دنی (دنیس) سیترینوویچ، پژوهشگر ارشد برنامه ایران و محور شیعی در مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسراییل (INSS) و افسر پیشین اطلاعات نظامی اسراییل، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

نه تهدیدها و نه یک حمله نظامی آمریکا به احتمال زیاد ایران را از موضع کنونی خود عقب نخواهد راند؛ به ویژه در شرایطی که تهران، واشنگتن را در پایبندی به تعهداتش بازیگری متناقض و غیرقابل اعتماد می بیند.

بازگشت به یک رویارویی نظامی گسترده تر، احتمال دستیابی به یک توافق دیپلماتیک را کمتر خواهد کرد، نه بیشتر. از منظر ایران، اقدامات اخیر در حوزه دریایی از هم اکنون به عنوان نقض چارچوب آتش بس تعبیر می شوند.

ممکن است کسی از موضع ایران ناامید یا ناراضی باشد. اما اگر هدف رسیدن به یک توافق بود، عاقلانه تر این بود که افرادی مانند آیت الله علی خامنه ای، تصمیم گیرنده نهایی، و علی لاریجانی، که در گذشته نقش مهمی در پر کردن شکاف ها میان طرفین ایفا کرده بود، همچنان در صحنه باقی می ماندند.

اگر هدف سرنگونی نظام بود، پس چرا اساساً با آنها مذاکره می کنید؟

او در ادامه افزود: وضعیت کنونی نتیجه مستقیم بی اعتمادی عمیق در هر دو طرف است؛ بی اعتمادی ای که با افزایش این درک همراه شده که وضعیت موجود دیگر قابل دوام نیست. اگر در آینده نزدیک توافقی حاصل نشود، تشدید بیشتر تنش ها محتمل خواهد بود. با این حال، تشدید تنش به خودی خود بعید است بتواند امتیازات معناداری از ایران بگیرد.

سیترینوویچ همچنین نتیجه گیری کرد: جمع بندی ماجرا این است که هیچ عملیات نظامی، چه محدود و چه گسترده، چه کوتاه مدت و چه طولانی مدت، به احتمال زیاد نخواهد توانست ایران را وادار کند توافقی را بر اساس شرایط آمریکا بپذیرد. محتمل تر آن است که واکنش ایران، طرفین را حتی بیش از پیش از مسیر دیپلماسی دور کند.

این همان واقعیتی است که دولت آمریکا امروز با آن روبه روست. اگر رییس جمهور ترامپ واقعاً خواهان دستیابی به یک توافق است، ناگزیر خواهد بود دست کم با بخشی از مطالبات اصلی ایران وارد تعامل شود. اما اگر حاضر به انجام این کار نیست، باید خود را برای یک رویارویی طولانی مدت آماده کند، نه یک راه حل مبتنی بر مذاکره و توافق.