیم در گزارش خود مدعی شده مهدی محمدنبی مدیر تیم ملی، هدایت ممبینی دبیرکل فدراسیون فوتبال، مهدی خراطی مدیر اجرایی تیم ملی، محسن معتمدکیا مدیر رسانه ای تیم ملی، سیامک قلیچ خانی از اعضای رسانه ای تیم ملی، یکی از آنالیزورهای تیم ملی و همچنین نمایندگانی از وزارت امور خارجه، حراست و کمیته بین الملل موفق به دریافت ویزای آمریکا نشده اند. برخی رسانه های دیگر نیز مدعی شده اند نام مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، در میان این افراد دیده می شود.

صرف نظر از درستی یا نادرستی این فهرست، چند پرسش کاملاً طبیعی به وجود می آید. وقتی تیم ملی دارای مدیر رسانه ای رسمی است، عضو دوم رسانه ای با چه شرح وظایفی قرار بود راهی جام جهانی شود؟ اساساً تیم ملی ایران برای حضور در یک تورنمنت چند مدیر رسانه ای، چند مسئول اجرایی و چند همراه نیاز دارد؟ آیا در شرایطی که همه از دشواری های صدور ویزا آگاه بودند، ضرورتی برای تعریف این حجم از همراهان وجود داشت؟

از سوی دیگر، آنچه بیش از همه جلب توجه می کند این است که طبق گزارش تسنیم، افرادی که موفق به دریافت ویزای آمریکا نشده اند، قرار است همراه تیم ملی به مکزیک بروند و تلاش ها برای دریافت ویزا همچنان ادامه داشته باشد!

اینجاست که ابهامات بیشتر می شود. اگر قرار است این افراد بدون ویزا راهی مکزیک شوند و در ادامه منتظر تغییر شرایط بمانند، آیا از ابتدا برنامه مشخصی برای حضور آنها در جام جهانی وجود داشته است؟ و مهم تر از آن، آیا حضور همه این نفرات اساساً ضرورتی انکارناپذیر برای تیم ملی محسوب می شود؟