امیر قلعهنویی سرمربی تیم ملی باز هم درباره سختی صعود به جام جهانی صحبت کرد؛ حرفهایی که بیشتر از آنکه به سود تیم ملی باشد، علیه خودش تمام میشود.
تبلیغات
اظهارات اخیر امیر قلعه نویی درباره 48 تیمی شدن جام جهانی و سخت تر شدن مسیر صعود، بار دیگر او را در مرکز توجه فضای مجازی قرار داده است. صحبت هایی که شاید اگر با آرامش و دقت بیشتری مطرح می شد، این حجم از واکنش را به دنبال نداشت.
واقعیت این است که سرمربی تیم ملی اساساً نیازی نداشت وارد چنین بحثی شود. هیچ کس از قلعه نویی نخواسته بود درباره مقایسه جام جهانی 32 تیمی و 48 تیمی توضیح بدهد یا برای افکار عمومی ثابت کند صعود ایران به جام جهانی 2026 یک مأموریت فوق العاده دشوار بوده است. اما او بار دیگر ترجیح داد به جای عبور از یک موضوع حاشیه ای، مستقیماً وارد آن شود و از دستاوردی دفاع کند که اصولاً نیازی به این حجم از دفاع ندارد.
مشکل اصلی اینجاست که افکار عمومی فوتبال ایران هنوز جام جهانی را با همان معیارهای کلاسیک می شناسد. مردمی که صعود به جام جهانی 1998 را جشن گرفتند، برای صعود به 2006 هیجان زده شدند و هنوز از خاطرات 2014 و 2018 حرف می زنند، به سختی می توانند بپذیرند که افزایش تعداد تیم های حاضر در جام جهانی، مسیر صعود را دشوارتر کرده باشد. در دنیایی که بسیاری از کارشناسان فوتبال، نسخه کلاسیک جام جهانی را معتبرتر و رقابتی تر می دانند، طبیعی است که چنین اظهارنظرهایی با استقبال گسترده روبه رو نشود. به همین دلیل هر بار که سرمربی تیم ملی روی این موضوع پافشاری می کند، عملاً خودش را وارد جدالی بی فایده با افکار عمومی می کند.
اما فرض کنیم حق با امیر قلعه نویی باشد. فرض کنیم تمام این حرف ها حاصل ساعت ها مطالعه فنی و بررسی دقیق فوتبال جهان باشد. در این صورت نتیجه گیری بسیار ساده است؛ اگر مسیر واقعاً تا این اندازه دشوار بوده و تیم ملی با عبور از موانع بزرگ به جام جهانی رسیده، حالا زمان اثبات توانایی های فنی این تیم در خود جام جهانی است. سرمربی تیم ملی و همکارانش نیازی ندارند هر چند روز یک بار با مصاحبه های بحث برانگیز، دستاوردهای خود را برای مردم توضیح دهند. فوتبال همیشه ساده ترین قاضی را در اختیار دارد؛ زمین مسابقه.
اگر ایران در جام جهانی نتایج قابل قبول بگیرد، اگر از مرحله گروهی صعود کند و اگر سرنوشت تیم ملی شبیه ناکامی تلخ جام ملت های آسیا نشود، آن وقت هیچ کس درباره تعداد تیم های جام جهانی یا سختی مسیر صعود سؤال نخواهد کرد.
در آن صورت، پاسخ همه منتقدان را خود فوتبال خواهد داد؛ نه مصاحبه های عجیب و نه توضیحاتی که هر بار حاشیه ای تازه برای تیم ملی می سازد.
فضائلی در ابتدای یادداشت با حمله به کارنامه دولت روحانی، او را دارای یکی از ضعیفترین کارنامههای اقتصادی پس از انقلاب توصیف کرده و با اشاره به رشد اقتصادی دهه 90،
در ژوئن 2026 آراء مثبت به قطعنامهای که ضمن تاکید بر قطعنامه ژوئن 2025، از ایران ارائه اطلاعات و دادن دسترسی به بازرسان را مطالبه میکرد، به 21 رای افزایش یافت و در قطعنامه سپتامبر 2026 تعداد آراء مثبت به قطعنامهای که ایران را به شورای امنیت ارجاع داد، به 23 رای رسید.
مارسلو بروزوویچ پس از توافق با السد، به جمع شاگردان روبرتو مانچینی اضافه خواهد شد، اما برای بازی دوشنبه مقابل استقلال فرصت حضور در فهرست نماینده قطر را ندارد.
با برد از پرسپولیس رفتم/ هاشمیان: اول میخواستند اسکوچیچ را جای من بیاورند
«آقای روحانی! حداقل سکوت کنید»؛ انتقاد فضائلی از سخنان رییسجمهور سابق
چه شماره 9 ترسناکی: حق با بارسلونا بود