به گزارش "ورزش سه"، در حالت عادی شاید این بخش از تیخوانا، با خیابان‌های آفتاب‌خورده، ساختمان‌های نزدیک به هم، کامیون‌های سنگین و رفت‌وآمد معمولی شهر، چندان در مرکز توجه رسانه‌های ورزشی جهان قرار نمی‌گرفت. اما از وقتی تیم ملی فوتبال ایران در هتل ماریوت تیخوانا مستقر شده، حال‌وهوای این منطقه کاملاً تغییر کرده است؛ حالا مقابل هتل، تنها محل عبور خودروها و کامیون‌ها نیست و به نقطه انتظار خبرنگاران، عکاسان، فیلمبرداران و هوادارانی تبدیل شده که ساعت‌ها می‌مانند تا شاید تصویری تازه، خبری کوتاه یا روایتی متفاوت از اردوی تیم ملی به دست بیاورند.

تصاویر اطراف محل اقامت ایران، حال‌وهوای فیلم‌های مکزیکی و جاده‌ای آمریکای شمالی را دارد؛ خیابان‌های پهن، آفتاب تند، خودروهایی با ظاهر خاص، کامیون‌های بزرگ و خانه‌هایی که روی شیب تپه‌ها، با فاصله‌ای کم از هم ساخته شده‌اند. صحنه‌هایی که شاید بارها در فیلم‌ها دیده باشیم، اینجا دیگر دکور نیست؛ همه چیز واقعی است. گرمای یک ظهر تیخوانایی را حتی از دل عکس‌ها هم می‌شود حس کرد.

در فاصله‌ای نه‌چندان دور از هتل، خانه‌هایی دیده می‌شوند که میان درختان و روی ارتفاعات قرار گرفته‌اند؛ نمایی شلوغ، زنده و متفاوت از شهری که حالا برای چند روز، بخشی از مسیر جام جهانی ایران شده است. این ساختمان‌ها، با آن چینش فشرده روی تپه‌ها، چهره‌ای از تیخوانا را نشان می‌دهند که برای مخاطب ایرانی کمتر آشناست؛ شهری مرزی، پررفت‌وآمد و چندلایه که حالا به واسطه حضور تیم ملی، بیشتر از همیشه زیر ذره‌بین قرار گرفته است.

در یکی از قاب‌ها، بنایی با برج سفید و صلیبی در بالای آن دیده می‌شود که به نظر می‌رسد بخشی از یک کلیسا یا ساختمان مذهبی در بافت شهری تیخوانا باشد. کنار این تصویر، خیابان‌هایی دیده می‌شود که خودروها و کامیون‌های سنگین از آن عبور می‌کنند؛ همان فضایی که حالا رفت‌وآمد کاروان تیم ملی ایران هم بخشی از آن شده است.

در اطراف هتل، حضور نیروهای امنیتی و خودروهای پلیس بیشتر از حالت معمول به چشم می‌آید. این حجم از مراقبت، فقط به یک دلیل است: تیم ملی فوتبال ایران. از زمان ورود کاروان ایران به تیخوانا، تدابیر امنیتی در اطراف محل اقامت و مسیر رفت‌وآمد بازیکنان به محل تمرین افزایش پیدا کرده و کاروان تیم ملی با حساسیت بیشتری جابه‌جا می‌شود. تیخوانا در روزهای عادی هم شهری پرتحرک و مرزی است، اما حالا با حضور ایران، لایه‌ای تازه از توجه رسانه‌ای و امنیتی به آن اضافه شده است.

بیرون هتل، خبرنگاران با دوربین‌هایشان منتظرند، با هوادارانی که پیراهن تیم ملی را پوشیده‌اند گفت‌وگو می‌کنند و تلاش دارند از پشت دیوارهای محدودیت رسانه‌ای، تکه‌ای از حال‌وهوای اردوی ایران را ثبت کنند. هر بار که اتوبوس یا خودرویی از محوطه هتل خارج می‌شود، نگاه‌ها به سمت ورودی می‌چرخد؛ شاید بازیکنی دیده شود، شاید عضوی از کادر فنی عبور کند، شاید خبری تازه به دست بیاید.

در محوطه هتل، سایه درختان و گیاهان تنها پناهگاه طبیعی در برابر آفتاب تند تیخواناست. بعضی‌ها برای فرار از گرما زیر همین سایه‌ها می‌ایستند و فضای اطراف، ترکیبی از انتظار، گرما و کنجکاوی است. در تصاویر، زمین تنیسی هم در محوطه هتل دیده می‌شود؛ زمینی که در چنین ساعتی از روز، زیر آفتاب مستقیم، احتمالاً بیشتر شبیه بخشی از قاب تصویری هتل است تا محلی برای بازی. شاید با خنک‌تر شدن هوا، فرصتی برای استفاده تفریحی اعضای تیم فراهم شود، اما فعلاً تمرکز همه روی برنامه‌های آماده‌سازی و تمرینات تیم ملی است.

هتل ماریوت تیخوانا به نقطه‌ای خبری تبدیل شده که اطراف آن روایت ساخته می‌شود. تیخوانا شاید پیش از این برای بسیاری از دنبال‌کنندگان فوتبال ایران فقط نام شهری در مرز مکزیک و آمریکا بود، اما حالا تصویر پیدا کرده است؛ تصویر هتلی زیر آفتاب، خیابان‌هایی پررفت‌وآمد، خانه‌هایی روی تپه، خودروهای پلیس، خبرنگارانی منتظر و کاروانی که در سکوت و زیر مراقبت، آخرین روزهای قبل از جام جهانی را پشت سر می‌گذارد.

عکس: محسن داوودی