جعفر بلوری، در یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: دیروز اعلام شد، آمریکا برای 15 نفر از اعضای کادر تیم ملی فوتبال کشورمان(کادر پشتیبانی و مسئولان فدراسیون و... که قرار است اعضای تیم ملی را همراهی کنند) برای حضور در جام جهانی ویزا صادر نکرده است. ساعاتی بعد معلوم شد، آن اعضایی هم که برایشان ویزا صادر شده است، اجازه اسکان در خاک آمریکا را ندارند!

یعنی تیم ملی فوتبال کشورمان پس از هر بازی باید به مکزیک باز گردد و این بدان معنی است که تیم ملی فوتبال کشورمان باید در همان روز بازی از طریق اداره مهاجرت آمریکا از مرز عبور کند و...در این باره گفتنی هایی هست:

1- این خبر نشان می دهد، دشمن از هر آنچه که در اختیار دارد یا از هر آنچه که بتواند ، برای ضربه زدن به کشورمان استفاده می کند و در این بین، کوچک ترین تردیدی به خود راه نمی دهد. فرقی نمی کند موضوع اقتصادی باشد، سیاسی باشد، جغرافیایی باشد یا ورزشی. مثلا ساز و کارهای مالی و اقتصادی و مسائل مربوط به گشودن ال سی که در دوران ریاست جمهوری آقای حسن روحانی زیاد درباره اش می شنیدیم را به یاد بیاورید.

ال سی در واقع یک قرارداد بانکی خصوصی بین یک خریدار، یک فروشنده و بانک های دو طرف است و قانونا اجازه گشایش آن در دست هیچ نهاد یا سازمان دولتی نیست اما آمریکا، نوبت به ایران که رسید وارد شد و سیستم های بانکی خود را از همکاری با کشورمان منع کرد. حالا هم نوبت به ورزش و فوتبال است و دشمن این جا نیز با عدم صدور ویزا، کینه توزی خود را برای هزارمین بار به نمایش گذاشته است. حالا کمی به ماجرای
تنگه هرمز بیندیشید. ابزار قدرتمندی که سال هاست در اختیارمان است و می توانیم با آن، چنین دشمنان کینه توزی را سر جای خود بنشانیم.

مسئولین کشور باید پاسخ دهند که، چرا تاکنون و در طول 47 سال گذشته از این اهرم استفاده نکردند تا دشمن جرات تجاوز و ترور پیدا نکند. مگر در این مدت، دشمن دست از کینه توزی برداشته بود؟! برای چندمین بار و از روی دلسوزی تاکید می کنیم، چنانچه دست از این اهرم قدرتمند برداریم، بدون تردید، دشمن تجاوز مستقیم نظامی و گسترده به کشورمان را از سر خواهد گرفت. چرا؟ چون، مهم ترین عاملی که باعث شد دشمن تن به آتش بس دهد، بسته شدن همین تنگه است! با برداشته شدن عامل اصلی آتش بس، طبیعی است که جنگ از سر گرفته خواهد شد.

