تهران نه تنها در برابر حملات گسترده تاب آوری بالایی از خود نشان داده، بلکه توانسته ظرفیت بازدارندگی خود را تا حد زیادی حفظ کند. در مقابل، ترامپ ناچار شده مسائل بنیادینی همچون برنامه غنی سازی اورانیوم، توان موشکی بالستیک و حمایت ایران از شبکه های منطقه ای از جمله حماس، حزب الله لبنان و حوثی های یمن را به مراحل بعدی مذاکرات موکول کند.

به گزارش جماران، روزنامه گاردین در گزارشی تحلیلی با بررسی پیامدهای جنگ 39 روزه آمریکا و اسراییل علیه ایران نوشت که دونالد ترامپ، رییس جمهوری که خود را استاد معامله می داند، اکنون در مخمصه جنگی گرفتار شده که نه تنها دستاورد روشنی برای واشنگتن نداشته، بلکه اهرم های تازه ای در اختیار تهران قرار داده است.

دونالد ترامپ که همواره خود را چهره ای بی بدیل در توافق های تجاری و سیاسی معرفی کرده، اکنون در بن بست جنگی خودساخته با ایران گرفتار شده است؛ جنگی که روند مذاکرات صلح را بارها مختل کرده و می تواند شانس جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای کنگره را به شدت به خطر بیندازد.

ترامپ حتی با لغو برخی برنامه های شخصی و عدم حضور در مراسم عروسی پسر ارشدش در باهاما، تلاش کرد نشست کابینه در کمپ دیوید را به صحنه اعلام یک توافق بزرگ دیپلماتیک تبدیل کند، اما ناتوانی در دستیابی به خروجی ملموس، این نشست را بار دیگر به کاخ سفید بازگرداند.

گاردین می نویسد ترامپ از مواجهه با توافقی که او را در افکار عمومی ضعیف جلوه دهد هراس دارد؛ به ویژه آنکه هرگونه توافق جدید با تهران، از نگاه منتقدان، به مراتب ضعیف تر از برجام سال 2015 خواهد بود؛ توافقی که خود او در سال 2018 به صورت یک جانبه از آن خارج شد.

بر اساس منطق معامله گری ترامپ، ضعیف و درمانده ظاهر شدن در یک توافق، به رقیب پیام آسیب پذیری می دهد. اما به نوشته این گزارش، واشنگتن دقیقاً به همین نقطه رسیده است؛ جایی که تهران اکنون اهرم های بیشتری برای فشار در اختیار دارد.

تهاجم نظامی مشترک آمریکا و اسراییل در 28 فوریه با هدف صریح تضعیف و سرنگونی حاکمیت ایران آغاز شد و در همان ساعات اولیه، به ترور آیت الله علی خامنه ای و شماری از فرماندهان ارشد منجر شد.

ترامپ با تصور یک پیروزی سریع و برق آسا، مشابه آنچه در پرونده نیکولاس مادورو در ونزوئلا رخ داده بود، وارد این کارزار شد؛ اما مقاومت سخت ساختار قدرت در ایران، محاسبات کاخ سفید را برهم زد.

به روایت این گزارش، ایران در پاسخ، پایگاه های آمریکا و زیرساخت های نفتی در کویت، عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی را با موشک و پهپاد هدف قرار داد و دامنه بحران را از میدان نظامی به بازار جهانی انرژی کشاند.

اما مهم ترین سلاح راهبردی تهران، انسداد کامل تنگه هرمز بود؛ گذرگاهی که حدود یک پنجم نفت جهان از آن عبور می کند. این اقدام، بهای بنزین در آمریکا را 50 درصد افزایش داد و خطر رکود جهانی را دوباره زنده کرد.

به نوشته گاردین، ادامه این محاصره شش هفته ای در نهایت ترامپ و بنیامین نتانیاهو را وادار کرد تا در 8 آوریل با آتش بس موافقت کنند.

بر اساس پیش نویس توافق کنونی، تمرکز اصلی مذاکرات نه بر پرونده هسته ای، بلکه بر بازگشایی تنگه هرمز، رفع محاصره بنادر ایران و آزادسازی 12 میلیارد دلار از دارایی های بلوکه شده تهران قرار دارد؛ موضوعی که از نگاه گاردین، نشان دهنده واگذاری امتیازات مهم به ایران است.

گاردین در بخش دیگری از گزارش خود به ارزیابی های اطلاعاتی آمریکا اشاره می کند و می نویسد گزارش محرمانه و تحلیلی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، سیا، نشان می دهد ایران پس از شش هفته بمباران سنگین، همچنان حدود 70 درصد از توان موشکی و 75 درصد از پرتابگرهای متحرک خود را حفظ کرده است.

این ارزیابی، از نگاه گاردین، نشان می دهد تهران نه تنها در برابر حملات گسترده تاب آوری بالایی از خود نشان داده، بلکه توانسته ظرفیت بازدارندگی خود را تا حد زیادی حفظ کند.

در مقابل، ترامپ ناچار شده مسائل بنیادینی همچون برنامه غنی سازی اورانیوم، توان موشکی بالستیک و حمایت ایران از شبکه های منطقه ای از جمله حماس، حزب الله لبنان و حوثی های یمن را به مراحل بعدی مذاکرات موکول کند.

به نوشته این روزنامه، این الگو عملاً یادآور مدل ناکام آتش بس غزه است؛ توافقی که مسائل اصلی را حل نمی کند، بلکه آن ها را به آینده ای نامعلوم منتقل می سازد.

اگرچه ترامپ مدعی است برای رسیدن به توافق عجله ای ندارد و تنها به دنبال یک معامله کامل و بی نقص است، اما گاردین تأکید می کند که دکترین تغییر رژیم عملاً شکست خورده و تهران اکنون در موقعیتی قرار دارد که می تواند شروط خود را با قدرت بیشتری مطرح کند.

به بیان این گزارش، استاد معامله با آغاز جنگی بی سرانجام، نه تنها به هدف اصلی خود نرسید، بلکه اهرم های راهبردی و اقتصادی تازه ای در اختیار ایران قرار داد؛ اهرم هایی که اکنون تهران می تواند از آن ها برای گرفتن امتیازات بیشتر از واشنگتن استفاده کند.