به گزارش "ورزش سه" و به نقل از اتلتیک، گل زیبای جیو رینا شاید بهترین پایان ممکن برای شبی تقریباً بی‌نقص برای تیم ملی آمریکا بود. اما زمانی که او پس از گلزنی در حال جشن گرفتن بود و هم‌تیمی‌هایش به سمتش می‌دویدند، تصمیم گرفت از همان شب افتتاحیه جام جهانی برای اعلام یک خبر شخصی به دنیا استفاده کند. رینا پس از مسابقه، با لبخندی که به سختی از صورتش محو می‌شد، گفت: «همسرم باردار است.»

او این جمله را حدود دو ساعت پس از آن بر زبان آورد که با یک ضربه تماشایی تریولا، توپ را از کنار دروازه‌بان درمانده پاراگوئه عبور داد و پیروزی ۴ بر ۱ آمریکا را قطعی کرد.

رینا ابتدا با قرار دادن دست‌هایش کنار گوش‌هایش شادی کرد؛ حرکتی که شاید اشاره‌ای به تمام سر و صداها و انتقادهایی بود که طی سال‌های اخیر پیرامون او وجود داشته است. البته خودش بعداً توضیح داد: «فقط یک موضوع بین من و دوستانم بود.»

اما شادی دومش معنای روشن‌تری داشت. توپ را زیر پیراهنش قرار داد و انگشت شستش را در دهان گذاشت؛ همان شادی معروفی که فوتبالیست‌ها برای تقدیم گل به همسران باردارشان انجام می‌دهند. تا پیش از آن لحظه، تقریباً هیچ‌کس نمی‌دانست که کلوئی، همسر رینا، در انتظار نخستین فرزند این زوج است.

رینا گفت: «چند ماهی بود که این موضوع را می‌دانستم. منتظر بهترین زمان برای اعلامش بودم و احساس کردم این لحظه دقیقاً همان زمان مناسب است.»

این اتفاق از جهات دیگری هم ویژه بود. والدینش، کلودیو رینا و دنیل ایگان رینا، که هر دو سابقه بازی برای تیم ملی آمریکا را دارند، به همراه همسرش مدت‌ها به او توصیه می‌کردند: «بیشتر شوت بزن» و «گاهی کمی خودخواه‌تر باش.» او در دقیقه ۹۸ دقیقاً همین کار را انجام داد؛ آن هم با یکی از دشوارترین تکنیک‌های فوتبال، یعنی ضربه با بیرون پا.

وقتی از او پرسیده شد چرا چنین ضربه‌ای را انتخاب کرده، پاسخ داد: «این سؤال‌ها همیشه برایم سخت هستند. راستش وقتی بازی می‌کنم زیاد فکر نمی‌کنم. فقط کاری را انجام می‌دهم که طبیعی به نظر برسد. در موقعیت خوبی بودم، پاس خوبی گرفتم و زاویه تیر دور را دیدم.»

اثبات درستی تصمیم پوچتینو
جیو رینا شاید بحث‌برانگیزترین انتخاب مائوریسیو پوچتینو برای فهرست جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا بود.

بخشی از تردیدها به حواشی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر برمی‌گشت، اما در سطح فنی نیز سؤال‌های زیادی وجود داشت. رینا در تمام سال ۲۰۲۶ حتی یک بار هم در ترکیب اصلی باشگاه آلمانی خود، بوروسیا مونشن‌گلادباخ، قرار نگرفته بود.

در واقع مشکلات او به سال‌ها قبل بازمی‌گشت. مصدومیت‌های متعدد و مسائل دیگر باعث شده بودند که نسبت به بسیاری از فوتبالیست‌های هم‌نسلش دقایق بسیار کمتری بازی کند. از آغاز فصل ۲۴-۲۰۲۳ تاکنون نیز در سه باشگاه مختلف تنها سه گل و دو پاس گل ثبت کرده بود.

با این حال چیزی که همچنان در اختیار داشت، به گفته پوچتینو، «استعدادی فوق‌العاده» بود؛ استعدادی که سرمربی آمریکا از آن به عنوان یک «مورد ویژه» یاد کرده بود. جمعه شب، رینا دقیقاً نشان داد چرا.