2- از آنجایی که بین 20 تا 25 درصد نفت و فرآورده های نفتی مورد نیاز دنیا، 20 درصد گاز طبیعی مورد نیاز دنیا، 60 درصد کود اوره و محصولات پتروشیمی مورد نیاز و... از این تنگه عبور می کند، اهمیت این نقطه حساس که در مشت ماست بیش از پیش معلوم می شود. شاید بزرگ ترین اشتباه برخی از این کشورهای نفت خیز منطقه این بود که، خاک کشورشان را در اختیار نظامیان آمریکایی قرار دادند و فروش نفت و کود و گاز خود را که به شدت به آن وابستگی دارند، با خطر مواجه کردند. اما این اهرم قدرتمند در شرایط جنگی، زمانی مفید است که بتوان به درستی استفاده کرد. اینکه گفته شود، تنگه هرمز بسته است و قیمت جهانی نفت و کود و محصولات پتروشیمی رشد نمی کند یعنی، یک جای کار می لنگد. پیش بینی کارشناسان بین المللی این بود که در صورت بسته شدن تنگه هرمز، قیمت نفت تا 300 دلار رشد کند. نفت در دوران جنگ جاری رشد کرد ولی نه زیاد. بالاترین افزایش قیمت نفت مربوط به 6 اردیبهشت و نفت برنت بود که به 126 دلار در هر بشکه رسید و اکنون که در حال مطالعه این یادداشت هستید قیمت نفت زیر 100 دلار است. این اتفاق دو دلیل دارد. یک: دروغ های ترامپ درباره مذاکراه و توافق که با مذاکرات اسلام آباد مربوط است و دو: تنگه هرمز آن طور که باید و شاید بسته نمانده و کشتی ها -هر چند نه مانند گذشته- در حال عبور و مرور از این تنگه اند!

3- ممکن است برخی بگویند، در صورت بسته شدن کامل تنگه هرمز، دوباره جنگ از سر گرفته می شود که در این حالت باید گفت، جنگ حتی یک لحظه هم قطع نشده است. مگر بامداد شنبه دشمن برای چندمین بار به جزیره قشم و شهرستان سیریک حمله نکرد؟! مگر پس از اعلام آتش بس کذایی، ایران محاصره دریایی نشد و این محاصره مگر الان ادامه ندارد؟ درست است که پاسخ متناسبی به این تجاوزات مکرر داده می شود اما همین تکرار تجاوز و محاصره یعنی، پاسخ های ما نباید لزوما متناسب باشد. پاسخی که بازدارندگی نداشته باشد، یعنی ادامه تجاوز. آیا این که آمریکا یک حمله ای بکند و ایران هم یک پاسخی بدهد ، برای دشمن قابل پیش بینی نیست؟ پاسخ روشن است. آیا پاسخ اگر قابل پیش بینی باشد، ایجاد بازدارندگی می کند؟! این جا هم پاسخ خیلی روشن است.

4- دشمن در حوزه ورزش، حوزه اقتصاد، حوزه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و.... نظامی مشغول است. از همه اهرم ها و هر آنچه که در اختیار دارد نیز علیه کشورمان استفاده می کند. کوچک ترین ملاحظه ای هم نمی کند. فقط یک لحظه تصور کنید، اهرم تنگه هرمز و باب المندب هم در اختیار آمریکا بود. دشمنی که از اهرم ویزا برای ورزشکاران کشورمان نمی گذرد، از این تنگه ها می گذشت؟!

5- هم ایران و هم دشمن روی اقتصاد حساب ویژه ای باز کرده اند. بسته ماندن نصفه و نیمه تنگه هرمز و ته کشیدن ذخایر استراتژیک کشورها، اقتصاد حریف را تهدید می کند، تحریم و محاصره دریایی و برخی ندانم کاری ها و نفوذ نیز اقتصاد ما را تهدید می کند. آنچه در این بین تعیین کننده خواهد بود تاب آوری است. هر طرف بتواند بیشتر تاب بیاورد، برنده خواهد بود. با بستن مؤثر تنگه هرمز و باب المندب و صد البته واکنش های سریع و به موقع مسئولین به جنگ روانی ترامپ، می توان پیروز جنگ تاب آوری شد و بازی او را به هم ریخت. نفت که 300 دلار شد، همین ترامپ جلوی نتانیاهو خواهد ایستاد.

6- بخش پایانی این یادداشت را به یک احتمال و هشدار اختصاص می دهیم. درباره ماجرای ویزای تیم ملی فوتبال کشورمان بد نیست یک احتمال را هم در نظر بگیریم. همان که برای تیم فوتبال زنان کشورمان در استرالیا رخ داد. هیچ بعید نیست دشمن خواب هایی برای بازیکنان تیم فوتبال کشورمان دیده باشد.