تیم ملی فوتبال ایران اولین بازی مرحله گروهی اش مقابل نیوزیلند را برگزار کرد و نتیجه مساوی 2-2 رسید. این نتیجه در شرایطی ثبت شد که شاگردان قلعه نویی 2 بار از رقیب عقب افتادند و سپس با تلاش و کمی سختی، به بازی برگشته و مساوی کردند. البته که این نتیجه، کار ایران برای رفتن به مرحله بعدی را سخت تر کرد؛ چراکه نیوزیلند، به عنوان ضعیف ترین تیم حاضر در جام جهانی، آماده ترین لقمه برای تیم ملی به شمار می رفت؛ ولی چنین صفاتی به دو رقیب بعدی تیم ملی یعنی بلژیک و مصر نمی چسبد.

احساسِ نیاز به گلزنی

جدال با نیوزیلند یکی از معدود بازی های تاریخ فوتبال ایران در ادوار جام جهانی به شمار می رفت که باید از همان ابتدا هجومی و در پی برتری با گل های زیاد می بود. دلیلش به تغییر فرمت جام جهانی، 48 تیمی شدن این جام و البته بخت زیاد تیم ملی به صعود از گروه، ولو به عنوان تیم سوم، برمی گردد. دقیقا به همین دلیل بود که انتظار می رفت امیر قلعه نویی تیمش را با مهاجمانی آماده و گلزن راهی زمین کند. حضور همزمان مهدی طارمی و شهریار مغانلو چنین نویدی را می د اد؛ اما وقتی بازی گره خورد و ایران به گل بیشتر نیاز داشت، یک پرسش مهم خودنمایی کرد: چرا تیم ملی مهاجم گلزنی روی نیمکت نداشت؟

طارمی به عنوان برترین گلزن این تیم فعلی، دستور داشت تا برای دریافت توپ از هافبک ها کمی عقب تر بیاید و در نقش پست شماره 10 بازی کند. با این وجود، شهریار مغانلو مهاجم هدف بود و قرار بر آن شده بود تا توپ ها در پیشانی خط حمله به این بازیکن برسد. مشکل از زمانی شروع شد که تاکتیک تیم ملی در این زمینه خیلی جواب نداد و بازی مساوی شد. از این زمان به بعد، تیم ملی باید مهاجم به زمین می فرستاد تا پویایی خط حمله بعد از خستگی طارمی و مغانلو بالا برود. از این زمان به بعد، نوبت به ورود علی علیپور به زمین مسابقه شد ولی در عین ناباوری، سایر تعویض ها در پست های میانی زمین صورت گرفت تا این پرسش مهم مطرح شود که دنیس درگاهی کجاست؟

سردار را نبردیم تا دنیس جایش را بگیرد

دنیس درگاهی که تا پیش از این به دنیس اکرت شهرت داشت، بعد از کنار گذاشتن سردار آزمون از تیم ملی ایران، به فهرست اضافه شد. او با کارنامه ای معمولی در لیگ بلژیک به فهرست 26 نفره تیم ملی اضافه شد. مورد عجیب اما آنکه هیچ خبری از این مهاجم دورگه در تیم ملی نیست. حتی از او در بازی های تدارکاتی قبل از جام جهانی، به غیر از یک نیمه بازی مقابل تیم جوانان تیخوانا، استفاده نشد.

ایران در روزی که نیاز مبرم به گلزنی مقابل نیوزیلند داشت، دوباره 90 دقیقه تمام دنیس درگاهی را روی نیمکت نشاند تا او از نزدیک خطِ کناری، جام جهانی را تجربه کند. موضوعی که حالا خودنمایی می کند این است که اگر دنیس، به لحاظ فنی شرایط بازی در تیم ملی ایران را نداشت، چرا اصلا فراخوانده شده؟ آیا او آمده تا جای یک بازیکن جوان در فهرست 26 نفره را پر کند؟ یا بالاتر از آن، به تور آمریکاگردی آمده و نقشی در طرح های تاکتیکی امیر قلعه نویی ندارد؟