اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران تأکید کرد که جزییات توافق احتمالی تا زمان نهایی شدن و امضا منتشر نخواهد شد و همچنان بررسی های لازم دری ایران در جریان است. با این حال، روایت هایی که از سوی برخی منابع نزدیک به هیئت مذاکره کننده ایران منتشر شده اند، تصویری نسبتاً روشن از چارچوب های مورد بحث میان تهران و واشنگتن ارائه می کنند:

در این روایت منتشر شده، خطوط کلی توافق احتمالی در هفت محور اصلی تشریح شده است. بر اساس این روایت، در موضوع هسته ای هیچ توافق جدیدی در مرحله فعلی صورت نمی گیرد و ایران تعهد تازه ای فراتر از مواضع و سیاست های پیشین خود نمی پذیرد. مطابق این گزارش، مذاکرات مربوط به پرونده هسته ای در یک بازه 60 روزه پس از امضای تفاهم نامه دنبال خواهد شد و اصول بنیادین مورد تأکید جمهوری اسلامی ایران از جمله حق غنی سازی و حفظ مواد غنی شده همچنان محور گفت وگوها خواهد بود.

در موضوع تنگه هرمز نیز تأکید شده است که ایران هیچ تعهدی درباره واگذاری مدیریت یا بازگشت شرایط این آبراه راهبردی به وضعیت پیش از جنگ نخواهد داد و تنها بحث عادی سازی عبور و مرور دریایی پس از پایان جنگ مطرح است.

در این روایت همچنین آمده است که آینده اداره تنگه هرمز بر پایه ابتکار کشورهای منطقه و بدون نقش آفرینی آمریکا تعریف خواهد شد.

این متن همچنین پایان جنگ در تمامی جبهه های منطقه از جمله لبنان را یکی از اهداف اصلی تفاهم نامه معرفی می کند و مدعی است که آمریکا متعهد خواهد شد اسراییل را به توقف جنگ در لبنان وادار کند.

موضوع آزادسازی دارایی های بلوکه شده ایران، دریافت خسارات ناشی از جنگ، مذاکرات درباره رفع تحریم ها و تعیین چارچوب مذاکرات 60 روزه آینده میان ایران و آمریکا نیز از دیگر محورهای مورد اشاره در این روایت است.

در این روایت، جزییات بیشتری از آنچه پیش نویس تفاهم نامه 14 ماده ای ایران و آمریکا خوانده شده، منتشر شده است.

بر اساس این گزارش، توقف دائمی و فوری جنگ در همه جبهه ها از جمله لبنان، تعهد آمریکا به عدم مداخله در امور داخلی ایران، رفع محاصره دریایی ظرف 30 روز، خروج نیروهای آمریکایی از پیرامون ایران و بازگشایی تنگه هرمز با ترتیبات مورد نظر تهران از جمله مفاد اصلی پیش نویس عنوان شده است.

این روایت همچنین به تعلیق تحریم های مرتبط با فروش نفت و محصولات پتروشیمی، دسترسی ایران به منابع مالی حاصل از فروش انرژی، ارائه طرح های بازسازی ایران به ارزش حداقل 300 میلیارد دلار از سوی آمریکا و متحدانش و آغاز مذاکرات 60 روزه برای دستیابی به توافق نهایی اشاره می کند.

در بخش دیگری از این گزارش، تکرار تعهد ایران در چارچوب پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای (NPT) مبنی بر عدم تولید سلاح هسته ای، عدم اعمال تحریم های جدید از سوی آمریکا در دوره مذاکرات، آزادسازی 24 میلیارد دلار از منابع مسدودشده ایران و تشکیل سازوکار نظارتی برای اجرای توافق ذکر شده است.

این روایت همچنین تصریح می کند که توافق نهایی صرفاً بر سه محور سرنوشت مواد غنی شده و غنی سازی، رفع تحریم ها و برنامه بازسازی اقتصاد ایران متمرکز خواهد بود و موضوعاتی نظیر برنامه موشکی جمهوری اسلامی ایران و حمایت از گروه های مقاومت به طور کامل از دستور کار مذاکرات خارج شده اند.

مقایسه دو متن نشان می دهد که هر دو روایت بر چند محور مشترک تأکید دارند؛ از جمله پایان جنگ، آغاز مذاکرات 60 روزه، عدم طرح موضوعات موشکی و منطقه ای در مذاکرات نهایی، آزادسازی بخشی از دارایی های بلوکه شده ایران، بررسی رفع تحریم ها و تداوم برنامه صلح آمیز هسته ای ایران.

این روایت جزییات بیشتری درباره زمان بندی رفع محاصره دریایی، میزان منابع مالی آزادشده، رقم پیشنهادی بازسازی ایران و سازوکارهای اجرایی توافق ارائه می دهد؛ در حالی که روایت نخست بیشتر بر خطوط کلی سیاسی و راهبردی توافق تمرکز دارد و تا حد زیادی برخواسته های دو طرف تمرکز دارد.

در عین حال هنوز هیچ یک از این موارد به صورت رسمی از سوی مراجع ذی صلاح جمهوری اسلامی ایران تأیید نشده و همان گونه که سخنگوی وزارت امور خارجه اعلام کرده است، جزییات دقیق توافق تا زمان نهایی شدن و امضا منتشر نخواهد شد.