اگر تمدن های بیگانه فرازمینی وجود دارند، چرا تاکنون هیچ کدام به زمین سفر نکرده اند؟ مقاله ای در Conversation با بررسی این پرسش توضیح می دهد که وجود حیات فرازمینی لزوماً به معنای امکان سفر میان ستاره ای یا بازدید از زمین نیست. بر اساس این تحلیل، سه مانع اصلی می توانند دلیل نبود تماس یا حضور موجودات فضایی در نزدیکی ما باشند.

یکی از بزرگ ترین مشکلات سفر فضایی، اندازه کیهان است. نزدیک ترین ستاره به منظومه شمسی، Proxima Centauri، حدود 4٫2 سال نوری با زمین فاصله دارد. حتی با فناوری های امروزی، رسیدن به آن به هزاران سال زمان نیاز خواهد داشت.

برای مقایسه، اگر یک فضاپیما با سرعتی مشابه فضاپیماهای فعلی حرکت کند، سفر به نزدیک ترین ستاره تقریباً چندین برابر عمر تمدن انسانی طول خواهد کشید. حتی یک تمدن بسیار پیشرفته نیز با مشکل اساسی قوانین فیزیک روبه رو است. حرکت دادن یک جرم بزرگ تا سرعت های نزدیک به سرعت نور به انرژی عظیمی نیاز دارد و سفرهای میان ستاره ای را به پروژه هایی بسیار پیچیده تبدیل می کند.

طبق نظریه نسبیت خاص، هرچه سرعت یک جسم به سرعت نور نزدیک تر شود، انرژی موردنیاز برای شتاب دادن آن به شدت افزایش می یابد. رسیدن به سرعت نور برای اجسام دارای جرم، طبق قوانین فعلی فیزیک، غیرممکن است. علاوه بر مشکل انرژی، برخورد با ذرات بسیار کوچک موجود در فضای میان ستاره ای می تواند در سرعت های بالا خطرناک باشد.

به همین دلیل، حتی یک تمدن بسیار قدیمی تر و پیشرفته تر از انسان نیز ممکن است سفر فیزیکی بین ستاره ها را بسیار دشوار یا غیرعملی بداند.

انسان معمولاً تصور می کند زمین به دلیل وجود آب و حیات، مکانی جذاب برای بازدید موجودات فضایی است. اما شرایط زمین ممکن است برای همه شکل های احتمالی حیات مناسب نباشد.

جو زمین دارای مقدار زیادی اکسیژن است. عنصری که برای ما ضروری است، اما از نظر شیمیایی بسیار واکنش پذیر است و ممکن است برای برخی موجودات فضایی فرضی حتی خطرناک باشد.

یک تمدن فرازمینی ممکن است در سیاره ای با ترکیب شیمیایی کاملاً متفاوت تکامل یافته باشد و محیط زمین را مانند محیطی نامناسب یا حتی سمی ارزیابی کند.

چرا کیهان ساکت است؟

این پرسش بخشی از چیزی است که به نام پارادوکس فرمی شناخته می شود. اگر جهان این قدر بزرگ است و احتمال وجود تمدن های دیگر زیاد است، چرا هیچ نشانه ای از آن ها دریافت نکرده ایم؟

پاسخ های مختلفی برای این مسئله پیشنهاد شده است. برخی دانشمندان معتقدند فاصله ها آن قدر زیاد هستند که تمدن ها هرگز فرصت تماس پیدا نمی کنند. برخی دیگر احتمال می دهند تمدن های پیشرفته روش هایی برای ارتباط دارند که ما هنوز قادر به تشخیص آن ها نیستیم.

نتیجه اصلی این بحث این است که دو سؤال متفاوت را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت.

آیا حیات فرازمینی در جهان وجود دارد؟

آیا یک تمدن فرازمینی می تواند به زمین سفر کند؟

ممکن است پاسخ پرسش اول مثبت باشد، اما با موانع بزرگی چون محدودیت های فیزیکی، انرژی و زمان سفرهای میان ستاره ای تقریبا غیرممکن می نماید.