وضعیت فوتبال در عرصه ملی، در آستانه برگزاری رقابت های جام جهانی، آشفته به نظر می رسد. ایران که از قبل برنامه ریزی کرده بود اردوی آخر را در اسپانیا برگزار کند، با همان کشور دیداری دوستانه داشته باشد و سپس با فراغ بال به آمریکا بپرد، با شوک های ریزودرشتی مواجه شد. اردوی اسپانیا از کف رفت، بازی با آن ابَرقدرت جایش را به تیم مالی داد و پرواز هم طولانی و از ترکیه به مقصدی عجیب، یعنی مکزیک، شد. جالب است در تمامی این آشفتگی ها رد پای مهدی تاج به عنوان رییس فدراسیون فوتبال و مشاوران و نواب او دیده می شود.

تهدیدهای کشکی!

مهدی تاج مدیر امروزی فوتبال ایران نیست؛ پای صحبت هایش که بنشینی از زمانی که فوتبال در ایران، سمت وسوی حرفه ای به خودش گرفته، یک گوشه ی کار را داشته است. حالا هم که نقش مدیریتی اش در سومین جام جهانی که عهده دار مسئولیتی در فدراسیون است، پررنگ شده. دست بر قضا، این جام آخر حسابی برایش اتفاقات غیرمنتظره در پی داشته است. البته که همه تقصیرات گردن او نیست؛ جنگ و حمله آمریکا به ایران، پلن های تاج را به هم ریخت. دقیقا به همین دلیل بود که چندصدایی در فضای ورزش ایران بلند شد.

عده ای نرفتن به آمریکا را همسو با ایدئولوژی های جامعه توصیف کرده و عده ای بر رفتن اصرار داشتند. تاج و همکارانش در زمره نفرات دوم بودند. آن ها برای اینکه از شدت نگرانی گروه نخست کم کنند، هر روز وعده دادند که فیفا پشت تیم ملی ایران است و آمریکا کاره ای نیست. هرچه زمان جلوتر رفت و عرصه بر فدراسیون تنگ تر و اختیارات فیفا محدودتر شد، مهدی تاج، زبان تهدیدش سرخ تر گشت. نتیجه شد آنکه چندین بار در گفت وگو با رسانه های همسو، تهدید کرد که اگر آمریکا فلان کند و بهمان ، چنین می کنیم و چنان.

حالا که ویزای 15 نفر از اعضای کاروان اعزامی ایران به آمریکا ریجکت شده، روشن است تهدیدات فیفا و آمریکایی ها از سوی مهدی تاج، کشک است. او پیش تر گفته بود که اگر آمریکا به همه اعضای تیم ملی ایران ویزا ندهد، تصمیمی جدی می گیرند . الان که به بیش از دو سوم این کاروان ویزا داده نشده، تصمیم جدی تاج چیست؟ آیا او قرار است دوباره تهدیدی تازه به کار ببرد؟

عزت فوتبال ایران کجا رفت؟

مهدی تاج، علاوه بر تهدیدهای مکرر، مرد وعده های بی فرجام هم به شمار می رود. او بارها در این بازه زمانی که سایه جنگ بر سر کشور سنگینی کرده، از کلمات عامه پسندی همچون حفظ شان و عزت فوتبال ایران صحبت کرده است؛ حتما مخاطب و مخاطبانی داشته که چنین عباراتی برای شان خوشایند باشد. با این وجود، شاید حالا وقت آن رسیده تا از مهدی تاج، تعبیر و ترجمه چنین عزتی پرسیده شود. آیا زمانی که آمریکا به دو سوم نمایندگان فدراسیون که قرار بود به مراسم قرعه کشی بروند، ویزا نداد، عزت فوتبال ایران حفظ شد؟ آن زمان خیلی سریع مسئولان رده بالا از این گفتند که به نشانه اعتراض هیچ نماینده ای از ایران، حتی همان چند نفری که ویزا گرفته اند، به آمریکا نخواهند رفت .

کمی بعد اما فدراسیون دوباره سناریو را چرخاند؛ آن ها با اشاره به این مورد که حضور نفرات ویزا گرفته ایرانی در محل قرعه کشی، فرصت مناسبی برای رایزنی جهت بازی های تدارکاتی و فرصت طلبی برای انتخاب کمپ بهتر است، اعتراض را برگردانده و گفتند باید از این قرعه کشی بهره ببرند. نتیجه چه شد؟ نه تیم ملی بازی دوستانه و تدارکاتی آبرومندانه ای برگزار کرد و نه اصلا کمپی در آمریکا به تیم ملی ایران داده شد!

این مورد دوم که خود یک داستان تراژیک است؛ ایران کمپ توسان در آریزونا را از مدت ها قبل رزرو کرد ولی دولت ترامپ، با فشار آوردن به فیفا مبنی بر اینکه علاقه ای ندارد ایرانی ها در طول برگزاری جام جهانی، طولانی مدت در این کشور باشند، کمپ را از ایران گرفته و تیم ملی را به آن سوی مرزهای این کشور، در مکزیک، آواره کردند. مهدی تاج ولی با پوشاندن واقعیت، از این تغییر کمپ به عنوان یک دستاورد بزرگ یاد کرد و رفقای رسانه ای اش از آن حماسه ساختند. واقعیت را ولی کلودیا شینباوم بیان کرد: آمریکایی ها نمی خواستند ایران در خاک این کشور کمپ داشته باشد و فیفا از ما خواست به آن ها کمپ بدهیم .

همین قدر ساده و عریان، شان و عزت تیم ملی فوتبال ایران با مدیریت مهدی تاج زیر سوال رفت و کسی هم از او نپرسید آن همه شمشیری که از رو برای یانکی ها کشیده بودید را کی و چگونه غلاف کردید.

نه کمپ دادند، نه ویزا

روایت های مدیریتی مهدی تاج و هنر مذاکره اش فقط مربوط به یکی دو مورد نمی شود؛ حتما داستان دیپورت او از فرودگاه کانادا که آن جا هم قهرمان سازی صورت گرفت را خاطره فوتبالی ها به یاد خواهد داشت؛ او پس از آن رفتار، شروط 10 گانه ای برای فیفا گذاشت که اگر رعایت نشود، ایران در جام جهانی حاضر نمی شود. مهم ترین آن شروط، صدور ویزا برای همه اعضای کاروان اعزامی ایران به آمریکا بود. تاج، لاف رفاقتش با جانی اینفانتینو را می زد؛ آن قدر شور که بالاخره با اعتراض احمد دنیامالی، وزیر ورزش، مواجه شد.

با این وجود، او تصور می کرد قدرت اینفانتینو به قدری است که بتواند همه شروط ایران برای حضور در جام جهانی را فراهم کند. از بد روزگار، همان پله نخست، همان شرط اول، عملی نشده. آمریکا به 15 نفر از اعضای کاروان اعزامی ایران به جام جهانی ویزا نداده و وزارت امورخارجه این کشور یک جمله فقط پاسخ داده است: به آن هایی که نیاز بوده، ویزا داده شده است .

آمریکا نه به ایران کمپ داده، نه ویزا؛ در ایران ولی مهدی تاج و مشاوران رسانه ای و غیررسانه ای اش او را مدیری انقلابی با صفت های عامه پسند می دانند. اصل ماجرا ولی چیز دیگری است: فوتبال ایران با مدیریت مهدی تاج در این ماه ها حسابی تحقیر شده است.