سورن پلاس TU5P و پارس نوآ هر دو از سدان های جدیدالورود بازار ایران هستند.

به گزارش آخرین خودرو، سورن پلاس را می توان آخرین مرحله تکامل خانواده سمند دانست. خودرویی که در اصل بر پایه ساختار پژو 405 توسعه پیدا کرد و طی سال های مختلف با تغییرات متعدد به شکل امروزی رسید.

در سمت مقابل پارس نوا داستان متفاوتی دارد. این خودرو را می توان فرزند مدرن پروژه P90 دانست؛ پروژه ای که هدفش زنده نگه داشتن روح ال90 پس از خروج رنو از ایران بود. پارس خودرو به خوبی می دانست که مشتریان ال90 بیش از ظاهر به دوام، کیفیت فنی و هزینه نگهداری اهمیت می دهند. بنابراین تلاش کرد همان ویژگی ها را حفظ کند و در عین حال ظاهر و تجهیزات را به روز کند.

نمای جلوی سورن پلاس نسبت به نسل های قبلی سمند مدرن تر شده است. چراغ های جدید، جلوپنجره باز طراحی شده و استفاده از خطوط تیزتر باعث شده خودرو کمتر قدیمی به نظر برسد. با این حال همچنان می توان ریشه های طراحی دهه هشتاد را در تناسبات بدنه مشاهده کرد.

پارس نوا در مقابل رویکرد متفاوتی دارد. طراحان تلاش کرده اند تا حد امکان هویت ال90 را پنهان کنند و ظاهری مدرن تر ارائه دهند. نمای جلو تهاجمی تر شده، چراغ ها کشیده تر هستند و فرم سپرها حس جدیدتری ایجاد می کند. .

قلب تپنده سورن پلاس موتور TU5P است؛ پیشرانه ای 1.6 لیتری چهار سیلندر که 113 اسب بخار قدرت و 144 نیوتن متر گشتاور تولید می کند. این موتور نسبت به TU5 قدیمی تغییرات متعددی را تجربه کرده و عملکرد نرم تر و مصرف سوخت بهینه تری ارائه می دهد.

پارس نوا به موتور ME16 مجهز شده است. این موتور نیز 1.6 لیتری و 16 سوپاپ بوده و بسته به نسخه تولیدی حدود 113 تا 115 اسب بخار قدرت و 144 تا 151 نیوتن متر گشتاور تولید می کند. نکته مهم وجود دو گزینه گیربکس است؛ یک نمونه 5 سرعته دستی و یک گیربکس 6 سرعته اتوماتیک که دامنه انتخاب گسترده تری در اختیار خریدار قرار می دهد اما هنوز نمونه اتوماتیک این خودرو به بازار نیامده است.

از نظر مصرف سوخت نیز پارس نوا به لطف وزن کمتر اندکی اقتصادی تر ظاهر می شود. مصرف ترکیبی آن حدود 6.5 تا 7.5 لیتر در صد کیلومتر برآورد می شود در حالی که سورن پلاس معمولا در بازه 7 تا 8 لیتر قرار می گیرد. در بخش تعلیق هر دو خودرو از مک فرسون جلو و محور نیمه مستقل عقب استفاده می کنند اما تنظیمات شاسی و فنربندی متفاوت است.

کابین سورن پلاس در همان برخورد اول حس آشنایی و تداوم طراحی را منتقل می کند. هرچند داشبورد آن نسبت به نسل های قدیمی سمند بهبود یافته، اما سال هاست با همین ساختار کلی عرضه می شود. با این وجود، چیدمان دکمه ها و ادوات به صورت منطقی انجام شده و راننده خیلی زود با فضای داخلی ارتباط برقرار می کند.

در مقابل، کابین پارس نوا طراحی مدرن تری دارد و با وجود الهام از ال90 و ساندرو، المان های به روزتری مانند فرم دریچه ها، نمایشگر و کلیدها در آن دیده می شود.

از نظر فضای داخلی، پارس نوا نیز همانند خانواده لوگان عملکرد خوبی دارد و فضای پا و سر سرنشینان عقب فراتر از انتظار است. در بخش صندوق عقب، سورن پلاس به لطف ابعاد بزرگ تر فضای بیشتری ارائه می دهد، اما پارس نوا با صندوق حدود 510 لیتری همچنان در کلاس خود گزینه ای رقابتی محسوب می شود.

در مجموع، سورن پلاس در جاداری و حس کلی فضای داخلی برتری دارد، در حالی که پارس نوا طراحی مدرن تر و ارگونومی به روزتری ارائه می دهد.

سورن پلاس امکاناتی مانند کروز کنترل، فرمان برقی، نمایشگر لمسی، دوربین عقب، سنسور پارک، سیستم کنترل پایداری، سنسورهای TPMS، سیستم کنترل صوتی روی فرمان و تهویه اتوماتیک را ارائه می دهد.

در پارس نوا تجهیزاتی مانند سیستم کنترل پایداری الکترونیکی، سامانه کنترل کشش، TPMS، نمایشگر لمسی، دوربین عقب، سنسور نور و سنسور باران باعث شده سطح تجهیزات آن قابل قبول باشد.