به گزارش "ورزش سه"، دو سال پیش، جسی رندال با پیراهن ولینگتون المپیک در لیگ مرکزی نیوزیلند که یک لیگ آماتور محسوب می‌شود مدافعان حریف را آزار می‌داد؛ حالا او در جام جهانی حضور دارد. ورزشگاه ۵.۵ میلیارد دلاری سوفای لس‌آنجلس، جایی که تیم ملی نیوزیلند در نخستین بازی خود برابر ایران قرار می‌گیرد، فاصله زیادی با ورزشگاه ویکفیلد پارک در آیلند بِی دارد.
 
رندال پس از یک فصل درخشان با اوکلند اف‌سی، قهرمان لیگ مردان A-League، جای خود را در فهرست تیم ملی نیوزیلند به دست آورد؛ فصلی که در آن ۹ گل زد و هشت پاس گل داد.
 
رندال در فاصله دو روز تا احتمال نخستین حضورش در جام جهانی گفت: «اینکه همه‌چیز به این شکل اتفاق افتاده، قطعاً مسیر جالب و عجیبی بوده است. راه متفاوتی را برای رسیدن به اینجا طی کرده‌ام، اما همه این‌ها بخشی از مسیر است. از اینکه اینجا هستم واقعاً خوشحالم. بی‌صبرانه منتظر اولین بازی خود در جام جهانی هستم.»
 
وقتی از او پرسیده شد آیا در سال ۲۰۲۴، زمانی که هنوز فوتبال آماتور بازی می‌کرد، جام جهانی هدفی واقع‌بینانه برایش بود یا نه، رندال پذیرفت: «احتمالاً نه.»
 
او گفت: «چیزی نبود که واقعاً در ذهنم باشد. در آن مقطع در سال ۲۰۲۴ برای ولینگتون المپیک بازی می‌کردم و فقط تلاش می‌کردم بهترین عملکردم را داشته باشم تا فرصت بعدی را به دست بیاورم.»

اوکلند اف‌سی این ظرفیت را در او دید. رندال پس از نخستین بازی ملی‌اش با پیراهن نیوزیلند در جام ملت‌ها، که در پی درخشش با ولینگتون المپیک رقم خورد، به یکی از نخستین خریدهای باشگاه تازه‌تأسیس اوکلند در A-League تبدیل شد.
 
او در فصل نخست خود سه گل در ۲۰ بازی به ثمر رساند؛ فصلی که تنها در هفت مسابقه از ابتدا به میدان رفت. اما در فصل دوم، به یکی از چهره‌های کلیدی تیم تبدیل شد.
 
رندال در دی‌ماه قراردادی پیش‌قرارداد با داندی یونایتد امضا کرد. او می‌توانست تا پس از جام جهانی صبر کند و گزینه‌های خود را بررسی کند، اما احساس کرد این پیشنهاد آن‌قدر خوب است که نمی‌توان آن را رد کرد. رندال گفت: «در آن زمان واقعاً باری از روی دوشم برداشته شد، چون می‌دانید فوتبال چطور است؛ همیشه تحت فشار هستید و آینده قطعی نیست. اینکه بدانی قرار است کجا بروی، واقعاً حس خوبی داشت. البته می‌شود به آن نگاه کرد و گفت می‌توانستم صبر کنم، اما برای رفتن به داندی بسیار هیجان‌زده‌ام. این فرصتی بود که نمی‌توانستم رد کنم.»
 
رندال حالا مأموریت دارد به کریس وود، کاپیتان و مهاجم ستاره نیوزیلند، کمک کند. او می‌تواند یکی از گزینه‌های تغییر جریان بازی از روی نیمکت باشد؛ سرعتش مقابل مدافعان خسته، او را به بازیکنی مناسب برای ایجاد تأثیر در نیمه دوم تبدیل می‌کند، به‌ویژه اگر نیوزیلند در جست‌وجوی گل باشد.
 
نیوزیلند در دو بازی تدارکاتی پایانی خود موفق به گلزنی نشد؛ ابتدا ۴ بر صفر برابر هائیتی شکست خورد و سپس یک بر صفر به انگلیس باخت. در آستانه جام جهانی، یکی از پرسش‌های اصلی این است که اگر کریس وود گل نزند، گل‌های نیوزیلند از کجا خواهد آمد.
 
رندال گفت: «بدیهی است که وود در خط حمله نفر اصلی است، اما همه ما بهترین تلاش خود را خواهیم کرد. در خط جلو بازیکنان گلزن زیادی داریم، بنابراین امیدوارم همه بتوانیم سهم خود را ادا کنیم.»
 
او ادامه داد: «به‌عنوان یک تیم فوتبال، می‌خواهی گل بزنی و البته دوست داشتیم در آن بازی‌ها گل داشته باشیم، اما حالا آن مسابقات را پشت سر گذاشته‌ایم و چالش‌های خوبی پیش رو داریم.»
 
اگرچه جام جهانی دو سال پیش برای رندال فقط یک رؤیا بود، حالا این رؤیا به واقعیت تبدیل شده و او بابت تمام حمایتی که در این مسیر دریافت کرده، قدردان است. رندال گفت: «لحظه بسیار افتخارآمیزی خواهد بود؛ مخصوصاً برای خانواده‌ام که در تمام این مسیر کنارم بودند، مرا به تمرین بردند و همه سختی‌ها را تحمل کردند.»