احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی تحت عنوان به جای هایدگر و مارکس! در کانال تلگرامی خود نوشت: دکتر بیژن عبدالکریمی که ناگهان احساس وظیفه کرد تا از تدریس فلسفه به وسط میدان سیاست بپرد، واقعاً مقصودش از این پرش چه بود؟ جمعی را آگاه کند یا بر تعصب شان بیفزاید؟

خشم و خروش های بی ثبات ساز را آرام کند یا بنزین بر آتش آن بپاشد؟ تجاوز به کشور را دفع کند یا بر ادامهٔ آن اصرار ورزد؟ به حفظ ایران کمک کند یا آن را در معرض گردباد ویرانی قرار دهد؟

مروج عقل و درایت و تدبیر باشد یا در جهت حیثیت زدایی از آنها بکوشد؟ خود و پیروانش را در عرصهٔ سیاست ارتقاء دهد، یا تا حد کامران غضنفری فروکشاند؟ ای کاش به جای هایدگر و مارکس حداقل خمینی را می خواند تا از سرشت سیاست چیزی به دست آورد!