تساوی تیم ملی ایران در اولین بازی گروه G رقابت های جام جهانی، کار صعود به مرحله حذفی را به اما و اگر کشانده است. پیش ازاین، تصور بر این بود که شاگردان امیر قلعه نویی کار چندان دشواری مقابل نیوزیلند نخواهند داشت و می توانند نماینده اقیانوسیه را شکست دهند. با این حال، از دست رفتن 2 امتیاز در ساده ترین بازی گروهی، حداقل روی کاغذ، حالا اهمیت پیروزی و کسب امتیاز در دیدارهای پیش رو برای تیم ملی و کادرفنی اش دوچندان کرده است.

ایران باید روز یکشنبه 31 خرداد، در دومین دیدار مرحله گروهی به مصاف بلژیک برود؛ رقیب اروپایی این گروه که آن ها هم در بازی نخست غافلگیر شده و نتوانستند تیم ملی مصر را شکست دهند. بلژیک که پیش از شروع جام، بخت اصلی صدرنشین در گروه G قلمداد می شد در تقابل با مصر با نتیجه مساوی 1-1 متوقف شد تا حالا دیدار با تیم ملی ایران برایش حائز اهمیت شود.

بلژیک برد می خواهد، ایران امتیاز

بازی با بلژیک، سخت ترین بازی گروهی تیم ملی ایران خواهد بود. این موردی قطعی است؛ بلژیکی ها نماینده سید اول قرعه کشی جام جهانی هستند و در بین 10 تیم برتر دنیا حضور دارند. حتی پیش از شروع جام جهانی هم کسی انتظاری نداشت تیم ملی بتواند از سد بلژیک بگذرد؛ نه اینکه غیرممکن باشد، بلکه از این حیث که فاصله دو تیم به لحاظ فوتبالی و ساختاری بسیار متفاوت است، نمی توان انتظار پیروزی را به راحتی از شاگردان قلعه نویی داشت. با این حال، تساوی ایران مقابل نیوزیلند که تصور می شد رقیب بسیار ساده ای است، معادلات را به هم ریخته و قلعه نویی را وادار کرده هرطور شده به فکر کسب امتیاز از این رقیب اروپایی باشد. ایران اگر می خواهد شانس صعودش به مرحله حذفی را نگه دارد، در دو بازی آینده اش باید امتیازات لازم را کسب کند؛ حالا می تواند یک برد باشد یا دو تساوی و دلخوش بودن به رقم خوردن اتفاقات در سایر گروه ها.

فعلا تا رسیدن به روز آخر، بلژیکی ها گزینه نقدی هستند و فکر و ذهن قلعه نویی و کادرش را درگیر کرده اند. تیم ملی نمی تواند کار را به دست قضا و قدر بسپارد و باید برای گریز از این ماجرا، در جدال با بلژیک هرچه در توان دارد، رو کند.

با ژِرمی چه کنیم؟

پس، اگر قرار باشد تیم ملی به فکر امتیاز گرفتن از بلژیک باشد، باید حداقل کار مصری ها در خط دفاعی را تکرار کرده و روزنه ها را بر روی ستاره های تیم رقیب ببندد. از این زاویه، بیشترین سختیِ کار متوجه مهار ژرمی دوکو است؛ ستاره باشگاه منچسترسیتی که با توجه به سرعتی و دریبل زن بودن، حسابی مدافعان را آزار می دهد. مسئله برای تیم ملی ایران فقط متوجه مهار دوکو در این جدال نخواهد بود؛ اما روی کاغذ، از کار انداختن این بازیکن در فاز هجومی، بخش زیادی از برنامه های این تیم اروپایی را فلج خواهد کرد. اینجاست که شاید بخشی از نقشه اصلی قلعه نویی در بازی با بلژیک، متوجه چگونگی مهار ژرمی دوکو باشد.

پیش از این، از تاکتیک های احتمالی تیم ملی در این زمینه، گمانه زنی هایی مطرح شده است؛ از جمله اینکه ممکن است ایران در این جدال، با 5 مدافع بازی کند و صالح حردانی برای من تومن بودن با دوکو، وارد ترکیب شود. این ها مواردی تاییدنشده است ولی حتی اگر درست هم باشد، همه مشکلات را حل نمی کند.

ماجرا از این قرار است که در جدال با مصر، ژرمی دوکو به دستور سرمربی بلژیک چندین دقیقه به عنوان وینگر چپ، چندین دقیقه به عنوان وینگر راست و چندین دقیقه هم به عنوان هافبک پشت مهاجم بازی کرد. اینجاست که کار برای قلعه نویی دشوار می شود؛ چراکه پیش از این تصور بر حضور ثابت دوکو در سمت چپ خط حمله بلژیک بود؛ ولی اگر قرار باشد مثل بازی با مصر، او مدام تغییر پست و جا دهد، چاره چیست و چطور باید او را مهار کرد؟ آیا همان قدر که برای سمت راست خط دفاعی نقشه تدارک دیده شده، برای سمت و عمق دفاع هم، پلن مهار دوکو ریخته شده؟