پدرام کریمی، نویسنده سریال صفا با خانواده گفت: این مجموعه اولین کمدی جدی درباره جنگ 12 روزه است که با وفاداری به روزشمار واقعی رویدادها و دوری از کلیشه ها، فضایی باورپذیر از زندگی یک خانواده ایرانی را به تصویر کشید. به گفته او، هدف اصلی تیم تولید، تغییر حال مردم و دور کردن آنها از بلاتکلیفی پس از جنگ بوده است.

به گزارش ایسنا، این نویسنده درباره این قصه و فضای آن و تجربه ای که مخاطب نسبت به این فضا دارد، گفت: قصه درباره جنگ 12روزه است و مخاطب این حال و هوا را تجربه کرده است، چون موضوع، موضوع روز است. یعنی دقیقاً آنچه را در قصه اتفاق می افتد، مردم همان را چند وقت گذشته تجربه کرده اند.

کریمی با اشاره به فضای خانوادگی سریال نیز خاطرنشان کرد: شخصیت ها یک خانواده را تشکیل می دهند و فضایی به تصویر کشیده شده است که به نوعی ویژگی های خانواده های ایرانی را هم می رساند. اگر سریال پایتخت برای مردم جذاب است، به دلیل نمایش واقع گرایانهٔ خانواده و روابط میان اعضای آن است که هر اتفاقی را باورپذیر می کند. در این سریال هم تلاش شد سراغ این ویژگی های واقعی و باورپذیر برویم. به نظرم بازی های جذاب و شخصیت های فرعی نیز از عوامل باورپذیری اثر به شمار می روند که نشان می دهد تا مخاطب با آن ارتباط برقرار کند.

وی ادامه داد: ما در این قصه سعی کردیم از کلیشه ها دوری کنیم و به سمت شعار نرویم. در این مدت چند فیلم و سریال در تلویزیون و پلتفرم برای جنگ ساخته شده ولی این سریال اولین کمدی جدی دربارهٔ جنگ 12 روزه در تلویزیون محسوب می شود.

کریمی با اشاره به دیگر ویژگی قصه و فیلمنامه تصریح کرد: وفاداری به روزشمار جنگ 12روزه، نکتهٔ مهم دیگر سریال است و قصه در 12 روز اتفاق می افتد. مثلا روزی که به صداوسیما حمله شد، روزی که یک پادگان مورد اصابت قرار گرفت یا هر روزی که با یک اتفاق این چنینی شناخته شده در سریال هم آمده است. سعی کردیم این کار را انجام دهیم تا قصه وجه واقعی نیز پیدا کند و باورپذیر شود تا مخاطب درک کند چه اتفاقی در آن مقطع افتاده است.

این فیلمنامه نویس درباره مدل نگارش فیلم نامه با بابک کایدان گفت: ما از زمانی که شروع کردیم به برگزاری جلسات، تا تمام شدن کار، دائم درباره قصه، دیالوگ ها و ... حرف می زدیم. من با بابک کایدان خیلی کار کرده ام که این همکاری به سریال هایی مثل دارا و ندار و معراجی ها می رسد. روش ما این است که قبل از فیلمنامه، جلسه های زیادی می گذاریم، دربارهٔ شخصیت ها حرف می زنیم تا کاملاً شخصیت ها را بشناسیم و بدانیم هر شخصیت چه می گوید و چگونه عمل می کند. بعد سیناپس و فیلمنامه را می نویسیم. در ادامه هم قسمت های همدیگر را می خوانیم و دوباره قسمت خودمان را اصلاح می کنیم.

پدرام کریمی در ادامه بیان کرد: هر قسمت را کامل جلو می بردیم و سپس وارد دیالوگ نویسی می شدیم، جلسه می گذاشتیم، آنها را روخوانی می کردیم و بعد اصلاح می شد. یعنی پیوسته و گام به گام این کار را انجام می دادیم تا هم کار یکدست شود و هم تداوم به درستی برقرار شود و مسیر شخصیت ها منسجم پیش برود.

او درباره زمان بندی پخش سریال نیز عنوان کرد: به نظرم اگر پخش سریال برای بعد از محرم و صفر بود، بهتر می شد. وضعیت عمومی کشور هم به نوعی ثبات می رسید که مردم را از مسائل دیگر و مشکلاتشان دور می کرد.

وی در پایان گفت: مردم از چالش و شرایط روتین کلافه شده اند و تصور ما این بود که شاید یک کار کمدی حالشان را عوض کند. واقعاً هدفمان این بود که حال مردم خوب شود. بعد از جنگ، احساس می کردیم نوعی بلاتکلیفی وجود دارد. سوال همه تیم اصلی تشکیل دهنده سریال این بود که چه کاری می توانیم انجام دهیم.