به نقل از همشهری آنلاین، اگر شب های جام جهانی را پای تلویزیون بیدار مانده اید، حتماً متوجه تغییر جالبی شده اید: چمن سبز و پیراهن های رنگی دیگر تنها جذابیت بصری زمین نیستند، بلکه کفش های صورتی درخشان بازیکنان همه نگاه ها را می دزدند. از بازی افتتاحیه گرفته تا دیدارهای حساس، این رنگ صورتی با درخشندگی های مختلف در پای اکثر بازیکنان دیده می شود. اما پشت این انتخاب چه دلیلی نهفته است؟ چرا برندهای بزرگ ورزشی همزمان روی یک رنگ سرمایه گذاری کرده اند؟ در این مطلب، ریشه های این پدیده را بررسی می کنیم و نشان می دهیم چگونه یک تصمیم بازاریابی در زمین فوتبال، می تواند به یک ترند جهانی در سبک زندگی تبدیل شود

سال های متمادی، رنگ مشکی حاکم بلامنازع کفش های فوتبال بود. اما از اوایل دهه 2000، برندهایی مثل آدیداس، نایک، پوما و حتی اسکیچرز و نیوبالنس مسیر را تغییر دادند. آن ها تصمیم گرفتند دست به نوآوری بزنند و رنگ های متنوع را وارد بازار کنند. این بار، انتخاب صورتی کاملاً حساب شده است، نه تصادفی.

در سال 2024، مؤسسه معتبر پیش بینی روند WGSN اعلام کرد که رنگ سرخابی الکتریک (Electric Fuchsia) یکی از رنگ های شاخص تابستان 2026 خواهد بود. جالب اینجاست که شرکت های تولیدکننده معمولاً مدل های خود را حداقل دو سال پیش از عرضه طراحی می کنند. این همزمانی به سختی می تواند تصادفی باشد.

نکته کلیدی دیگر، تضاد بالای رنگ صورتی با چمن سبز است. در صفحه تلویزیون، این رنگ بیشتر از هر رنگ دیگری به چشم می آید و بازیکن را از فضای اطراف متمایز می کند.

برای برندها، جام جهانی یک ویترین طلایی با میلیاردها تماشاگر است. کفش صورتی یعنی دیده شدن، یعنی تبلیغ رایگان و به یادماندنی.

اما تأثیر این موج به زمین فوتبال ختم نمی شود. برندها می دانند وقتی فوق ستاره هایی مثل کیلیان امباپه، عثمان دمبله یا رایان شرکی با کفش صورتی وارد زمین می شوند، میلیون ها هوادار در سراسر جهان دنبال همان مدل می گردند. اینگونه، یک روند ورزشی به سرعت به بخشی از سبک زندگی روزمره تبدیل می شود: از باشگاه های ورزشی تا پیاده روهای شهری.

دفعه بعد که در خیابان، پارک یا باشگاه ورزشی کفش صورتی دیدید، بدانید ریشه آن در یک تصمیم بازاریابی هوشمندانه و آینده نگرانه در جام جهانی است. جام جهانی فقط میدان رقابت فوتبال نیست؛ بلکه بستری برای شکل گیری ترندهای جهانی مد، رنگ و سبک زندگی است.