به گزارش ورزش سه، مدافع ۳۵ ساله السد، با ارزش بازاری ۲۰۰ هزار یورو، یکی از کم‌ارزش‌ترین بازیکنان حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب می‌شود. عددی که در فوتبال امروز حتی از دستمزد ماهانه بعضی بازیکنان جوان لیگ‌های اروپایی هم کمتر است. اما وقتی قطر در آستانه شکست مقابل سوئیس قرار گرفت، نه یک ستاره چند ده میلیون یورویی، بلکه همین مدافع کهنه‌کار بود که جلو رفت، پرواز کرد و با ضربه سرش نتیجه را عوض کرد.
در آن لحظه هیچ‌کس به ارزش بازار فکر نمی‌کرد.

اتفاقاً این روزها در فوتبال ایران هم بحث مشابهی حسابی داغ شده است. انتشار فهرست کم‌ارزش‌ترین بازیکنان جام جهانی باعث شد نام شجاع خلیل‌زاده بار دیگر در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شود. مدافعی ۳۶ ساله که بعضی‌ها تنها با دیدن عدد کنار نامش، درباره کیفیت فنی او قضاوت می‌کنند؛ انگار فوتبال را می‌شود با ماشین‌حساب توضیح داد.

اما مشکل دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود. ترنسفرمارکت اساساً قرار نیست بهترین بازیکنان دنیا را رتبه‌بندی کند. این سایت ارزش اقتصادی بازیکنان را تخمین می‌زند؛ یعنی اینکه یک بازیکن در بازار نقل‌وانتقالات چقدر می‌تواند خریدار داشته باشد. طبیعی است که سن در این معادله نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. بازیکنی که ۳۶ ساله شده، حتی اگر همچنان در سطح بالایی بازی کند، دیگر سرمایه‌گذاری بلندمدت محسوب نمی‌شود و ارزش بازارش افت می‌کند.

به همین دلیل است که وقتی به فهرست بازیکنان کم‌ارزش جام جهانی نگاه می‌کنیم، با اسامی عجیبی روبه‌رو می‌شویم. نام‌هایی که سال‌ها در بالاترین سطح فوتبال جهان حضور داشته‌اند و هنوز هم مهره‌های مهم تیم‌های ملی خود هستند. بازیکنانی مثل یوتو ناگاتومو، داوید اوسپینا و البته شجاع خلیل‌زاده.

نکته جالب‌تر اینجاست که شجاع دقیقاً در دوره‌ای هدف این شوخی‌ها قرار گرفته که شاید یکی از بهترین فصل‌های دوران حرفه‌ای خود را پشت سر گذاشته است. او در قهرمانی تیمش نقش محوری داشت، در تیم ملی جایگاه ثابتش را حفظ کرد و با تجربه‌ای که طی سال‌ها اندوخته، به یکی از رهبران خط دفاعی ایران تبدیل شده است.

حالا چند هزار کیلومتر آن‌طرف‌تر، خوخی یک نمونه زنده برای همین بحث ارائه داده است. مدافعی که از نگاه بازار دیگر دوران اوجش را پشت سر گذاشته، اما از نگاه مربیان هنوز آن‌قدر ارزش دارد که در جام جهانی فیکس بازی کند و آن‌قدر کیفیت دارد که در حساس‌ترین لحظه، سرنوشت یک مسابقه را تغییر بدهد.

شاید همین تفاوت، مهم‌ترین نکته ماجرا باشد؛ ارزش بازار درباره آینده حرف می‌زند، اما فوتبال در زمان حال اتفاق می‌افتد. در زمان حال هم گاهی یک مدافع ۳۵ ساله، بیشتر از چند ستاره جوان و گران‌قیمت به کار تیمش می‌آید. خوخی این را با یک ضربه سر ثابت کرد.