کاظم غریب آبادی در شبکه اجتماعی ایکس درباره گزارش اخیر آژانس و اظهارات رسانه ای مدیرکل آن درباره فقدان دسترسی به برخی تأسیسات آسیب دیده، وضعیت ذخایر اورانیوم و موضوع موسوم به از دست رفتن پیوستگی دانش در برنامه هسته ای ایران، نکاتی را مورد تاکید قرار داد:

به گزارش ایسنا، اول، آقای گروسی از ابهام ، فقدان دسترسی و از دست رفتن پیوستگی دانش سخن می گوید؛ اما این وضعیت در خلأ ایجاد نشده است. تأسیسات هسته ای تحت پادمان، هدف حملات نظامی آمریکا و رژیم اسراییل قرار گرفتند. مدیرکل آژانس که نشان داد کاملا در اختیار آمریکا و غرب است، متاسفانه هیچگاه این حملات را محکوم نکرد. نمی توان منشأ اختلال را نادیده گرفت و سپس پیامد همان اختلال را علیه ایران صورت بندی کرد.

دوم، اگر موضوع، راستی آزمایی و عدم اشاعه است، نخستین انتظار از مدیرکل آژانس، موضع گیری صریح و حقوقی در برابر حمله به تأسیسات تحت پادمان است. چنین حمله ای فقط نقض حاکمیت ایران نیست؛ ضربه ای مستقیم به ایمنی هسته ای، نظام پادمانی و اعتبار رژیم عدم اشاعه است. آیا مدیرکل جسارت دارد که بالاخره علیه این اقدام خلاف حقوق بین الملل و منشور ملل متحد آمریکا موضعگیری کند؟ با این رویکرد سیاسی و وابستگی، نامبرده که کاندیدای دبیرکلی سازمان ملل نیز هست، چگونه می تواند این سازمان مهم را به صورت مستقل و حرفه ای مدیریت کند!؟

سوم، تکرار عدد 60 درصد و طرح سناریوهای احتمالی درباره سلاح، بدون توضیح دقیق چارچوب حقوقی، بیشتر سیاسی است تا فنی. در ان. پی. تی سقف عددی برای درصد غنی سازی مقرر نشده است؛ معیار حقوقی، عدم انحراف مواد و فعالیت های هسته ای به سمت مقاصد نظامی است. برنامه هسته ای ایران صلح آمیز بوده و ایران در چارچوب تعهدات قانونی خود عمل کرده است.

چهارم، آژانس نمی تواند هم آثار حمله نظامی را گزارش کند، هم از کنار مسئولیت عاملان آن بگذرد، و هم از ایران بخواهد هزینه فنی و سیاسی ناامنی ایجادشده توسط متجاوزان را بپردازد. این نه راستی آزمایی است، نه اعتمادسازی.

پنجم، اگر آژانس می خواهد بخشی از راه حل دیپلماتیک باشد، باید از تبدیل گزارش فنی به ابزار فشار سیاسی پرهیز کند. پادمان با اقدام نظامی، تهدید و قطعنامه سازی تقویت نمی شود؛ با بی طرفی، رعایت حقوق بین الملل، احترام به حاکمیت دولت ها و محکومیت صریح حمله به تأسیسات تحت نظارت آژانس تقویت می شود.

ششم، نمی توان تأسیسات تحت پادمان را بمباران کرد، دسترسی و ایمنی لازم برای بازرسی را از بین برد، و سپس پیامد همان حمله را به عنوان ابهام علیه ایران به کار گرفت.