در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر فرصت چندانی برای نمایش توانایی‌هایش پیدا نکرد. از کمبود زمان بازی ناراضی بود و واکنش نامناسبش حتی تا آستانه اخراج از اردو نیز پیش رفت. پس از آن، اقدامات والدینش او را در مرکز یکی از بزرگ‌ترین جنجال‌های فوتبال ملی آمریکا و در تقابل با گرگ برهالتر، سرمربی وقت تیم ملی، قرار داد. با این حال، تیم ملی آمریکا در سال ۲۰۲۳ دوباره از او استقبال کرد.

رینا پیش از آغاز این جام جهانی، دومین جام جهانی دوران حرفه‌ای خود، گفته بود که آماده است هر نقشی را که به او سپرده شود بپذیرد. او بارها درباره بلوغ شخصیتی خود نسبت به سال ۲۰۲۲ صحبت کرده، اما در عین حال معتقد است بخشی از شخصیت قدیمی‌اش را نیز باید حفظ کند.

رینا خودش را فردی «آتشی‌مزاج» توصیف می‌کند و می‌گوید: «احتمالاً وقتی بهترین فوتبالم را بازی می‌کنم که همان جیو آتشی‌مزاج باشم.»

در دیدار مقابل پاراگوئه، زمانی که ساعت ورزشگاه سوفای زمان ۹۷:۰۲ را نشان می‌داد، این ویژگی کاملاً مشهود بود. تایلر آدامز حتی مجبور شد او را از درگیری با یکی از بازیکنان حریف دور کند.

رینا بعداً گفت که پس از آن صحنه «انرژی‌اش را به سمت بازی هدایت کرد». فقط ۱۸ ثانیه بعد، گل فوق‌العاده خود را به ثمر رساند و بار دیگر نشان داد چرا پوچتینو به او اعتماد کرده است.

کریستین پولیشیچ پس از مسابقه گفت: «ما هر روز چنین چیزهایی را از او می‌بینیم. برای ما شگفتی بزرگی نبود. او سزاوارش بود و اینکه در چنین لحظه‌ای موفق به انجامش شد، فوق‌العاده است.»

افسانه تریولا
فهرست بازیکنانی که در جام جهانی با ضربه تریولا گل زده‌اند، چندان طولانی نیست. اما جیو رینا حالا به آن جمع محدود پیوسته است. او پاس کوتاه الکس فریمن را پشت محوطه جریمه پاراگوئه دریافت کرد. نزدیک گوشه سمت راست محوطه، با نخستین لمس توپ را در مسیر مناسب قرار داد.

با لمس دوم وارد محوطه جریمه شد و با سومین لمس، نامش را در تاریخ فوتبال آمریکا ثبت کرد؛ ضربه‌ای با بیرون پای راست که با قوسی زیبا از کنار شیرجه ناامیدانه اورلاندو گیل، دروازه‌بان پاراگوئه، عبور کرد و به تور چسبید.

لحظه‌ای باشکوه بود. پوچتینو تمام طول خط کنار زمین را دوید تا در جشن گل شرکت کند و ورزشگاه سوفای منفجر شد. با این حال، اجرای این ضربه از سوی رینا تقریباً بی‌زحمت به نظر می‌رسید.

همین حس آسان بودن، یکی از جذابیت‌های اصلی تریولاست؛ تکنیکی که در ظاهر باید بسیار دشوار باشد. قرار گرفتن نامتعارف پای تکیه‌گاه، خم شدن زانو به سمت داخل و زاویه غیرطبیعی ضربه، همگی اجرای آن را پیچیده می‌کنند. اما استادان این هنر همیشه آن را کاملاً ساده جلوه داده‌اند.

به طور سنتی، این مهارت بیش از همه با فوتبالیست‌های برزیلی گره خورده است؛ اسطوره‌هایی مانند ریولینو و روبرتو کارلوس. نام «تریولا» نیز احتمالاً از عبارت برزیلی «سه انگشت پا» گرفته شده است؛ زیرا هنگام ضربه، سه انگشت بیرونی پا بیشترین تماس را با توپ دارند.

در دوران مدرن، ریکاردو کوارشما و لوکا مودریچ از مشهورترین استادان این تکنیک بوده‌اند و در سال‌های اخیر لامین یامال نیز بارها از آن استفاده کرده است. در تاریخ جام جهانی هم بازیکنانی مانند کوارشما و تئوفیلو کوبیاس با چنین ضربه‌ای گلزنی کرده‌اند.

و حالا، نام جیو رینا نیز در کنار آن‌ها قرار گرفته است.